Saturday, 31 March 2007

These are the illiterate idiots that rule the Greek media today...Enjoy

For the non-native Greek speakers the journalist claims that the national celebration of Independence day celebrated each year on the 25th March, this year (and not every other year), coincides with Mother Mary's Annunciation.

The journalist is either a) a foreigner, b) never studied Greek history, or c) an idiot in which cases it begs the question: Can we trust the Greek media and its journalists?

NB: The photo is taken from, a "serious" web portal belonging to the Lambrakis empire




The 6th grade History book (click to download the entire book) which is being taught since the beginning of the school year in all public Greek schools of the elementary level, constitutes the Trojan horse of economic liberalism and projects the New Order globalization behind its reforming wrapping. It is the first time ever that school books were authored following a competition, which was announced by the Pedagogic Institute, according to the new Interdisciplinary Unified Framework of Study.

The aforementioned book comes in contrast to the unanimous decisions of Greek Parliament, it counterfeits History, exonerates Turkish nationalism, it suppresses the prosecutions of Christian populations and particularly offends the Hellenes of Asia Minor, Thrace and Constantinople who suffered Genocide.

The authors of the 6th grade History book present the students (pg.100) a romanticized image of the perpetrator of Hellenic Genocide, Moustafa Kemal who is reported as “the leader of the liberation struggle of Turks.” In the same page (100) the drama of the Hellenes of Smyrna is presented as departure for an amusing trip: “Thousands of Hellenes squeezed in the harbor trying to board…” Two carefully selected sources in page 72, project a hint of contestation of Greece’s right to claim Macedonia.

According to the Center of Democracy and Reconciliation in South Eastern Europe (CDRSEE) is an NGO which is funded, inter alia, by USAID, the Foundations of Open Society, governments of various European States, as well as the private sector, such as Titan Cements, Coca-Cola HBN, National Bank of Greece and Alpha Bank.

The “Center of Democracy and Reconciliation in South Eastern Europe” has published a series of four books of alternative teaching which are promoted to secondary level of the Greek education system (Download all four books in English, Greek and Serbian: ). Generally speaking in these books in which supposedly a “Common History of Balkan Countries” has been authored, it is noted that the Greek history perishes and a methodical abortion of Greek historical memory and a national discoloration of Hellenes are attempted. Moreover efforts are being made by the New Order of Things to impose in the Balkans a preparation without reaction, which encourages and promotes Slavic and Turkish dominance. In conclusion we could say that the Romanian and the Turk who wrote the 1st volume, the Romanian who wrote the 2nd volume, the Bulgarian who wrote the 3rd volume and the Croatian who wrote the 4th volume totally buried Hellas and Hellenic history.

Critique on the Joint History Project Books

1. The role of the political and military leaders as historic personalities is downgraded and through doubtful sources, the author of history appears to be the anonymous crowd.

2. The Balkan states appear to be products of the Ottoman Empire that is projected in a completely unhistorical fashion from the beginning of 14 A.D. until the 20th century. Byzantium is totally ignored thus the Byzantine era disappears from any historic context.

3. The Struggle of 1821 is completely absent and only Adamantios Korais’ “ Polemic Chant” and certain selective extracts from the Proclamation of Alexandros Ypsilantis are documented.

4. The Macedonian Struggle is presented as a Bulgarian Struggle for Macedonia’s independence from the Ottoman Empire, even though the FYROM, which is presented as “Macedonia”, usurps the Ilinten uprising.

5. There is an unacceptable projection of the FYROM as Macedonia and its inhabitants as THE Macedonians-but foreign to Greek nationality-who are the descendants of King Philip and Alexander the Great.

6. Documentation of Greek sources is very limited, while Slav and Turkish sources are multitudinous.

7. Bulgarian and Turkish atrocities against the Greeks are suppressed.

8. The assumed historical evidence emanates from doubtful and suspect sources without scientific prestige. It is remarkable that is cited nowhere, not even in the bibliography, the prestigious, scientific work of Apostlolos Vakolopoulos, “History of Modern Hellenism”, based on most valid sources.

9. There is apparent favoritism toward the Jews.

10. Comparative tables with statistical elements for the population of Macedonian cities are mentioned vindicating the Slavs (Serbs, Bulgarians), thus creating doubt for the reliability of Greek statistical tables.

11.There are misleading images of cities and costumes not favoring the Greek population.

12. EOKA is presented as a risky and terrorist organization.

General Observations on JHP Books

a) Greek history is non-existent and a methodical abortion of Greek historical memory and national discoloration of the Greeks is attempted.

b) Preparation without reaction in imposing the new order of things in the Balkans is being attempted, encouraging the Slavs and Turks.

In conclusion we could say that the Romania and Turk who wrote the first volume, the Romanian who wrote the second volume, the Bulgarian who wrote the third volume and the Croat who wrote the fourth volume literally buried Greece and Greek history.

Some paradigms:

The propaganda against Macedonia’s Greekness is apparent: In pages 107-108 of the second book Nations and States of Southeast Europe, Gjiorgii Pulevski’s poem can be found (although in these pages the national anthems of various Balkan countries are depicted, the “academicians” selected this particular poem of the aforementioned poet which does not give the reader an occasion to contest the “Macedonism” of Greece’s northern neighbors). In pages 48-49 the FYROM usurps Bulgarian history (Ilinten, Kroushevo etc), while in the existing maps (p. 57 - Southeastern Europe after Versailles and Lausanne 1923) anyone can distinguish in southern Serbia, the word “Macedonia”, while we know too well that the name of this region during that era was simply Southerner Serbia and around 1929 became Vardarska Banovina.

A quick look at the aforementioned sites where you can find these books and Antivaro's web site will give you a good idea of the problem which our new Hellenic generation is facing.

Please join the individuals who signed the protesting letter which originated by Antivaro: and do not forget to sign your name, title, institution, City and Country.

When the Greek goverment does not listen any more to the people who elected it, it is time for action

Αίτηση γονέα για απαλλαγή του υιού του από το μάθημα Ιστορίας ΣΤ' Δημοτικού

March 22nd, 2007 by ΕΡΙΧΘΟΝΙΟΣ


Επιτέλους, πρέπει να πάρουμε στα χέρια μας την τύχη των παιδιών μας,
αν θέλουμε να τά σώσουμε από τους ημιμαθείς μειονεκτικούς
αφελληνισμένους γραικύλους της ακραίας προοδευτικονεοφιλελεύθερης

[Αναδημοσίευσις από το ΑΝΤΙΒΑΡΟ.]

Αίτηση γονέα για την απαλλαγή του υιού του από το μάθημα Ιστορίας Στ
Δημοτικού, [Γεώργιος Σπ. Κακαρελίδης], Αντίβαρο, Μάρτιος 2007
[Για να πάρετε μία γεύση από την απόσυρση του βιβλίου που θα επιβληθεί
«από τα κάτω» (τρίτος γύρος των αντιδράσεών μας) το αργότερο μέχρι τον
Σεπτέμβρη, εφόσον το Υπουργείο εμμείνει στην ξεροκέφαλη στάση του να
αγνοεί τους πάντες!]

Αίτηση γονέα για την απαλλαγή του υιού του από το μάθημα Ιστορίας Στ Δημοτικού

Γεώργιος Σπ. Κακαρελίδης
Γονεύς & Κηδεμόνας του Οδυσσέως Γ. Κακαρελίδη, μαθητή της Στ'
Δημοτικού του 9ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών

Αντίβαρο, Μάρτιος 2007

Προς: τον Διευθυντή του 9ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών

Κοιν (δια της υπηρεσίας):
1. Σύλλογο Δασκάλων του 9ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών
2. Σύλλογο Γονέων & Κηδεμόνων του 9ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών

Ημ/α: 18-3-2007

ΘΕΜΑ: Απαλλαγή του υιού μου Οδυσσέως Γ. Κακαρελίδη από την
παρακολούθηση διδασκαλίας και εκμάθηση του νέου Βιβλίου Ιστορίας της
Στ' Δημοτικού

Αγαπητέ Κύριε Διευθυντά, Κύριοι Συνάδελφοι
σχετικά με το ανωτέρω θέμα απαιτώ την απαλλαγή του υιού μου- με άμεση
ισχύ, για λόγους α) συνταγματικούς, β)παιδαγωγικούς και γ) προστασίας
της εθνικής & πολιτισμικής μειονότητος στην οποίαν φαίνεται ότι ανήκω,
τους οποίους λόγους επεξηγώ ακολούθως (οι πηγές αναφέρονται στο

α) Λόγοι Συνταγματικότητος

Το Σύνταγμα της Ελλάδος ( άρθρο 16 παρ.2) επιτάσσει ότι " η παιδεία
αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική,
πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη
της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε
ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες" [2].

Η ανάπτυξη της εθνικής συνείδησης οδηγεί στο αυτεξούσιο των Ελλήνων
Πολιτών δηλαδή στην δυνατότητα η Ελληνική Πολιτεία αυτοβούλως να
νομοθετεί, αποφασίζει, εκτελεί, δικάζει και ασκει την εξουσία στα όρια
του Ελληνικού Κράτους και στην ύπαρξη του οποίου οφείλει την
αυτεξούσια συλλογική της υπόσταση.

Η διάπλαση των Ελλήνων σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες δια της
ιστορίας δεν γίνεται με την αποεθνικοποιητική αντίληψη της ιστορίας (η
οποία αποτελεί διαστρέβλωση), γιατί «ιστορία είναι διήγηση γεγονότων
εν τη αιτιώδη αυτών αλληλουχία» και «τα γεγονότα ουκ απογίγνονται». Η
διαστρέβλωση οδηγεί στην άλωση συνειδήσεων [1].

Τη συνταγματική επιταγή παραβιάζει το νέο βιβλίο Ιστορίας σύμφωνα με
αυτούς τούτους τους συγγραφείς (όταν λόγου χάρη στο βιβλίο για τον
δάσκαλο οι συγγραφείς αναδεικνύουν τις παρελθοντικές όψεις με βάση όχι
το Σύνταγμα και το Αναλ. Πρόγραμμα αλλά με την εκάστοτε 'οπτική'. Οσο
για τον Ιστορικό όλων των εποχών Θουκιδίδη ουδεμία αναφορά υπάρχει για
το τι νομίζει ότι είναι Ιστορία ).

Ομοίως την παραβιάζει και με το περιεχόμενο με συγκεκριμένες αναφορές
και με πρόδηλες παρασιωπήσεις [όταν π.χ. λείπει παντελώς η έννοια της
πατρίδας και της θυσίας υπέρ αυτής και της ελευθερίας, διδάσκει την
'καλοπέραση' των Ελλήνων υπό των οθωμανικό ζυγό κατά παράβαση του Α'
Συντάγματος της Ελλάδος όπου ρητά αναφέρετια η φρικώδης οθωμανική
δυναστεία, παρασιωπά την αποφασιστική συμβολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας
στην Εθνεγερσία, διδάσκει στα μικρά παιδιά ότι κατά την σφαγή και
απελπισμένη φυγή των Ελλήνων στη Σμύρνη 'οι Έλληνες συνωστίζονταν'
απλώς στην προκυμαία, διδάσκει ότι 'ο Ευρωπαϊκός Πολιτισμός γίνεται ο
ιδανικός πολιτισμός για όλους' και την αξία της Προτεσταντικής Ηθικής
έναντι της Καθολικής Εκκλησίας, διδάσκει ότι οι Ελληνες απομάκρυναν
από τα ελληνοαλβανικά σύνορα τους Ιταλούς, 'διχοτομεί' την Κύπρο,
παρασιωπά τον Αττίλα -Νούμερο ΙΙ έστω, καθώς και σωρεία άλλων
παραδειγμάτων που μπορείτε να αναζητήσετε τόσο στην εισήγηση της
Ακαδημίας Αθηνών όσο και στην εξαντλητική μελέτη κεφάλαιο προς
κεφάλαιο του κ. Χρ. Κορκόβελου] [3].

Επίσης το Σύνταγμα στην ακροτελεύτια διάταξή του (άρθρο 120 παρ 2 και
4) κατηγορηματικά διατάσσει ότι "η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται
στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να
αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το
καταλύσει με τη βία". Στις σύγχρονες διακρατικές αντιπαλότητες και
ισορροπίες βία θεωρείται και η χρήση στρατηγικής 'μαλακής ισχύος'
[4][7] συνηθέστατα δια των μηχανισμών άλωσης των 'διανοουμένων' υπό
της προστασίας (που επιγραμματικά λέει ότι εάν καταφέρω να σε κάνω να
θέλεις αυτό που θέλω, τότε δεν χρειάζεται να σε αναγκάσω να κάνεις
αυτό που δεν επιθυμείς [6].).

Στην σφαίρα του ιδιωτικού βίου και στην ελεύθερη αγορά ιδεών και
προϊόντων ο καθένας είναι ελεύθερος να γράφει ή και να διαγράφει την
Ιστορία, σύμφωνα με τις αντιλήψεις του και τις επιθυμίες του ή τις
εντολές του και τις ιδιορρυθμίες του. Στη Δημόσια Διοίκηση, όμως,
απαγορεύεται εκ του Συντάγματος κατηγορηματικά να τις εισαγάγει στην
παιδεία των Ελληνοπαίδων εν ονόματι του Ελληνικου Κράτους. Κάθε πράξη
της Δημόσιας Διοικήσεως. όπως η διοικητική πράξη εγκρίσεως του εν λόγω
βιβλίου και αυτή ακόμη η καθημερινή διδασκαλία του στη Δημόσια
Παιδεία, ως πράξη δημοσίων λειτουργών, κρατικών υπαλλήλων, αντίκειται
σφόδρα στο Σύνταγμα [1].

Συνεπώς ως πολίτης, υπερασπιζόμενος το Σύνταγμα και την Συλλογική
Οντότητα του Ελληνικού Κράτους στην συνέχειά του, δικαιούμαι και
υποχρεούμαι επειδή προκύπτει σαφής, πολύ σοβαρή και διαρκής έμπρακτη
απειλή κατά της συνταγματικής τάξεως και της εθνικής και θρησκευτικής
συνειδήσεως του υιού μου, να απαιτήσω την -προσωρινή μέχρι
αποκαταστάσεως της συνταγματικής τάξεως, άμεση απαλλαγή του υιού μου
από το μάθημα αυτό εφ' όσον διδάσκεται το συγκεκριμένο βιβλίο.

β) Λόγοι Παιδαγωγικοί

Η διδασκαλία της Ιστορίας σε μικρά παιδιά είναι τελείως διαφορετικό
πράγμα από την Ιστορική έρευνα στα Πανεπιστήμια. Εσείς ως δάσκαλοι
κάτι θα ξέρετε επ΄αυτού. Στα Πανεπιστήμια η έρευνα της Ιστορίας έχει
ως στόχο την ανακάλυψη της αλήθειας. Στα δημοτικά σχολεία η διδασκαλία
της ιστορίας έχει πολύ διαφορετικό σκοπό: να διαμορφώσει την ιστορική
εθνική συνείδηση και την κοινωνικότητα του παιδιού. Δηλαδή να
δημιουργήσει φρόνημα (πάντα κατά το Σύνταγμα) [10]

Στα παιδιά των 11 ετών δεν μαθαίνεις «μέθοδο ιστορικής έρευνας».
«Μέθοδο» μαθαίνεις σε πρωτοετείς φοιτητές και σε τελειόφοιτους
Λυκείου. Σε παιδιά 11 ετών δίνεις απαντήσεις και διαμορφώνεις
προσωπικότητα. Τα περί «διδασκαλίας της μεθόδου χωρίς απόπειρα
φρονηματισμού» σε παιδιά 11 ετών, δεν είναι «σύγχρονη παιδαγωγική».
Είναι ακραία άπόψη, που κυριάρχησε πρίν 40 χρόνια, δοκιμάστηκε σε
πολλές χώρες και απέτυχε παντού. Σήμερα εγκαταλείπεται παντού: Στη
Βρετανία (επί κυβερνήσεων Εργατικού Κόμματος) ανακαλύπτουν ξανά τη
«βρετανικότητα». Εμείς αποδομούμε την «ελληνικότητα»! Στη Γαλλία, τόσο
η Σοσιαλίστρια Σεγκολέν Ρουαγιάλ, όσο και ο Κεντροδεξιός Νικολά
Σαρκοζύ διακηρύσσουν την ανάγκη επιστροφής της πειθαρχίας και των
«γαλλικών αξιών» στα σχολεία. Εμείς απορρίπτουμε τις αξίες, και τις
υποκαθιστούμε με «πολιτικώς ορθή» διαφώτιση.

Βεβαιότητες βεβαίως σπάνια υπάρχουν, οχι μόνο στην Ιστορία αλλά και σε
κάθε επιστήμη. Οπως λέει και ο Πρωταγόρας "Περί παντός πράγματος δύο
εἰσίν λόγοι ἀντικεἰμενοι ἀλλήλοις". Ειδικά στην Ιστορία έχουμε
γεγονότα που γνωρίζουμε, υποθέσεις για όσα δεν γνωρίζουμε κι ερμηνείες
γεγονότων. Έχουμε αλήθειες ανάμικτες με «μύθους». Καμία ιστορική
θεωρία δεν είναι απαλλαγμένη από υποθέσεις και μύθους. Όποια «Ιστορία»
κι αν διδάξουμε θα αναπαράγουμε κάποιους μύθους ανάμικτους με
πραγματικά γεγονότα. Το ερώτημα είναι τι απ' όλα αυτά είναι
παιδιαγωγικό σωστό να διδάξουμε στα παιδιά, ως μια πρώτη προσέγγιση
της ιστορίας τους: ώστε να τους αναδείξουμε θετικά πρότυπα, να τους
καλλιεργήσουμε κοινωνικότητα κι αυτοσεβασμό. Όχι μίσος για τους
άλλους. Αλλά ούτε αισθήματα περιφρόνησης για τον εαυτό τους, ούτε
αποδόμησης της ιστορικής τους αυτοσυνειδησίας [8].

Ακόμη και οι αναφορές που κάνουν είναι αποστειρωμένες από την αρχαία
ελληνική Γραμματεία. Επί παραδείγματι πουθενά δεν αναφέρουν ότι το
Αρθρο 1 της διακήρυξης της Γαλλικής Επαναστάσεως είναι 'μισή'
αντιγραφή της ρήσεως του Αλκιδάμα: «Ἐλευθέρους ἀφῆκεν πάντας Θεός,
οὐδένα δοῦλον ἡ φύσις πεποίηκεν». Παράλειψη ισως γιατί αναφέρεται σε
Θεό (δηλαδή Ζωή).

Οι συγγραφείς στις θεωρήσεις τους και στην προσπάθεια θεμελίωσης του
Δυτικού Ευρωπαϊκού Πολιτισμού θεωρούν πνευματική κίνηση την λογοτεχνία
και τις καλές τέχνες. Αλλά η ύπαρξη μεγάλης Τέχνης δεν είναι δηλωτική
ευνομικώς ιεραρχημένης κοινωνίας , ούτε προσαγορευτική υψηλού
πολιτισμού.καμμία νύξη για το έργο κάποιων Λαίιμπνιτζ, Ράσσελ, Μαρξ,
Οϊλερ, Νεύτωνα, Καρτέσιου. Από την εποχή του Γαλιλαίου, ό,τι λέμε
'ευρωπαϊκός πολιτισμός', ανάγεται αποκλειστικά στην επιστήμη. Σ' αυτόν
δεν ανήκει ούτε η ποίηση , ούτε η ζωγραφική ή το θέατρο. Ανήκει η
επιστήμη. Η επιστήμη των Αρχαίων ήταν τόσο προχωρημένη Λογικά, που
στην εποχή του Καρτέσιου δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ήταν σαν
να μην υπήρχε. Η ειδοποιός διαφοά μεταξύ της επιστήμης των αρχαίων και
αυτής της αναγεννήσεως είναι ότι η δεύτερη στηρίζεται στο πείραμα. Και
η διαφορά των λαών σήμερα δεν κρίνεται από την τέχνη τους παρά μόνο
από την συμμετοχή τους στην Επιστήμη [9].

Απουσιάζουν από το βιβλίο παντελώς αναφορές στον Μ. Σοφιανό, Ι.
Χατζιδάκη και τις Αλγεβρές τους, στον Βλαστό, τον Ε. Γιαννίδη, ή η
προσφορά των Μυστριώτη, Ε. Βούλγαρη, Κούμα, Ασάνη και φυσικά το
γεγονός ότι πριν εκατό καί χρόνια οι Ελληνες ήσαν πιό εκσυγχρονισμένοι
επιστημονικά απ' ότι σήμερα. Απουσιάζει φυσικά και η συμβολή των

Τέλος η δομή του βιβλίου δείχνει πόσο μακράν του δασκάλου της αίθουσας
αλλά και του μαθητή, είναι οι συγγραφείς. Στα λίγα λεπτά του μαθήματος
ο δάσκαλος είναι υποχρεωμένος να εξετάσει, αναλύσει το νέο κεφάλαιο,
αναδομήσει τα ερριμένα δίκην slides, κομμάτια κειμένων , αποσπάσματα,
και φωτογραφίες, σε λογικούς συνειρμούς που θα διαγείρουν την σκέψη ,
θα προβληματίσουν τον Νου, θα κατανοήσουν οι μαθητές τα ρήματα και τις
ιδέες και –κατά τους συγγραφείς, θα οδηγηθούν σε προσωπικές πλέον
κρίσεις. Η εμπειρία και μόνο των δασκάλων και η σιωπή τους -όπως και
για τα νέα βιβλία των μαθηματικών όλων των τάξεων, είναι ιδιαίτερα

γ) Λόγοι προστασίας της εθνικής πολιτισμικής μειονότητος εμού και των
παιδιών μου από την παρανομούσα Πολιτεία και τα όργανά της

Επειδή έλκω την καταγωγή από την Ιωνία (Νυν Μικρά Ασία) και οι
γεννήτορες μου με μεγάλωσαν με τα νάμματα:
-της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, που πάνω της βασίσθηκαν οι
διάφοροι πολιτισμοί και φιλόσοφοι,
- της Ιστορίας -διαχρονικά, του Ελληνικού Εθνους, κατ' αιτιώδη αλληλουχία
-της μεταφυσικής που προκάλεσε τον Παρθενώνα , τον Θαλή , τον Πλάτωνα
και την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία,
-των παραδόσεων σχετικά με την Πατρίδα και τους ήρωές της
συμπεριλαμβανομένων των Λεωνίδα, Θεμιστοκλή, Μεγάλο Αλέξανδρο, Θεοδ.
Κολοκοτρώνη, Αθαν. Διάκο, 'Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας', αλλά και των
Δημόκριτο, Πυθαγόρα, Αρίσταρχο, Αρχιμήδη, Ερατοσθένη, Γρηγόριο Παλαμά,
Καραθεοδωρή, Παπανικολάου
-των Αθλίων του Βίκτωρος Ουγκώ
-των αναμνήσεων από την μάχη του Σολφερίνο του Ερρίκου Ντυνάν,

Επειδή με έμαθαν κατά την ελληνική παράδοση να εξυμνώ τους ήρωές μας,
σεβόμενος και τιμώντας τους εχθρούς μας,

Επειδή τα ίδια νάμματα θέλω ως αυτεξούσιος πολίτης να εμφυσήσω κατ'
απαράβατο δικαίωμά μου στα παιδιά μου,

Επειδή αυτή η εμφύσηση ουδένα νόμο ή δικαίωμα συμπολίτη μου παραβιάζει

Επειδή προσδιορίζεται σαφώς κατά γέννηση, γλώσσα, θρησκεία και
ανατροφή η ένταξή εμού και της οικογενείας μου στο Ελληνικό Εθνος και
επειδή το κράτος και οι Λειτουργοί του στο θέμα αυτό της Ιστορίας:
-περνούν γνώσεις, υποβάλλουν ιδέες, και επιδιώκουν να αποδιαμορφώσουν
την κατά το Σύνταγμα ελληνική εθνική συνείδηση και να συμβάλλουν στη
μετατροπή του πολίτη σε προσωρινό κάτοικο χωρίς ταυτότητα και
διασύνδεση με το έθνος, άρα υποκείμενο εξανδραποδισμού από
αυτοκρατορικές λογικές τρίτων,
-διαστρεβλώνουν τα γεγονότα και ιδιαίτερα αυτά που εξανάγκασαν τους
προγόνους μου σε προσφυγιά,
-παρουσιάζουν τους άλλους λαούς (και τον ελληνικό) με ένα πλήθος ανακριβειών,
-δεν προωθούν την κριτική σκέψη και αναπόφευκτα τα παιδιά μου θα
συμφωνούν με τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγουν οι συγγραφείς τους,

και τέλος Επειδή, εκ των πραγμάτων, αποτελώ (με άλλους 5000 περίπου
που διαπίστωσα ότι έχουν διαμαρτυρηθεί – Βλ. ), eθνική
και πολιτισμική μειονότητα,

επικαλούμενος την προστασία των υπερεθνικών Αρχών και Οργανισμών (ΟΗΕ,
Ε.Ε. κλπ) και του Συντάγματος, που προστατεύουν τις Εθνικές,
Θρησκευτικές Πολιτισμικές Μειονότητες,

απαιτώ την άμεση προστασία του υιού μου και την απαλλαγή του από την
διδασκαλία και εκμάθηση του ανωτέρω βιβλίου.

Επειδή κατανοώ το θέμα της αδυναμίας του 9ου Δημ. Σχολείου να παρέχει
προστατευμένο χώρο παραμονής μαθητών εκτός αιθουσών διδασκαλίας,
επιτρέπω την παραμονή του εντός της αιθούσης με τον όρο να του
διατεθεί για ανάγνωση το παλαιό βιβλίο Ιστορίας.

Με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος μου για αποζημίωση λόγω
ηθικής και ουσιαστικής βλάβης

Γεώργιος Σπ. Κακαρελίδης
τηλ xxx
κιν xxx
e-mail: xxx

Πηγές και Αναφορές

1.Δασκόπουλος Αντώνιος. 'Νομικές Ακυρότητες για το Βιβλίο Ιστορίας της
ΣΤ` Τάξεως Δημοτικού' 24-2-07
2.Σύνταγμα της Ελλάδος. Βουλήτων Ελλήνων
3.Κορκόβελος Χρήστος. Το βιβλίο Ιστορίας της Στ΄ τάξης
και η
καταστρατήγηση του
Αναλυτικού Προγράμματος Σπουδών
 , Αντίβαρο,
Ιανουάριος 2007,
4. Ηφαιστος Π. Τα βαθύτερα αίτια των αξιώσεων για «κριτική αναθεώρηση»
της ιστορίας
5.Κέντρο για Δημοκρατία και Συμφιλίωση (ΣΣ ορθότερα συμβιβασμό) στην
Νοτιοανατολική Ευρώπη (CDRSEE)
6. Nye- Καθημερινή, «Κ», τεύχος 127 6.11.2005
7. Jonathan Mowat, Ukrainian postmodern coup completes testing of new
8. Λαζαρίδης Χρύσανθος – Επιστημοσύνη και Παιδαγωγική – 9-3-07,
9. Γερ. Κακλαμάνης – Ανάλυση της Νεοελληνικής Αστικής Ιδεολογίας – Ροές 1989
10. Λαζαρίδης Χρύσανθος – Ανακαλέστε το – 1-2-07,

Friday, 30 March 2007

Με πλούσια ευρήματα Τμήμα πόλης από το 2.000 π.Χ. έφερε στο φως ανασκαφή στην Ανδρο
Από την ανασκαφή στο ακρωτήριο της Πλάκας στην Ανδρο

Τμήμα συνοικίας με καλά διατηρημένα οικοδομήματα, η οποία ανήκε σε μεγάλη πόλη της Ανδρου, που ήκμασε κατά τη Μέση Εποχή του Χαλκού (2000-1900 π.Χ. περίπου), ήλθε στο φως στη διάρκεια σωστικής ανασκαφής από την ΚΑ' ΕΠΚΑ σε ακίνητο στο ακρωτήριο Πλάκας Ανδρου.
Συγκεκριμένα, η ανασκαφή αποκάλυψε τουλάχιστον τέσσερα καλά διατηρημένα οικοδομήματα και δρόμο με βαθμίδες που φαίνεται να οδηγεί σε μικρή πλατεία. Από τα τέσσερα κτίρια, το ένα διατηρείται μέχρι το επίπεδο του πρώτου ορόφου και έχει διαστάσεις 8χ9μ.
Από τα άλλα τρία αποκαλύφθηκε μόνο τμήμα τους, ενώ ένα από αυτά είναι κτισμένο πάνω σε άλλο παλαιότερο. Στα κτίρια των δύο φάσεων υπάρχουν πολλά ευρήματα -κυρίως κεραμικά- και σε καλή κατάσταση. Ξεχωρίζουν μεγάλα αποθηκευτικά πιθάρια, πρόχοι, πιθοειδή αγγεία, λίθινα εργαλεία (τριβεία, τριπτήρες), κ.λπ.
Σύμφωνα με τα ως τώρα στοιχεία φαίνεται ότι η πόλη είχε υποστεί μεγάλες αλλεπάλληλες καταστροφές, πιθανότατα από σεισμούς, από το τέλος της Πρωτοκυκλαδικής μέχρι και το μέσο της Μεσοκυκλαδικής Εποχής. Η τελευταία καταστροφή τοποθετείται στην πρώιμη Μεσοκυκλαδική περίοδο (2000-1900 π.Χ. περίπου) και η αμέσως προηγούμενη στο τέλος της Πρωτοκυκλαδικής ΙΙΙΒ και στις αρχές της πρώιμης Μεσοκυκλαδικής περιόδου.
Η ίδρυση της πόλης πιθανότατα να ανάγεται πολύ παλαιότερα και σε αυτό συνηγορούν δύο σημαντικά ευρήματα. Το πρώτο είναι ένα στρώμα καταστροφής, που βρέθηκε ανάμεσα σε δύο από τα κτίρια, με πλήθος κεραμικών, η οποία καλύπτει τουλάχιστον την Πρωτοκυκλαδική ΙΙΙΒ περίοδο.
Το δεύτερο είναι η εύρεση στην άκρη της πόλης βραχογραφιών εξαιρετικής σπουδαιότητας, οι οποίες παρουσιάζουν κοινά στοιχεία ως προς την τεχνική, την κλίμακα και τη θεματογραφία με τις βραχογραφίες του νεολιθικού οικισμού του Στρόφιλα στην Ανδρο.
Οι βραχογραφίες αυτές ενισχύουν το ενδεχόμενο οι κάτοικοι του μεγάλου οικισμού του Στρόφιλα να μετακινήθηκαν στο πλησιέστερο στη θάλασσα ακρωτήριο της Πλάκας προς το τέλος της Τελικής Νεολιθικής περιόδου (3300π.Χ. περίπου). Αναμφίβολα αποτελούν ισχυρότατο κρίκο σύνδεσης της Τελικής Νεολιθικής περιόδου με την εποχή του Χαλκού, καταδεικνύοντας την πολιτιστική συνέχεια κατά την προϊστορική εποχή στις Κυκλάδες.

M. Theodorakis critisizes the 6th grade History book

Ο Μ. Θεοδωράκης επικρίνει το βιβλίο της Ιστορίας της Στ΄ τάξης

Επικρίσεις εναντίον του περιεχομένου του βιβλίου της Ιστορίας της Στ΄ τάξης του δημοτικού έκανε, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που έδωσε με αφορμή την εκτέλεση της «Ακολουθίας εις Κεκοιμημένους», ο Μίκης Θεοδωράκης.

Ο κ. Θεοδωράκης σημείωσε ότι «ακόμη και ο Βελουχιώτης έβαζε στη σειρά τους αγωνιστές και έμπαιναν στα χωριά με την ελληνική σημαία, και αφού τους μιλούσε για τον αγώνα, τους καλούσε όλους να μπουν μέσα στην Εκκλησία. Και μπροστά σε όλους τους κατοίκους του χωριού και τους αντάρτες παρακαλούσε τον παπά να ευλογήσει τη σημαία και τον αγώνα τους. Αυτοί ήταν επαναστάτες. Ποιοι είναι αυτοί οι σημερινοί που λένε ότι είναι προοδευτικοί; Τι σχέση έχουν αυτοί με όλα αυτά;».

Τόνισε επίσης ότι «πρέπει να έχουμε βάσεις και ρίζες, να είμαστε περήφανοι για τη γενιά μας, για την πατρίδα και το έθνος».

Thursday, 29 March 2007

Absolute madness. In Greece students are able to judge the quality of their educational books

Οι μαθητές κρίνουν το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού

Εδώ και μήνες το περιεχόμενο του βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ’ τάξης Δημοτικού Σχολείου έχει αναχθεί σε μείζον θέμα συζήτησης. Πολιτικοί, εκπαιδευτικοί, δημοσιογράφοι και γονείς εκφράζουν τις απόψεις τους και τάσσονται άλλοι θετικά και άλλοι αρνητικά.

Μάλιστα, πολλοί είναι εκείνοι που ζητούν ν’ αποσυρθεί το συγκεκριμένο σχολικό εγχειρίδιο.

Μαθητές του 49ου Δημοτικού Σχολείου Ηρακλείου αποφάσισαν να πουν τη γνώμη τους για το βιβλίο, αφού ουσιαστικά εκείνους αφορά το θέμα. Έτσι, κατέγραψαν τις απόψεις τους και τις δημοσιοποιούν.

Σε ανακοίνωση των μαθητών αναφέρονται τα παρακάτω: «Εμείς οι μαθητές της Έκτης τάξης του 49ου Δημοτικού Σχολείου Ηρακλείου παρακολουθούμε εδώ και καιρό τις συζητήσεις και τις κρίσεις και επικρίσεις που δέχεται το καινούριο βιβλίο της Ιστορίας της τάξης μας. Όλοι βγαίνουν και λένε τις απόψεις του εκτός από τους μαθητές. Θεωρώντας ότι πρέπει να ακουστεί και η γνώμη αυτών που διδάσκονται το βιβλίο ,αποφασίσαμε να συγκεντρώσουμε τις γνώμες μας και να τις δημοσιεύσουμε έτσι ώστε να ακουστεί και η γνώμη αυτών για τους οποίους γράφτηκε το βιβλίο, αλλά και γιατί πιστεύουμε ότι εφόσον διδασκόμαστε το συγκεκριμένο βιβλίο είμαστε και αρμόδιοι να έχουμε γνώμη. Παραθέτουμε λοιπόν τις απόψεις μας για ένα βιβλίο που έχουμε διαβάσει και διδαχτεί».

Οι απόψεις των μαθητών


Ορισμένοι άνθρωποι λένε ότι το βιβλίο είναι ακατάλληλο. Αυτό το υποστηρίζει κυρίως η Eκκλησία. Αυτά που μαθαίναμε όλα αυτά τα χρόνια είναι ότι η επανάσταση άρχισε από την Αγία Λαύρα από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό. Αυτό δεν ισχύει γιατί άρχισε από την Μολδοβλαχία. Αυτό δυσαρεστεί την Eκκλησία. Επίσης μαθαίναμε για το κρυφό σχολειό που και αυτό δεν ισχύει άλλωστε η ύπαρξη του δεν αποδεικνύεται από πουθενά παρά μόνο από ένα πίνακα ζωγραφικής. Τώρα συνειδητοποιώ ότι η Iστορία που μας μαθαίνουν όλα αυτά τα χρόνια δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνο ένα ψέμα κι αυτό με κάνει και θυμώνω πολύ.


Ένα από τα προτερήματα του βιβλίου είναι ότι είναι εμπλουτισμένο με εκπαιδευτικό υλικό, πολλές πρωτογενείς και δευτερογενείς πηγές.


Το βιβλίο κατηγορείται για το ότι δεν τονίζει τις εχθροπραξίες και τις απανθρωπιές των Τούρκων ή τα συναισθήματα των Ελλήνων στην καταστροφή της Σμύρνης.


Ένας από τους λόγους που μου αρέσει το βιβλίο είναι ότι έχει πολλές πηγές και ότι δε βάζει συναισθήματα αυτός που το έγραψε. Κατά τη γνώμη μου θα ήταν λάθος να βάλει συναισθήματα επειδή ο ιστορικός δεν ήταν εκεί για να δει ο ίδιος τι έγινε, να νιώσει , τα έχει διαβάσει από τις πηγές κι αυτός.


Θα σας συνιστούσα να μην πιστεύετε όλα αυτά που λένε στις ειδήσεις για το βιβλίο της Iστορίας. Είναι πάρα πολύ καλό βιβλίο, απλά οι δημοσιογράφοι έχουν διαβάσει μόνο ένα κομμάτι κι από κει βγάζουν συμπεράσματα.


Αυτό το βιβλίο μου αρέσει γιατί τα λέει όλα πολύ αναλυτικά, αναφέρει τα προτερήματα αλλά και τα ελαττώματα των Ελλήνων κατά την ελληνική επανάσταση. Έχει και μερικά πολύ σπουδαία ελαττώματα κατά τη γνώμη μου. Το πρώτο είναι ότι αναφέρει όλες τις μάχες από την αρχή της επανάστασης μέχρι το 1827 σε δύο μόλις κεφάλαια. Μετά βάζει μερικά άλλα κεφάλαια και μετά απ αυτά βάζει το κεφάλαιο «Η έκβαση του αγώνα», όπου λέει για τη ναυμαχία του Ναβαρίνου και την υπογραφή του πρωτοκόλλου του Λονδίνου και την αναγνώριση της Ελλάδας ως ανεξάρτητο κράτος . Πιστεύω πως όλα αυτά τα κεφάλαια θα έπρεπε να είναι συνεχόμενα και πιο αναλυτικές οι μάχες Ελλήνων και Τούρκων.


Αυτά που λένε διάφοροι ότι πρέπει να αποσυρθεί πιστεύω ότι το κάνουν για πολιτικούς λόγους. Ο ένας του ενός κόμματος λέει «είναι σωστά γραμμένα τα βιβλία» και ο άλλος για να του πάει κόντρα λέει «είναι λάθος» άρα πρέπει να αποσυρθούν. Πάντα όμως τα βιβλία της Ιστορίας κατακρίνονταν. Άλλος ξέρει τα γεγονότα αλλιώς, από τον άλλο.


Κατά τη γνώμη μου το βιβλίο είναι αρκετά καλό. Δεν πιστεύω ότι πρέπει να λέμε μόνο τα καλά των Ελλήνων αλλά και τα κακά. Κάποια σημεία περιγράφονται απλά και χωρίς πολλά λόγια. Καλό θα ήταν να υπάρχουν κείμενα από Έλληνες αλλά και από Τούρκους , ώστε να ακουστούν και να μάθουμε όλες τις γνώμες. Όσο για την Iστορία , κάθε λαός την παραμορφώνει όπως τον συμφέρει. Σε ένα πόλεμο η κάθε πλευρά κάνει εγκλήματα και μέσω του σχολείου προσπαθεί να τα κρύψει. Οι Έλληνες λένε ότι οι Τούρκοι δεν τους άφηναν να μορφωθούν ή ότι η επανάσταση άρχισε στην Πελοπόννησο. Δεν ξέρω τι λένε τα άλλα κράτη, όμως κάτι θα άλλαξαν κι αυτά.


Αυτό το βιβλίο είναι περιληπτικό και το μαθαίνεις πιο εύκολα. Πώς λένε ότι ο Παλαιών Π. Γερμανός σήκωσε τη σημαία της επανάστασης αφού ο ίδιος δεν το γράφει στα απομνημονεύματά του; Η Εκκλησία διαμαρτύρεται διότι δεν την αναφέρει πολύ. Κι όμως αν την ανέφερε θα έλεγε ότι εμπόδιζε την επανάσταση διότι δεν ήθελε να χάσει τα προνόμια που της είχαν δώσει οι Οθωμανοί, ότι αφόρισε τον Υψηλάντη επειδή ξεκίνησε την επανάσταση.

Τέλος θα μιλήσω για το κρυφό σχολειό. Μάλλον το ελληνικό σχολείο θα γινόταν το βράδυ αλλά δε γινόταν κρυφά από τους Οθωμανούς. Τα παιδιά το πρωί δούλευαν μαζί με τους γονείς τους και δεν είχαν χρόνο για σχολείο. Εξάλλου το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή τους ήταν να επιβιώσουν.


Όλο κατηγορούν τους Τούρκους, ότι ήταν κακοί και μας είχαν σκλαβώσει. Παρόμοια κάναμε κι εμείς , αλλά δε το παραδεχόμαστε.


Πιστεύω πως ότι λένε για το βιβλίο δεν είναι σωστό. Το βιβλίο διευκρινίζει καθαρά τα λάθη που κάνει ο λαός και μας λέει τι γινόταν στην οθωμανική αυτοκρατορία. Πιστεύω ότι δε θα μπορούσε να γραφτεί ένα βιβλίο που να υποστηρίζει τη γνώμη όλων των ανθρώπων όπως : των μαθητών, της δασκάλας, των παπάδων, των ιστορικών και των υπόλοιπων ανθρώπων γι’ αυτό καλό θα ήταν να μη διαμαρτύρεται ο καθένας για το βιβλίο, εξαιτίας της προσωπικής του άποψης.


Πιστεύω ότι ο αγώνας των Ελλήνων ήταν πολύ σπουδαίος. Εμείς στην Iστορία μαθαίνουμε ότι οι Τούρκοι ήταν οι κακοί, όμως κάθε λαός πιστεύει ότι είναι ο καλύτερος.

Wednesday, 28 March 2007

Corrections to the History book of the 6th grade-the saga continues....

Διορθώσεις στο βιβλίο ιστορίας...

Την Τρίτη η Μαρία Ρεμπούση, καθηγήτρια Ιστορίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, επικεφαλής της συγγραφικής ομάδας του βιβλίου της ΣΤ Δημοτικού , μίλησε στην εκπομπή του Flash 96 12:00-15:00 με τους Γιάννη Κολοκυθά και Μιχάλη Πολυδώρου.
Χθες παραδόθηκαν στη συγγραφική ομάδα του βιβλίου της Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού για να προχωρήσει σε διορθώσεις οι παρατηρήσεις της Ακαδημίας Αθηνών, του υπουργείου Παιδείας της Κύπρου και της εκπαιδευτικής κοινότητας. Είστε το πρόσωπο των ημερών.

Προφανώς τώρα μελετάτε τις παρατηρήσεις, γιατί τις διορθώσεις θα τις κάνετε εσείς, έτσι δεν είναι;

Θα προχωρήσετε και μέχρι σε ποιο βαθμό, σε ποια έκταση;
<<Έχουμε πει ότι ουσιαστική διόρθωση-επέμβαση στο βιβλίο θα γίνει μετά την αξιολόγηση του βιβλίου αυτού, όπως και όλων των άλλων βιβλίων από τους εκπαιδευτικούς. Από το υπουργείο ολοκληρώνεται η διαδικασία της εκπόνησης ερωτηματολογίων που θα απευθυνθούν στους εκπαιδευτικούς έτσι ώστε να δούμε κατά πόσο το βιβλίο αυτό λειτουργεί καλά στη διδακτική πράξη και τι προβλήματα εμφανίζει εκεί. ʼρα για μία επέμβαση ουσιαστική στο βιβλίο πρέπει να την προσδιορίσουμε κατά τη διάρκεια της επόμενης χρονιάς. Τώρα, επειδή τα βιβλία κάθε χρονιά τυπώνονται εκ νέου και αυτό το βιβλίο θα τυπωθεί εκ νέου το Σεπτέμβριο για να πάει στα σχολεία, πριν το Σεπτέμβριο για να είναι έτοιμο για το Σεπτέμβριο της καινούργιας σχολικής χρονιάς, θα γίνουν κάποιες πρώτες διορθώσεις. Τι αφορούν αυτές οι διορθώσεις. Συνήθως είναι παροράματα ή εκφράσεις που έχουν ξεφύγει από τη συγγραφική ομάδα. Σ’ αυτό το βιβλίο θα γίνουν λίγο περισσότερες διορθώσεις ακριβώς επειδή είχαμε την τύχη και την ατυχία μαζί να συγκεντρώσουμε το ενδιαφέρον ενός μεγάλου μέρους και της ελληνικής κοινωνίας και της επιστημονικής κοινότητας, έχουμε λοιπόν συγκεντρώσει αρκετές παρατηρήσεις και αυτές που μας έχει καταθέσει το υπουργείο, αλλά και παρατηρήσεις μέσα από τις συζητήσεις μας με τους εκπαιδευτικούς και την παρακολούθηση που κάνουν στο βιβλίο μέσα στα σχολεία.>>

Δηλαδή εσείς έχετε ξεκινήσει ήδη τη διόρθωση;
<<Δεν έχουμε ξεκινήσει τη διόρθωση, χθες παραλάβαμε από το υπουργείο το πόρισμα κατά κάποιο τρόπο, τη γνωμοδότηση, τις παρατηρήσεις της Ακαδημίας Αθηνών τις οποίες μελετούμε τώρα και αμέσως μετά θα μπούμε σε μια διαδικασία να δούμε τι θα ενταχθεί στο βιβλίο, τι όχι κλπ.>>

Υπάρχει κάποιο κριτήριο σε ό,τι αφορά τις διορθώσεις στις οποίες θα προχωρήσετε; Με άλλα λόγια, εάν διαφωνήσετε τι γίνεται;
<<Σε ποιο σημείο αν διαφωνήσουμε;>>

Αν διαφωνήσετε με κάποια υπόδειξη.
<<Καταρχήν να πούμε ότι η διάθεσή μας δεν είναι εξαρχής η διαφωνία, θέλουμε να κινηθούμε σε ένα πλαίσιο συνεννόησης με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο που είναι ο αρμόδιος θεσμός του κράτους για τα θέματα της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Κινούμαστε λοιπόν σε ένα πνεύμα συνεννόησης προκειμένου αυτό το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο, να γίνει ακόμα καλύτερο, γιατί δεν είναι βίβλος το σχολικό βιβλίο, ούτε επιστημονική μονογραφία. Αυτή είναι η πρόθεσή μας λοιπόν και σ’ αυτή τη γραμμή θα κινηθούμε. Φυσικά η συγγραφική ομάδα έχει καταθέσει μια συγκεκριμένη πρόταση μέσα από αυτό το βιβλίο που στηρίζεται και σε θεωρητικά και σε ερευνητικά δεδομένα. Αυτή την πρόταση δεν πρόκειται να την πάρουμε πίσω. Αυτός είναι ο άξονας. Στο βιβλίο του δασκάλου που έχει πάει και αυτό στα σχολεία όλης της χώρας εξηγείται επακριβώς ποια είναι αυτή η επιστημολογική βάση πάνω στην οποία στηρίζεται το βιβλίο.>>

Μήπως δεν έχει γίνει κατανοητή στο ευρύ κοινό η διαδικασία διδασκαλίας; Διότι το συγκεκριμένο βιβλίο αποτελεί μάλλον ένα εργαλείο και δεν είναι το μοναδικό, όπως είπατε κι εσείς υπάρχει κι ένα βιβλίο για τον δάσκαλο.
<<Βέβαια. Κι ένα τετράδιο ασκήσεων, κι ένα CD που συνοδεύει το βιβλίο αυτό στα σχολεία. Σήμερα πια στη σύγχρονη εκπαίδευση μιλάμε για ένα συνολικό εκπαιδευτικό υλικό, δεν είναι μόνο το βιβλίο, είναι πάρα πολλά πράγματα που έχει ο δάσκαλος στη διάθεσή του για να διδάξει σήμερα κι έτσι πρέπει να είναι. Δεν είμαστε στην εποχή που το βιβλίο τα παιδιά το παίρνανε σπίτι, μάθαιναν το μάθημα, πήγαιναν την άλλη μέρα, το έλεγαν απέξω και τελείωνε. Προσπαθούμε να κάνουμε ένα μάθημα ζωντανό, ελκυστικό για τα παιδιά, το οποίο είναι διερευνητικό, τα παιδιά ρωτούν, ψάχνουν, συζητούν μεταξύ τους, απαντούν. Δε θέλουμε να αποστηθίσουν τίποτα τα παιδιά.>>

Περιμένατε ότι θα είχατε τέτοιες αντιδράσεις από την ελληνική κοινωνία;
<<Κάθε τι καινούργιο και αυτό είναι ένα καινούργιο βιβλίο, όχι μόνο γιατί εκδόθηκε το 2006, αλλά και γιατί είναι καινούργιο ως προς τη μεθοδολογία του, συναντά λοιπόν αντιδράσεις, αναμενόμενο είναι να συναντήσει αντιδράσεις, συζητήσεις να προκαλέσει. Το επίπεδο τώρα των αντιδράσεων ή η πύκνωσή τους κλπ, δεν ήταν αναμενόμενες όχι, σ’ αυτό το βαθμό δεν ήταν.>>

Το θέμα είναι και από πού προέρχονται όμως οι αντιδράσεις, διότι δεν προέρχονται από ολόκληρη την κοινωνία.
<<Καταρχήν υπάρχουν και πάρα πολύ θετικές αντιδράσεις, πολύ θετικά σχόλια. Το σύνολο σχεδόν της κοινότητας των ιστορικών.>>

Ποια είναι η πρώτη εικόνα που έχετε σχηματίσει από την εκπαιδευτική διαδικασία;
<<Η συγγραφική ομάδα καταρχήν είναι πολύ κοντά στα σχολεία, είναι δάσκαλοι. Κι εγώ η ίδια κάθε βδομάδα πηγαίνω σε μία περιφέρεια που συζητώ με τους εκπαιδευτικούς της ΣΤ’ τάξης, αυτούς που διδάσκουν το βιβλίο, έχω λοιπόν εικόνα του βιβλίου και πώς περπατάει στη διδακτική πράξη. Αν θα έλεγα κάτι, θα έλεγα ότι αυτοί οι οποίοι έχουν διαβάσει το βιβλίο του δασκάλου, οι εκπαιδευτικοί οι οποίοι σέβονται το βιβλίο και τη μεθοδολογία του, έχουν πάρα πολύ καλά αποτελέσματα μέσα στην τάξη τους. Αν υπάρχουν κάποιοι εκπαιδευτικοί οι οποίοι θέλουν αυτό το βιβλίο να το εντάξουν στην παλιά μέθοδο, δηλαδή να βάλουν τα παιδιά να το μάθουν απέξω κλπ, εκεί έχουμε προβλήματα. Αυτό δεν είναι για να το μάθουν απέξω, είναι ένα βιβλίο εργαστήρι, είναι για να δουλέψουν, να συζητήσουν, να συνθέσουν κι έτσι να πάνε παρακάτω.>>

Δεν είναι για αποστήθιση λέτε;
<<Σε καμία περίπτωση.>>

Προκύπτει ένα θέμα δηλαδή επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών για τη διδασκαλία του βιβλίου, ή δεν υπάρχει η βούληση;
<<Η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών είναι πολύ σημαντικό ζήτημα για την αναβάθμιση της εκπαίδευσής μας, και της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας. Πρέπει να είναι συνεχής η επιμόρφωση.>>

Δεν ξέρω αν για το συγκεκριμένο βιβλίο θα χρειαζόταν επιμόρφωση, διότι όπως είπατε εισάγει έναν νέο τρόπο διδασκαλίας, μια νέα μεθοδολογία.
<<Έγινε κάποια εισαγωγική επιμόρφωση, ατελής όπως είπαν και οι εκπαιδευτικοί, έγιναν κάποια πράγματα στην αρχή. Υπάρχει ένα βιβλίο δασκάλου και εμείς είμαστε ανοιχτοί σε οποιοδήποτε αίτημα επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών στις νέες μεθόδους διδασκαλίας της Ιστορίας.>>

Να κρατήσουμε αυτό που είπατε, ότι θα προχωρήσετε σε συνεννόηση με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο στις διορθώσεις που πρέπει να γίνουν, αλλά υπάρχει ένας άξονας.
<<Βέβαια. Υπάρχει ένας άξονας στο βιβλίο και αυτόν σε καμία περίπτωση δε θα τον αναιρέσουμε.>>

Tuesday, 27 March 2007

Spartan Mores

Ντοκιμαντέρ για το αρχαιοπρεπές άγημα
«Σπαρτιατικές Μόρες»

Ντύνονται αρχαίοι Σπαρτιάτες και κάθε χρόνο τιμούν τον Λεωνίδα και τους υπόλοιπους ήρωες της αρχαιότητας, αναπαριστώντας τις θρυλικές μάχες στις Θερμοπύλες και τις Πλαταιές. Ο λόγος για τα 50 μέλη του πολιτιστικού συλλόγου του αρχαιοπρεπούς αγήματος «Σπαρτιατικές Μόρες», τα οποία εμφανίστηκαν μάλιστα και σε ντοκιμαντέρ του HISTORY CHANNEL για την αρχαία Ελλάδα. Όπως είπε μιλώντας στον ALPHA το μέλος Στέφανος Σκαρμίντζος «μας αρέσει να τιμάμε τους αρχαίους προγόνους μας, που έπεσαν στις Θερμοπύλες και τις Πλαταιές, για να σωθεί η Ελλάδα και ο σημερινός δυτικός κόσμος».

Για τα μέλη του συλλόγου η αναβίωση της ιστορίας απαιτεί εντατική μελέτη αρχαίων συγγραφέων, συνεχή έρευνα, αλλά και αιματηρές οικονομίες, αφού στην Ελλάδα δύσκολα βρίσκεις τεχνίτη να κατασκευάζει κράνη ή ασπίδες με ιστορική ακρίβεια. Όλος ο εξοπλισμός τους έρχεται από τις Ινδίες ή την Αυστραλία και το κόστος για έναν πλήρη εξοπλισμό κυμαίνεται από 3.000 έως 6.000 ευρώ. Οι λάτρεις του αρχαιοελληνικού πνεύματος δεν περιορίζονται όμως μόνο στα σύνορα της χώρας μας. Αντίστοιχες ομάδες υπάρχουν στη Γερμανία, τη Βρετανία και την Αυστραλία, ενώ οι «Έλληνες πολεμιστές» που ζουν στη Νέα Υόρκη, βοήθησαν τον Αμερικανό Φρανκ Μίλερ στην ταινία «300», δίνοντας του οδηγίες και συμβουλές για το στήσιμο της μάχης.

Sunday, 25 March 2007

The emergence of civilisation: The Cyclades and the Aegean in the third millenium BC

Το Αιγαίο ως κοιτίδα πολιτισμού
Ελληνικός Τίτλος: Η ανάδυση του πολιτισμού. Οι Κυκλάδες και το Αιγαίο στην 3η χιλιετία π.Χ.
Πρωτότυπος Τίτλος:The Emergence of Civilisation: The Cyclades and the Aegean in The Third Millennium BC
Συγγραφέας: Colin Renfrew
Μετάφραση: Δημήτρης Κοκκώνης
Εκδοτικός οίκος:Μορφωτικό Ιδρυμα Εθνικής Τραπέζης
ISBN 960-250-345-9
Κατηγορία: Δοκίμια / Μελέτες

Η μελέτη αυτή συντάχθηκε πριν από τριάντα και πλέον χρόνια, με σκοπό να προσφέρει μια συγκροτημένη εναλλακτική πρόταση στην τότε κυρίαρχηάποψη για την ευρωπαϊκή και την αιγαιακή προϊστορία, ότι δηλαδή ήταν ηιστορία του «καταυγασμού της ευρωπαϊκής βαρβαρότητας από τον πολιτισμότης Ανατολής» (Γκόρντον Τσάιλντ). Ο Κόλιν Ρένφριου αμφισβητεί το δόγμαex oriente lux, που προτάθηκε από τον Όσκαρ Μοντέλιους και αναπτύχθηκεαπό τον Γκόρντον Τσάιλντ (ενώ αργότερα αναδιατυπώθηκε από τον ΜάρτινΜπέρναλ), σύμφωνα με το οποίο καθετί σημαντικό στην ευρωπαϊκήπροϊστορία έλκει την καταγωγή του από αλλού, από την αρχαία Αίγυπτο ήαπό την πρώιμη Εγγύς Ανατολή και ειδικότερα από την Σουμερία.

Ο Ρένφριου καταδεικνύει ότι οι επαφές ανάμεσα στο Αιγαίο και στονκόσμο της Ανατολικής Μεσογείου, οι οποίες ήταν δυνατόν να τεκμηριωθούνγια την 3η χιλιετία π.Χ., στην πραγματικότητα δεν ήταν ούτε τόσοπολλές ούτε τόσο καταλυτικές ώστε να εξηγούν τις εντυπωσιακές αλλαγέςπου παρατηρούνται και οι οποίες οδηγούν, στο τέλος της χιλιετίας, στηνανάπτυξη των ανακτορικών κοινωνιών της Κρήτης. Αντικρούοντας τη θεωρίατης διάδοσης, προτείνει ταυτόχρονα στη θέση της μια εξήγηση τηςευρωπαϊκής προϊστορίας που δίνει έμφαση στις οικονομικές καικοινωνικές διεργασίες.Αναλύοντας τα συστήματα πληθυσμού, επιβίωσης, μεταλλουργίας,τεχνολογίας, κοινωνικής οργάνωσης και εμπορίου, αλλά και τα γνωστικάσυστήματα της περιόδου, ερμηνεύει την εμφάνιση της πολυπλοκότητας μέσωτου φαινομένου της πολλαπλασιαζόμενης επίδρασης (multiplier effect)και συμπεραίνει ότι τα αναδυόμενα γνωρίσματα του πρώτου αιγαιακούπολιτισμού μπορούν να θεωρηθούν σε μεγάλο βαθμό ως ενδογενή μάλλον -δηλαδή ως προϊόντα διεργασιών που συνέβαιναν εντός της περιοχής τουΑιγαίου - παρά ως εξωγενή.

Η Ανάδυση του Πολιτισμού υπήρξε η πρώτη σοβαρή απόπειρα σε επίπεδομονογραφίας να εφαρμοστούν οι αρχές της «Νέας Αρχαιολογίας» (ήδιαδικαστικής αρχαιολογίας, όπως επικράτησε να λέγεται) στη γένεσηενός από τους πρωιμότερους πολιτισμούς στον κόσμο, τουκρητομυκηναϊκού, που άνθησε κατά τη 2η χιλιετία π.Χ., ύστερα από μιαπερίοδο σημαντικών μεταβολών. Η ελληνική μετάφραση αυτής της κλασικήςπλέον μελέτης συνοδεύεται από νέο σχολιασμό, στον οποίο συνοψίζονταιοι εξελίξεις της έρευνας ως το τέλος του 20ού αιώνα. Το βιβλίοπαραμένει βασικό εργαλείο για όσους προσπαθούν να κατανοήσουν σήμερατην αιγαιακή προϊστορία, ενώ πολλά από τα ερωτήματα που εγείρει δενέχουν ακόμη απαντηθεί πειστικά.

Ο ΚΟΛΙΝ ΡΕΝΦΡΙΟΥ γεννήθηκε το 1937 και έλαβε τον τίτλο του διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ το 1965. Ολοκλήρωσε τη συγγραφή τηςΑνάδυσης του πολιτισμού όταν δίδασκε ως λέκτορας Προϊστορίας καιΑρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σέφηλντ. Το 1972 εκλέχθηκε καθηγητήςΑρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον. Από το 1981 ως το 2004διετέλεσε καθηγητής Αρχαιολογίας (Έδρα Disney) και από το 1990 ως το2004 διευθυντής του McDonald Institute for Archaeological Research στοΠανεπιστήμιο του Κέμπριτζ. Στην Ελλάδα διεξήγαγε ανασκαφές στονΣάλιαγκο κοντά στην Αντίπαρο (με τον J.D. Evans), στους Σιταγρούς τηςΜακεδονίας (με τη Marija Gimbutas), στη Φυλακωπή της Μήλου και τηΜαρκιανή της Αμοργού (με τη Λίλα Μαραγκού και τον Χρίστο Ντούμα) καισήμερα πραγματοποιεί ανασκαφές στη θέση Κάβος Δασκαλιό της Κέρου. Τοβιβλίο του Archaeology and Language: the Puzzle of Indo-EuropeanOrigins κυκλοφόρησε το 1987. Το 1991 έγινε μέλος της Βουλής των Λόρδων ως Lord Renfrew of Kaimsthorn. Είναι από τους πιο δραστήριουςαρχαιολόγους παγκοσμίως για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίουαρχαιοτήτων και πέρυσι είχε δώσει ομιλίες και στην Ελλάδα σχετικά μετο θέμα.
(Επιμέλεια Ράνια Οικονόμουσσ. 967 με 151 α/μ εικόνες και 32 πίνακες)
(πηγή: Μορφωτικό Ιδρυμα Εθνικής Τραπέζης)

Proof for the genetic continuum of the Greeks throughout history

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (1961, 1964, 1968, 1988)

Τέσσερις διαδοχικές εκδόσεις εμπλουτισμένες συνεχώς με νεότερα δεδομένα, κυκλοφόρησαν πάνω στην ανθρωπολογική - εθνογενετική μελέτη των Ελλήνων. Βάση αυτού του έργου αποτελεί η διδακτορική διατριβή τού ¶ρη Ν. Πουλιανού, που εκπονήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας, υπό την επίβλεψη του διάσημου καθηγητή της Ανθρωπολογίας Φ. Γ. Ντεμπέτς.

H έρευνα στηρίχθηκε στη μελέτη 70 ανθρωπολογικών γνωρισμάτων 3000 περίπου Ελλήνων πολιτικών προσφύγων του 1949 στην τ. Σοβιετική Ένωση. Τα γνωρίσματα αυτά (π.χ. ύψος σώματος, πλάτος προσώπου, χρώμα δέρματος, σχήμα ματιών), αντανακλούν με τη σειρά τους τις δομές των γονιδίων και του DNA. Η στατιστική επεξεργασία σε συνδυασμό με την γεωγραφική τους κατανομή απέδειξε μαθηματικά την ακατάπαυστη βιολογική συνέχεια των Ελλήνων σε όλη τη διάρκεια της ιστορικής και προϊστορικής εποχής (λόγω της μικρής διασποράς των μετρήσεων), η οποία ανάγεται τουλάχιστο στη Μεσολιθική και ¶νω Παλαιολιθική περίοδο (15-30.000 χρόνια). Επίσης, η ιστορική συνέχεια αποδεικνύεται από τη σύγκριση των μετρήσεων των σύγχρονων κατοίκων με αυτές των αρχαίων και προϊστορικών κρανίων της Ελλάδας, οι οποίες στατιστικά δεν παρουσιάζουν διαφορές. Έτσι, παρά τις κατά καιρούς επιδράσεις και περιορισμένες (ή εσωτερικές) μετακινήσεις πληθυσμών, με την ανθρωπολογική έρευνα έγινε φανερό ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας έμεινε βασικά αναλλοίωτος και ότι οι σύγχρονοι Έλληνες είναι απόγονοι των αρχαίων φύλων που κατοικούσαν στην ελληνική χερσόνησο.

Από την ίδια μελέτη έγινε επίσης γνωστό ότι οι Αλβανόφωνοι, οι Σλαβόφωνοι (μέχρι και το Μαυροβούνιο), καθώς και οι Βλάχοι της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας είναι στην πλειοψηφία τους αυτόχθονες και έτσι οι ξένες επιδράσεις σε αυτούς αφορούν κυρίως στη χρήση των νεότερων γλωσσών που μεταχειρίζονται σήμερα.

Το ενδιαφέρον που έδειξε εξ αρχής ο Τύπος για την "Προέλευση των Ελλήνων", παρατίθεται ενδεικτικά στα παρακάτω δημοσιεύματα.

ΑΥΓΗ, 6-1-1962: «Πάνω από 150 επιστήμονες του Παν/μίου και της Ακαδημίας της Μόσχας συμφώνησαν απόλυτα με τις επιστημονικές απόψεις του κ. ¶ρη Πουλιανού, υπογράμμισαν τη σοβαρότητα της εργασίας και χωρίς να τσιγκουνευτούν στις εκφράσεις τους, μίλησαν με πολύ εγκωμιαστικά λόγια γι' αυτόν. Ο δόκτωρ Σ. Α. Τόκαρεφ, καθηγητής της εθνογραφίας του Πανεπιστημίου της Μόσχας και διευθυντής του Τμήματος της Εθνογραφίας των λαών της Ευρώπης στο Ινστιτούτο Εθνογραφίας της Ακαδημίας Επιστημών της Μόσχας, δήλωσε τα εξής: Η εργασία του ¶ρη Ν. Πουλιανού παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον για την Εθνογραφική Επιστήμη. Το συγκεντρωμένο και επεξεργασμένο στατιστικά τεράστιο υλικό ανθρωπολογικών ερευνών ανάμεσα στους Έλληνες πρώτη φορά εισάγει στην επιστήμη νέο είδος πηγών για τη μελέτη ενός προβλήματος βασικής σημασίας, όπως είναι η καταγωγή του ελληνικού λαού. Ως τώρα για το ζήτημα αυτό στην επιστήμη είχε γίνει γενικά δεκτή η άποψη ότι οι σύγχρονοι Έλληνες ιστορικά έχουν πολύ λίγα κοινά με τους αρχαίους Έλληνες ιδρυτές του αρχαίου πολιτισμού, ότι οι σύγχρονοι Έλληνες στο μεγαλύτερο μέρος τους αντιπροσωπεύουν απογόνους Σλάβων, Αλβανών και άλλων λαών που μετώκησαν στην Ελλάδα και συγχωνεύτηκαν με τους Έλληνες της Βυζαντινής εποχής. Αντίθετα ο συγγραφέας της παρούσης εργασίας, πειστικά και στηριγμένος σε ανάλογο υλικό, δείχνει ότι όποια κι αν ήταν η επίδραση των Σλάβων και των άλλων λαών που ήρθαν σε επαφή με τους Έλληνες, ο λαός της σύγχρονης Ελλάδας είναι βασικά απόγονος του αρχαίου πληθυσμού της Βαλκανικής και των νήσων του Αιγαίου. Ο παγκοσμίου φήμης ανθρωπολόγος του πανεπιστημίου της Μόσχας δόκτωρ Ι. Ι. Ρογκίνσκυ, σημειώνει ότι το νότιο τμήμα της Βαλκανικής βρίσκεται στην περιοχή της Ευρώπης, απΆ όπου διέρχεται η πλατειά συνοριακή ζώνη ανάμεσα στους χώρους της διναρικής και προσθιασιατικής φυλής. Έτσι σ' αυτή την περιοχή μπορεί να διαπιστωθούν μερικά από τα γενικά προβλήματα της ταξινόμησης των λαών της Ευρώπης και της πρόσθιας Ασίας. Επί πλέον πρέπει να σημειωθεί ότι σΆ αυτή την εργασία βρίσκει τη θέση της και η κριτική των ρατσιστικών κατασκευασμάτων σχετικώς με τη γένεση του αρχαίου πολιτισμού της Ελλάδας». (Σημ.: Εννοούνται οι ρατσιστικές θεωρίες που υποστηρίζουν ότι οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είναι απόγονοι των αρχαίων και ότι αυτός είναι ο λόγος που ο πολιτισμός τους σήμερα υπολείπεται των αναπτυγμένων χωρών. Αντίθετα, πέραν του ανεδαφικού συσχετισμού - αν για παράδειγμα συγκριθούν οι παραδόσεις - η επιστημονική διαπίστωση για τη βιολογική συνέχεια των Ελλήνων αποδεικνύει για άλλη μία φορά ότι είναι κυρίως οι γεωγραφικές και κοινωνικό-ιστορικές συνθήκες που διαμορφώνουν το πολιτισμικό επίπεδο ενός λαού). «Ο διευθυντής του ανθρωπολογικού τμήματος του Ινστιτούτου Εθνογραφίας της Ακαδημίας Επιστημών της Μόσχας δόκτωρ Μ. Γ. Λεβίν πρόσθεσε: ...Μπορεί να φαίνεται παράδοξη η διαπίστωση ότι πολλοί λαοί της Ευρώπης ανθρωπολογικά μελετήθηκαν χειρότερα απ' ότι οι λαοί της Αυστραλίας, Μελανησίας και άλλων μακρινών χωρών. Από τις χώρες της Ευρώπης η Ελλάς είναι μία από τις ολιγότερο μελετημένες... Η εργασία του Α. Ν. Πουλιανού συμπληρώνει αυτό το κενό. Ο συγγραφέας κατέχει πλήρως τη μεθοδικότητα των ανθρωπολογικών ερευνών, αυστηρά ετήρησε όλους τους αναγκαίους όρους και έδωσε την αρμόζουσα προσοχή. Ο διευθυντής του Ανθρωπολογικού Ινστιτούτου και Ανθρωπολογικού Μουσείου της Μόσχας δόκτωρ Β. Π. Γιακίμωφ δήλωσε: "Η δική μου άποψη είναι ότι η εργασία του Α. Ν. Πουλιανού αντιπροσωπεύει την πιο τέλεια συγκεφαλαίωση για την Ανθρωπολογία των Ελλήνων".

Από την άλλη άκρη του Ατλαντικού, στις Η.Π.Α., ο διευθυντής του Ανθρωπολογικού Τμήματος του Smithsonian Institute Τζ. Λ. Έϊντζελ στο American Journal of Physical Anthropology (Αμερικανικό Περιοδικό Φυσικής Ανθρωπολογίας αρ. 22, τ. 5, 1964, σ. 343) σε βιβλιοκρισία της «Προέλευσης των Ελλήνων» γράφει: «Ο ¶ρης Πουλιανός... σωστά αποφαίνεται ότι υπάρχει πλήρης γενετική συνέχεια από τους αρχαίους ως τους σύγχρονους καιρούς…». ΤΑ ΝΕΑ, 25-1-1962: «Η επιστημονική έρευνα του Α. Ν. Πουλιανού αντικρούει τη δογματική θεωρία του μισέλληνος Γερμανού ιστορικού Φαλμεράγιερ, που έζησε το 1790-1861, την εποχή του ελληνικού αγώνος της ανεξαρτησίας - και ο οποίος (Φαλμεράιερ) εντελώς δογματικά, χωρίς δηλαδή να προηγηθεί ανθρωπολογική έρευνα - και ως εκ τούτου αυταποδείκτως αντιεπιστημονικά - προσπάθησε να στηρίξει τη θεωρία του εκσλαβισμού της Ελλάδος. Ο ερευνητής καταλήγει ότι η ανθρωπολογική έρευνα με τα απαραίτητα ιστορικά και γλωσσολογικά στοιχεία είναι υποχρεωτική για τη λύση των εθνογενετικών προβλημάτων». Το παρόν είναι αντανάκλαση όλου του παρελθόντος και σ' αυτό ακριβώς βρίσκεται η ιστορική του αξία. Αν το παρελθόν μάς βοηθάει να καταλάβουμε το παρόν, το παρόν μάς βοηθάει να διανοηθούμε το μέλλον.


Στη συνέχεια ο ¶ρης Πουλιανός μελέτησε άλλες 10.000 περίπου άτομα και εκατοντάδες σκελετούς από διάφορες περιοχές της Ευρασίας. Οι ομάδες των Ελλήνων που είχαν λιγότερο αντιπροσωπευθεί στη διδακτορική του διατριβή (Αιγαίου, Πελοποννήσου, Πίνδου) μελετήθηκαν μετά το 1965 με την επιστροφή του στην Ελλάδα.


Το βασικό συμπέρασμα (Α. Πουλιανός, 1971, 1999) είναι ότι ο σύγχρονος πληθυσμός της Κρήτης (σε ένα δείγμα 3000 ατόμων) και όλου του Αιγαίου μαζί με την ενδοχώρα της Θράκης και της Μ. Ασίας έμεινε αναλλοίωτος τουλάχιστον από τη μινωική εποχή και ανήκει στον αυτόχθονα αιγαιακό ανθρωπολογικό τύπο . Οι μεταναστεύσεις που έγιναν σε διάφορα χρονικά διαστήματα επέφεραν ελαφρές αλλαγές, αλλά δεν άλλαξαν την μορφολογία του αρχικού τύπου. Οι επιδράσεις δεν ξεπερνούν το 1-3 % και αυτή η ομοιογένεια προδίδει πάλι το γηγενές των κατοίκων γενικότερα της λεκάνης του Αιγαίου, τουλάχιστον από την Μεσολιθική εποχή, δηλ. πριν από 15.000 χρόνια. Το 1987 ο Ιταλός καθηγητής ανθρωπολογίας Τζ. Φακίνι ανακοίνωσε στο 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο Παλαιοανθρωπολογίας στο Τορίνο την ύπαρξη ανθρώπινου σκελετού από την Κρήτη 50.000 ετών, ο οποίος μάλιστα παρουσιάζει τη μορφολογία του σύγχρονου (Homo sapiens sapiens) και όχι του νεαντερτάλειου ανθρώπου. Η είδηση ουδέποτε έφτασε στα ελληνικά ΜΜΕ, καθόσον το Υπουργείο Πολιτισμού επέδειξε μέχρι στιγμής τη συνηθισμένη του αδιαφορία.

Το 1999 στο ιατρικό περιοδικό Tissue Antigens (Αντιγόνα Ιστών τ. 53, Ιανουάριος) δημοσιεύεται ένα αιματολογικό άρθρο σχετικά με την καταγωγή των Κρητών. Βασικό συμπέρασμα ότι… οι Κρήτες συγγενεύουν περισσότερο με τους Βέρβερους, τους Σημίτες και τους Γιαπωνέζους παρά με τους υπόλοιπους Έλληνες (οι οποίοι έφτασαν από κάπου βόρεια πριν από 4000 χρόνια στην Ελλάδα) και ότι έτσι είναι πιθανή η αφρικανική και μεσανατολική καταγωγή των Κρητών πριν από 10.000 χρόνια. Το άρθρο υπογράφουν 7 Ισπανοί μαζί με 3 Έλληνες καθηγητές ιατρικής και δυστυχώς καταλήγουν αβασάνιστα στα συμπεράσματά τους αφού αντιπροσωπεύονται μόνο 135 κάτοικοι τού νησιού και μελετάται μόνο το γονίδιο HLA. Επίσης, κινούνται αντιδεοντολογικά, χωρίς δηλαδή να ληφθεί υπόψη η προηγούμενη και φυσικά πιο σίγουρη μεθοδολογικά ανθρωπολογική βιβλιογραφία (ο φαινότυπος, δηλ. τα εξωτερικά ανθρωπολογικά γνωρίσματα αντιπροσωπεύουν χιλιάδες γονίδια). Έτσι, στη βιβλιογραφία τους δεν απαντάται και το έργο του Α. Μούραντ («Η κατανομή των ανθρώπινων ομάδων αίματος και άλλοι πολυμορφισμοί», εκδ. Οξφ., 1976, σελ. 1055 ) όπου αναφέρεται ότι δεν είναι αξιόπιστη η μελέτη του γονιδίου HLA, γιατί με βάση αυτό βγήκε το αβάσιμο συμπέρασμα ότι οι Βάσκοι, οι Ισλανδοί και οι Κονγκολέζοι συγγενεύουν μεταξύ τους περισσότερο από οποιουσδήποτε άλλους πληθυσμούς. Μπορεί να σημειωθεί πάντως ότι ήδη από το 1965 που δεν είχαν ακόμη καν ξεκινήσει οι βιο-μοριακές συγκριτικές μελέτες τού ανθρώπινου DNA είχαν ξεφυτρώσει ανάλογες απόψεις, τις οποίες ακολούθησαν κι άλλες, παραδόξως συντονισμένες στην ίδια κατεύθυνση (Π.χ. βλ. «Αθηναϊκή», 15/04/66, Οι Κρήτες; δεν κατάγονται από τους Φοίνικας και τους Σημίτας).

Από τις ιστορικές, γλωσσολογικές και αρχαιολογικές αναφορές τών πιο πάνω αιματολόγων αρθρογράφων γίνεται φανερό ότι δεν κατέχουν από αυτά τα ζητήματα και ότι ακροβατούν σε ένα ιδιότυπο συνοθύλευμα αναπόδεικτων υποθέσεων. Για παράδειγμα, αναφέρουν ότι: όταν αποξηράνθηκε η Σαχάρα προ 10.000 ετών, ίσως οι Βέρβεροι μετανάστευσαν στην Κρήτη και δημιούργησαν τον Μινωικό πολιτισμό. Δηλαδή, αντί να κοιτάξουν (οι Βέρβεροι) πώς θα επιβιώσουν, έφτιαξαν πλοία, όσοι πρόλαβαν, και μετανάστευσαν μαζικά;. Δεν προβληματίστηκαν καν οι αρθρογράφοι μήπως οι θαλασσοκράτορες Κρήτες ταξίδευαν αντίστροφα, όπως αναφέρουν πάμπολλες πηγές; Εξάλλου προ 10.000 ετών ήταν η εποχή των τελευταίων κατακλυσμών; η Σαχάρα αποξηράνθηκε προ 5.500 ετών (βλ Σάρα Σίμπσον, Scientific American Oct. 1999). Εάν δεν ήταν παροιμιώδες το συχνά ευφάνταστο όσων δεν έχουν την παιδεία να ασχολούνται σφαιρικά με ανάλογα θέματα, θα μπορούσε κανείς να εκλάβει τα πάρα πάνω ότι έχουν ανάλογες με της Κύπρου σκοπιμότητες, και όχι απλά σαν ένα κακόγουστο αστείο. Φέρνουμε όμως σαν παράδειγμα αυτό το άρθρο για να καταφανεί πόσο εύκολο είναι κάποιος άσχετος να λαθέψει. Μόνο που είναι λυπηρό στο κατώφλι της 3ης χιλιετίας να υπάρχουν επιστημονικά περιοδικά που δημοσιεύουν άκριτα τέτοια «πονήματα».


Προκαταρκτική ανακοίνωση έρευνας ("Ανθρωπος", 1977, τ. 4, σ. 5-36) του Θ. Πίτσιου, η οποία έγινε υπό την καθοδήγηση του ¶ρη Πουλιανού, επιβεβαίωσε τα βασικά συμπεράσματα της «Προέλευσης των Ελλήνων», αλλά και συμπλήρωσε τα σχετικά ανθρωπολογικά δεδομένα με τις ανθρωπομετρήσεις 1582 ατόμων. Το 1978 δημοσιεύθηκε και σε αυτοτελή έκδοση με την ένδειξη "Βιβλιοθήκη Ανθρωπολογικής Εταιρείας Ελλάδος, αρ. 2", αφιερωμένο (με αγάπη) στο δάσκαλό του.

ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΟΙ Ο ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟΣ ΛΑΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ Για τη μεγάλη επιστημονική σημασία της ανθρωπολογίας των Σαρακατσάνων, όσον αφορά την εμφάνιση (του πυρήνα) των Ελλήνων, αλλά και των υπόλοιπων Ευρωπαίων, αφιερώνεται ξεχωριστή ιστοσελίδα

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑ Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2005 Έρευνα των Πανεπιστημίων του Στάνφορντ των ΗΠΑ και της Παβίας της Ιταλίας απαντά ευθέως στον περιβόητο Φαλμεράγερ Καθαρό το DNA των Ελλήνων Δεν έχει επηρεασθεί από τους Σλάβους ούτε από τους Τούρκους, παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς Ο καθηγητής του Τομέα Γενετικής Ανάπτυξης και Μοριακής Βιολογίας του ΑΠΘ, Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης Τα στοιχεία της έρευνας μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πολλές άλλες περιπτώσεις, όπως: Τεστ πατρότητας, εγκληματικές υποθέσεις και, κυρίως, χρησιμοποιούνται για να βρεθεί η προδιάθεση των ατόμων για διάφορες ασθένειες. της ΒΕΝΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ *

Evτυπωσιακό! To DNA (γενετική σύσταση) των Ελλήνων καταδεικνύει πως σε ποσοστό 99,5% πρόκειται για καθαρά καυκάσια φυλή! (λευκή φυλή). Γεγονός που σημαίνει πως η συνεισφορά στη γενετική σύσταση των Ελλήνων, άλλων πληθυσμιακών ομάδων, εκτός της λευκής, αποτελεί ελάχιστο ποσοστό, μικρότερο του 0,5%! To DNA των Ελλήνων, όπως έδειξε πρόσφατη διεθνής πανεπιστημιακή έρευνα, δεν έχει επηρεασθεί από τους Σλάβους, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι ούτε από τους Τούρκους παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς! Ουσιαστικά έτσι έχουμε τη σύγχρονη επιστημονική απάντηση στις θεωρίες του Φαλμεράγερ. Καταρρίπτεται επίσης, μια άλλη θεωρία που ισχυριζόταν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες, ήταν μαύροι... Ε, δεν υπήρξαν ποτέ μαύροι!Δεν είναι λίγοι όσοι υποστήριξαν και έγραψαν περί «Μαύρης Αθηνάς» (για τη Θεά Αθηνά) και πολλές άλλες θεωρίες χωρίς καμιά επιστημονική υπόσταση. Όλες αυτές οι ...ανθελληνικές θα έλεγε κανείς θεωρίες καταρρίφθηκαν, όχι μόνον από μία έρευνα, αλλά από επτά διαφορετικές μεγάλες επιστημονικές έρευνες, Ευρωπαίων και Αμερικανών ερευνητών.

Ο καθηγητής του Τομέα Γενετικής, Ανάπτυξης και Μοριακής Βιολογίας του ΑΠΘ, Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης, και η ερευνητική του ομάδα συμμετέχουν σε διεθνή ερευνητικά δίκτυα, των οποίων απώτερος στόχος είναι να ιχνηλατηθεί η βιολογική ιστορία των ευρωπαϊκών πληθυσμών. Ο συντονισμός της συγκε¬κριμένη έρευνας, η οποία αφορά στη γενετική σύσταση των Ελλήνων και άλλων λαών έγινε από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ των ΗΠΑ, την ερευνητική ομάδα του κ. Τριανταφυλλίδη και το Πανεπιστήμιο της Παβίας της Ιταλίας. Η ταυτότητα της έρευνας Συμμετείχαν, επίσης, άλλα 5 ερευνητικά εργαστήρια δια¬φόρων χωρών (από τη Βαγδάτη μέχρι τη Μόσχα). Τα αποτελέσματα της έρευνας δημο¬σιεύθηκαν στο αμερικανικό περιοδικό «Γενετική του Ανθρώπου». Τίτλος της έρευνας «Η προέλευση, διασπορά και διαφοροποίηση των απλοομάδων Ε και J, του χρωμοσώματος Υ: Συμπεράσματα για τη νεολιθική αποίκιση της Ευρώπης και μετέπειτα μεταναστευτικά γεγονότα στην περιοχή της Μεσογείου». Στην εργασία, χρησιμο¬ποιήθηκαν 44 δείκτες DNA του χρωμοσώματος Υ και προσδιορίστηκε η γενεοτυπική σύσταση στο χρωμόσωμα Υ σε 2.400 άνδρες από 29 διαφορετικούς πληθυσμούς (από την Ευρώπη, τη Μεσόγειο, τη Μικρά Ασία, την Αφρική και την Κίνα). Από την Ελλάδα αναλύθηκε η γενετική σύσταση 143 ανδρών. Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στη διερεύνηση των απλοομάδων Ε και J του χρωμο¬σώματος Υ. Μεταδώσαμε το γενετικό μας κώδικα και στην υπόλοιπη Ευρώπη Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι στην έρευνα δεν αποκαλύφθηκε μονγολική προέλευση στο DNA των Ελλήνων. Κι έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι οι Τούρκοι είχαν καταλάβει την Ελλάδα για 400 χρόνια και όλοι θα περίμεναν πως θα υπήρχε κάποια σχέση στο DNA των δύο λαών. Κι, όμως, δεν έχει επηρεασθεί ούτε στο ελάχιστο. «Με 400 χρόνια σκλαβιάς περιμέναμε πως θα υπήρχε κάποια μογγολική υπογραφή. Δεν διαπιστώθηκε κάτι τέτοιο και δεν μιλάω μόνο για μία μελέτη, μιλάω για αποτελέσματα άλλων 7 μελετών, διαφόρων ερευνητών που βγάζουν αυτό το αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα, σε 925 δείγματα Ελλήνων ανδρών, δείχνουν ότι μόνον κατά 0,4% οι Έλληνες δεν είναι Καυκάσιοι. Δεν αλλάζει αυτό με τίποτε. Οι Έλληνες είναι καυκάσια φυλή» Το ίδιο, όμως, δεν ισχύει για τους Ισπανούς. Η κατάληψη της Ισπανίας από τους 'Αραβες τεκμηριώνεται στην έρευνα, εφόσον οι 'Αραβες άφησαν την «υπογραφή» τους και το DNA τους. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι σε σημαντικό ποσοστό οι σημερινοί κάτοικοι της Ισπανίας έχουν αραβική προέλευση. Η μελέτη κατέρριψε επίσης,.μια άλλη θεωρία που ισχυρίζονταν ορισμένοι, πως οι Έλληνες, την εποχή του μεγάλου πολιτισμού , τον 4ο και 5ο π. Χ., αιώνα, ήταν μαύροι. Όλες οι μελέτες τεκμηριώνουν τη γενετική συνέχεια του ελληνικού πληθυσμού» είναι η επισήμανση του καθηγητή, ο οποίος αναφέρει και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό: «Σε μεγάλο ποσοστό, οι Έλληνες μεταδώσαμε το DNA και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το DNA των Ελλήνων, "μοιάζει" πιο πολύ με αυτό των Ιταλών πρώτα, μετά με των Γάλλων, στη συνέχεια με των Ισπανών και τελευταία με των Τούρκων. Τα στοιχεία της έρευνας μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πολλές άλλες περιπτώσεις, όπως: Τεστ πατρότητας, εγκληματικές υποθέσεις και, κυρίως, χρησιμοποιούνται για να βρεθεί η προδιάθεση των ατόμων για διάφορες ασθένειες».

H υπογραφή των Ελλήνων αποκαλύπτεται στη Νότια Ιταλία

Ο Κ. Τριανταφυλλίδης αναφέρεται στην έρευνα και στα κύρια συμπεράσματα της: «Βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι το εξής: Από τη Νότια Βαλκανική, δηλαδή, από τις πεδιάδες της Θεσσαλονίκης, της Κεντρικής Μακε¬δονίας και της Θεσσαλίας ξεκίνησε η μετακίνηση των εποίκων, ακολουθώντας την κοιλάδα του Αξιού και κατόπιν του Δούναβη και έφτασαν στις βόρειες περιοχές. Οι Έλληνες δηλαδή, ξεκίνησαν και πήγαν στην Ευρώπη από τη Μακεδονία και άλλες περιοχές και μετέφεραν με τον πολιτισμό τους και το DNA τους στη Δυτική Ευρώπη». Στο σημείο αυτό, ο καθηγητής καταρρίπτει και τον ισχυρισμό ότι έχουμε επηρεασθεί γενετικά από τους Σλάβους: «Όπως γνωρίζουμε σε διάφορες περιόδουςέχουν έρθει Σλάβοι στην Ελλάδα. To DNA των Ελλήνων δεν έχει ουδεμία σχέση με αυτό των Σλάβων. Τα στοιχεία μας δείχνουν ότι η ομάδα, που χαρακτηρίζει τους Σλάβους, έχει μία συχνότητα 50% σε αυτούς και μια συχνότητα 10% στους Έλληνες, όση είναι και στην Εγγύς Ανατολή. Γεγο¬νός που σημαίνει ότι οι επιμειξίες ανάμεσα στους Σλάβους και τους Έλληνες πρέπει να έγιναν σε τόσο μικρή συχνότητα, ούτως ώστε να μη διαπι¬στώνονται σήμερα με τις μεθοδολογίες DNA. Σημαντικό στοιχείο με μεγάλη σημασία είναι το εξής: Η σύγκριση του DNA των κατοίκων της Ελλάδας και ειδικότερα της Πελοποννήσου, με εκείνο των κατοίκων της Νότιας Ιταλίας δείχνει ότι οι κάτοικοι της Ιταλίας, -Απουλία, Καλαβρία-σε ποσοστό περίπου 20%, έχουν το ίδιο DNA με τους Έλληνες. Είναι γνωστό ότι οι περιοχές αυτές αποικίστηκαν σε ιστορικούς χρόνους από Έλλη¬νες, π.χ. Πελοποννήσιους. Στην εργασία ελέγ¬χθηκε η γενετική συνεισφορά των Ελλήνων αποίκων σε σχέση με τους πιθανούς νεολιθικούς κατοί¬κους της εποχής. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το χρωμόσωμα Υ, σε ποσοστό τουλάχιστον 7% των ανδρών της Καλαβρίας και 22% της Απουλίας, προέρχεται από Έλληνες. Για άλλη μία φορά τεκμηριώνεται ότι η Μεγάλη Ελλάδα αποτελείτο κυρίως, από ελληνικούς πληθυσμούς και θα μπορούσαμε να πούμε ότι το αποτύπωμα, η υπογραφή αυτών των Ελλήνων, εξακολουθεί να αποκαλύπτεται ύστερα από 2.500 χρόνια μετά, πάλι, στους κατοίκους της Νότιας Ιταλίας». Πηγή (εφ όσων όντως η απογευματινή δεν επιτρέπει αντιγραφή κειμένου)

Η μελέτη στην οποία αναφέρεται το δημοσίευμα της Απογευματινής είναι του 2004. Η Θεωρία του Φαλμεράυερ Ο Γιάκομπ Φαλμεράυερ υποστήριξε κατά τον 19ο αιώνα πως το Ελληνικό έθνος είχε εξαφανιστεί λόγω της καθόδου Σλάβων κατά τους Βυζαντινούς χρόνους και Αλβανών μετέπειτα, λέγοντας πως «δεν κυλάει σταγόνα Ελληνικού αίματος» στις φλέβες των Νεοελλήνων. Η θεωρία αυτή βέβαια απορρίφθηκε με την επίκληση ιστορικών, γλωσσολογικών και λαογραφικών στοιχείων που καταδεικνύουν πως αν και η κάθοδος Σλαβικών και Αλβανικών πληθυσμών είναι γεγονός, αυτοί δεν εξαφάνισαν το Ελληνικό έθνος αλλά σταδιακά εξελληνίστηκαν γλωσσικά και απορροφήθηκαν βιολογικά. Η μελέτη των χρωματοσωμάτων Υ μας επιτρέπει την επανεξέταση αυτής της θεωρίας μέσω σύγχρονων μεθόδων. Οι Σλαβικοί πληθυσμοί έχουν γενικά μεγάλη συχνότητα της απλοομάδας R1a έως και 50%, ενώ είναι συχνή σε αυτούς και η παραομάδα I1b*(xI1b2) με Βορειοδυτική Βαλκανική προέλευση (30-40% στους Κροάτες και Βόσνιους). Δε γνωρίζουμε ποια ήταν η σύσταση του Πρωτο-Σλαβικού πληθυσμού, αλλά είναι σχεδόν βέβαιο πως περιείχε μια ή και τις δυο αυτές απλοομάδες σε πολύ υψηλό ποσοστό. Αντίθετα, με εξαίρεση τους Σλάβους της Βαλκανικής, οι απλοομάδες J, G και E3b έχουν μικρή συχνότητα στους περισσότερους Σλαβικούς λαούς. Οι Έλληνες όπως είδαμε έχουν μεγάλη συνολική συχνότητα των Νεολιθικών απλοομάδων J, G και Ε3b και μικρή σχετικά των R1a και I1b*(xI1b2). Αυτό δηλώνει με βεβαιότητα πως η γενετική κληρονομιά των αρχαίων κατοίκων της χώρας είναι ισχυρή και έχει επηρεαστεί σε μικρό βαθμό μόνο από την κάθοδο των Σλάβων. Πρέπει όμως να τονίσουμε πως και η παρουσία των R1a και Ι1b*(xI1b2) στην Ελλάδα δεν σχετίζεται απαραίτητα με Σλαβικές εισροές, αφού πρόκειται για πολύ παλιές απλοομάδες οι οποίες πρωτοεμφανίστηκαν σχετικά κοντά στην Ελλάδα. Επομένως είναι πολύ πιθανό να υπήρχαν ήδη, ίσως σε μικρότερη συχνότητα στον αρχαίο Ελληνικό πληθυσμό. Αυτή η παρατήρηση υποστηρίζεται επίσης και από την ύπαρξη τόσο R1a όσο και I1b χρωματοσωμάτων ανατολικά της Ελλάδας όπου δεν υπάρχουν μαρτυρίες Σλαβικών εποικίσεων. Σχετικά με Αλβανικές επιδράσεις δεν μπορούν επί του παρόντος να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα. Η Αλβανική γλώσσα είναι σίγουρα γηγενής στη Βαλκανική χερσόνησο, και αποτελεί, όπως και η Ελληνική, κατάλοιπο της εποχής πριν από την κάθοδο των Σλάβων. Οι Αλβανοί φαίνεται πως έχουν παρόμοιες συχνότητες απλοομάδων με τους Έλληνες, πράγμα που επίσης τεκμηριώνει τον γηγενή νοτιο-Βαλκανικό χαρακτήρα τους. Έτσι το μόνο που μπορούμε να συμπεράνουμε είναι πως πιθανές Αλβανικές εισροές στον Ελληνικό πληθυσμό δεν μπορούν επί του παρόντος ούτε να επιβεβαιωθούν ούτε να αποκλειστούν. Σε κάθε περίπτωση όμως αυτές ήταν απο συγγενικό βιολογικά λαό. Νορδικιστές και Αφροκεντριστές
Η Νορδικιστική θεωρία υποστηρίζει πως οι Αρχαίοι Έλληνες, ή τουλάχιστον η αριστοκρατία τους ήταν Νορδικού (Βορειοευρωπαϊκού) τύπου και πως η πτώση της Αρχαίας Ελλάδας είναι προϊόν του απονορδισμού του Ελληνικού λαού μέσω επιμειξίας με Ασιατικούς και Αφρικανικούς λαούς ή με τα μη-Νορδικά κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Η Αφροκεντρική θεωρία υποστηρίζει αντίστοιχα πως οι Αφρικανοί Νεγροειδούς τύπου εποίκησαν την Ελλάδα κατά την προϊστορία. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, η αρχαίοι Αιγύπτιοι ήταν Νεγροειδείς και ο Ελληνικός πολιτισμός είναι αντριγραφή του Αιγυπτιακού. Και οι δύο αυτές θεωρίες απορρίπτονται με βάση τα στοιχεία του χρωματοσώματος Υ. Όπως αναφέραμε, στην Ελλάδα οι απλοομάδες I1a και Ι1c που αγγίζουν περί το 40% στη Σκανδιναβία βρίσκονται μόνο σ'ένα μικρό ποσοστό, πράγμα που σημαίνει πως η Νορδική επιμειξία είναι γενικά μικρή. Αντιθέτως οι Έλληνες έχουν μεγάλη συχνότητα γηγενών κλάδων όπως ο E-M78α και J2e/J2f1 που υποδηλώνουν άμεσα της φυλετική συνέχειά τους με το παρελθόν.

Όσο για τη θεωρία των Αφροκεντριστών, αυτή δεν έχει καμιά υποστήριξη, αφού τόσο στην μεν Αίγυπτο οι Νεγροειδείς απλοομάδες είναι μικρή μειοψηφία, ενώ στην Ελλάδα απουσιάζουν σχεδόν ολοκληρωτικά. Έτσι δεν τεκμηριώνεται καμιά σημαντική Νεγροειδής παρουσία στον Ελληνικό χώρο. Αρχαιογενετική Η μελέτη DNA από οστά βρίσκεται ακόμα σε πειραματικό στάδιο, αφού (α) το γενετικό υλικό που υπάρχει στα οστά είναι ελάχιστο, (β) πολλές φορές το DNA φθείρεται και έτσι χρειάζεται προσοχή στην ερμηνεία μελετών με αρχαίο DNA και τέλος (γ) η προσθήκη σύγχρονου DNA σε αρχαία οστά λόγω του τρόπου με τον οποίο αυτά ανακαλύφθηκαν και αποθηκεύτηκαν αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο το DNA που περιέχουν να μην είναι αυθεντικό. Μέχρι στιγμής οι περισσότερες μελέτες αρχαίων πληθυσμών εστιάζουν στο μιτοχονδριακό DNA το οποίο μεταβιβάζεται μέσω της μητρικής οδού. Τα αποτελέσματα της αρχαιογενετικής θα μας δώσουν τη δυνατότητα να εξετάσουμε απευθείας τα συμπεράσματα που εξάγονται μέσω της μελέτης των ζώντων πληθυσμών. --------------------------------------------[...]δεν την παραθέτω διότι είναι μεγάλη και δύσκολη[...]

Συμπεράσματα Το χρωματοσώμα Υ μεταδίδεται από πατέρα σε γιο και μας επιτρέπει να εξάγουμε συμπεράσματα για την πατρική γενετική ταυτότητα ενός πληθυσμού Οι επιστήμονες χωρίζουν τα χρωματοσώματα Υ σε απλοομάδες και εντοπίζουν τη χρονική και γεωγραφική προέλευση κάθε απλοομάδας Η κατανομή των διαφόρων απλοομάδων διαφέρει στις διάφορες φυλές και λαούς και μας βοηθάει στη μελέτη της ιστορίας και προϊστορίας τους Οι Έλληνες έχουν χρωματοσώματα τα οποία είναι κατά 50% περίπου Νεολιθικής προέλευσης από τη Δυτική Ασία και κατά 50% Παλαιολιθικής Ευρωπαϊκής προέλευσης. Δεν υπάρχει καμιά ένδειξη σημαντικής μη-Καυκασοειδούς επιμειξίας στους Έλληνες Μερικές απλοομάδες φαίνεται πως είναι γηγενείς στη Νότιο Βαλκανική, πιστοποιώντας τη φυλετική συνέχεια των Ελλήνων. Η γεωγραφική κατανομή άλλων απλοομάδων είναι ευρύτερη, και έτσι δεν μπορεί να πιστοποιηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια η πρωτοεμφάνιση τους στον Ελληνικό χώρο. Ο βαθμός επιμειξίας με άλλους λαούς είναι δύσκολο να εκτιμηθεί επί του παρόντος, αλλά δε φαίνεται να έχει εξαλείψει τη γενετική ιδιαιτερότητα του Ελληνικού λαού.


Για την απλοομάδα Ε3b:
Για τις απλοομάδες E και J:
Για την απλοομάδα J:
Για την απλοομάδα I:

Χρωματοσώματα Υ των Ευρωπαίων:
Χρωματοσώματα Υ των Ελλήνων και Ιταλών:
Χρωματοσώματα Υ στην Κροατία: Χρωματοσώματα Υ στη Μικρά Ασία:
Y-chromosome consortium:

New settlement of the neolithic era found in the valley of Ptolemaida in the prefecture of Macedonia, Greece.

Πυκνό οικιστικό σύμπλεγμα Οικισμός νεολιθικής εποχής εντοπίστηκε στην πεδιάδα της Πτολεμαΐδας


Οικισμούς της νεολιθικής εποχής (περί το 6.000 π.Χ.) εντόπισε η αρχαιολογική σκαπάνη στην πεδιάδα της Πτολεμαΐδας, περιοχή με υψόμετρο περίπου 700 μέτρων μεταξύ των βουνών Βέρμιο και Ασκιο, που φέρει την ονομασία Κίτρινη Λίμνη (λόγω του έλους που είχε δημιουργηθεί εκεί και αποξηράνθηκε στα μέσα του 20ου αιώνα).
Την παρουσίαση των νέων ευρημάτων έκανε σε ειδική εκδήλωση στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αιανής Κοζάνης η Λ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων και το Λιγνιτικό Κέντρο της Δυτικής Μακεδονίας (με χρηματοδότηση του οποίου διεξάγονται οι αρχαιολογικές έρευνες).
Πρόκειται για τον παλαιότερο ίσως οικισμό των Βαλκανίων, έπειτα από αυτόν που αποκαλύφθηκε στη Νέα Νικομήδεια Ημαθίας. Στην περιοχή εντοπίστηκε πυκνό οικιστικό σύμπλεγμα με εντοπισμένες 31 προς το παρόν θέσεις. Η ανασκαφική έρευνα στην περιοχή χρονολογείται περί τα 20 χρόνια και εκτείνεται σε εκτάσεις δεκάδων στρεμμάτων, αλλά «το δυστύχημα είναι ότι πολλές από τις παραπάνω θέσεις με τον ανεκτίμητο πολιτισμικό πλούτο βρίσκονται εντός των ορίων ανάπτυξης των λιγνιτωρυχείων της ΔΕΗ» τόνισε η προϊσταμένη της Λ' ΕΠΚΑ Γ.Καραμήτρου - Μεντεσίδη.
Οι ανασκαφές γίνονται με χρηματοδότηση και της ΔΕΗ (προβλέπεται από τον αρχαιολογικό νόμο), η ολοένα όμως και αυξανόμενη ανάγκη για εξόρυξη μεγαλυτέρων ποσοτήτων λιγνίτη δημιουργεί προβλήματα στις ανασκαφές, καθώς οι ρυθμοί ανάπτυξης της τεχνολογίας και των αναγκών σε ενέργεια είναι ταχύτεροι αυτών της αρχαιολογικής έρευνας.
Η ανασκαφή στη θέση Φυλλοτσαΐρι Μαυροπηγής έγινε σε έκταση πέντε στρεμμάτων περίπου, που σύμφωνα με τα συμπεράσματα των αρχαιολόγων κατοικήθηκε στην Αρχαιότερη Νεολιθική Εποχή (γύρω στο 6.500 πΧ). Τα ανασκαφικά ευρήματα «έδειξαν» υπόγειους και ισόγειους οικισμούς ενισχυμένους περιμετρικά με πασσάλους, ενώ το δάπεδο τους ήταν κατασκευασμένο από ασβεστολιθική πλάκα πάχους 7-10 εκατοστών.
Οι οικίες ακανόνιστου ορθογώνιου σχήματος αποτέλεσαν την έκπληξη της έρευνας στην Μαυροπηγή και σύμφωνα με τους αρχαιολόγους μπορούν να συγκριθούν μόνο με αυτές της Νέας Νικομήδειας Ημαθίας.
Στο συγκεκριμένο χώρο εντοπίστηκαν επίσης 15 ταφές με πλούσια ταφικά ευρήματα (περί τα 2.000 αντικείμενα). Τα κεραμικά ευρήματα είναι στην πλειονότητα τους άβαφα και χονδροειδή. Τα αντικείμενα είναι κυρίως πελεκητά λίθινα εργαλεία, υφαντικά βάρη, βελόνες και οστά με ίχνη επεξεργασίας, περίαπτα, λίθινες, οστέινες και πήλινες χάντρες και σε έξι σφραγίδες με ποικιλία σχεδίων.
Τα λιγοστά ειδώλια αναπαριστούν κυρίως γυναικείες μορφές, αλλά και ζώα (ξεχωρίζουν τρία πήλινα σε μορφή βουβάλου και ένα λίθινο σε μορφή βατράχου).

Friday, 23 March 2007

Promithea's speech

This is the first page of the hand written speech from Promithea's talk in Chicago calling all Greeks to rise again

A vicious anti-Hellenic attempt to distort Greek history

Υπογράψτε την επιστολή διαμαρτυρίας προς τις αρχές της χώρας!
Πρωτοβουλία του Αντίβαρου.

1. Διαβάστε το αφιέρωμα του Αντίβαρου στο βιβλίο Ιστορίας της έκτης Δημοτικού
με άρθρα, αναλύσεις αλλά και ολόκληρο το βιβλίο!

2. Διαβάστε την επιστολή διαμαρτυρίας, που συνέταξε ομάδα συνεργατών του Αντίβαρου
(γραμμένη σε μονοτονικό και σε πολυτονικό):

Δείτε ποιοι έχουν υπογράψει ως τώρα!
Aπό 1 Δεκεμβρίου 2006)

Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ,
κυρία Υπουργέ, κύριοι Υφυπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων,
κύριοι Υπουργοί,
κύριοι Βουλευτές,
κύριοι του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου,

Σας στέλνω αυτή την επιστολή, για να εκφράσω την δυσαρέσκειά μου για το νέο βιβλίο Ιστορίας της Έκτης Δημοτικού.

Ένας σύγχρονος ευρωπαίος συγγραφέας[1] έγραφε: «Για να εξαφανίσει κανείς ένα έθνος τού αφαιρεί πρώτα την μνήμη. Καταστρέφει τα βιβλία του, την παιδεία του, την ιστορία του. Και κάποιος τού γράφει άλλα βιβλία, τού μεταφυτεύει άλλη παιδεία και επινοεί άλλη ιστορία. Κατόπιν το έθνος αρχίζει σιγά σιγά να ξεχνάει ποιο είναι και ποιο ήταν. Ο κόσμος τριγύρω του θα το ξεχάσει πολύ γρήγορα». Φαίνεται ότι στην Ελλάδα του 21ου αιώνα η μεταφύτευση αυτή έχει ήδη ξεκινήσει. Το συγκεκριμένο βιβλίο, που διδάσκεται στα σχολεία μας από το τρέχον σχολικό έτος, είναι το πρώτο εγχείρημα παραγωγής μίας γενιάς Ελλήνων που στο όνομα μίας παιδείας (δήθεν) «ανοιχτής» θα έχει απωλέσει όλους τους ιστορικούς συνεκτικούς ιστούς από τη συλλογική της μνήμη και συνείδηση. Μιας γενιάς που θα στέκεται ανήμπορη να κατανοήσει την ελληνική ετερότητα, μέσα σ΄ έναν ταχέως εξελισσόμενο κόσμο που ευνοεί και ενθαρρύνει την επικοινωνία των λαών. Συνεπώς, μίας γενιάς πρόθυμης να παραδοθεί αναντίρρητα στα κελεύσματα τρίτων. Πρέπει να αρνηθούμε και να ακυρώσουμε αυτήν την τροχιά, τώρα που είναι ακόμα νωρίς, πριν γενικευθεί το φαινόμενο.

Θεωρούμε ότι το περιεχόμενο του νέου διδακτικού εγχειριδίου Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού έχει τα εξής αρνητικά χαρακτηριστικά, που το καθιστούν ακατάλληλο για διδασκαλία:

Εξωραΐζεται η Οθωμανική αυτοκρατορία με όλες τις μεθόδους απόκρυψης της ιστορικής αλήθειας, όπως την αποσιώπηση, παραποίηση, παρερμηνεία κ.λπ

(Κεφάλαια: Η κοινωνική οργάνωση ,σελ. 18.
Οικονομία και επαγγέλματα, σελ. 20.
Η εκπαίδευση, σελ. 22.
Η καθημερινή ζωή, σελ. 24-25 ).

  • Οι Έλληνες εμφανίζονται να συμβιώνουν αρμονικότατα με τους κατακτητές λησμονώντας βιασμούς, γενοκτονικής φύσεως ολοκληρωτικές σφαγές (πχ σφαγή της Χίου), παλουκώματα, εγκλήματα, λεηλασίες, ταπεινώσεις, εξισλαμισμούς, παιδομαζώματα, εξορίες, σκλαβοπάζαρα, το καβάλημα να περάσει ο αφέντης Μουσουλμάνος το ποτάμι. Αποκρύπτεται ότι οι ραγιάδες, όπου γης, βασανίζονται και υποφέρουν. Ο όρος «γενίτσαρος» απουσιάζει ολοκληρωτικά.
  • Χαρακτηριστικό είναι το εξής απόσπασμα που παρατίθεται στο βιβλίο ως ιστορική πηγή: «Ο ντε Μπρεβ πρεσβευτής της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη (1590-1606), προς το βασιλιά Λουδοβίκο ΙΓ΄ «Οι Σουλτάνοι όταν κατακτούν ένα βασίλειο ή μια επαρχία διατηρούν θαυμαστή τάξη. Όσο για το λαό, αφήνεται να ζει σύμφωνα με τα ήθη και τα έθιμά του. Διατηρεί τα αγαθά του και έχει θρησκευτική ελευθερία» (σελ. 19). Η ερώτηση που ακολουθεί την πηγή επιχειρεί να διαμορφώσει τη συνείδηση των μαθητών: «με ποιο τρόπο αντιμετωπίζουν οι Σουλτάνοι τις κατακτημένες περιοχές σύμφωνα με την πηγή»;
  • Η εικόνα τον Οθωμανών είναι εν γένει εξιδανικευμένη εκτός από ιδιώτες εισπράκτορες των φόρων: «Η οθωμανική Πύλη αναγκάζεται να παραχωρήσει την είσπραξη των φόρων σε ιδιώτες και όχι σε υπαλλήλους του κράτους. Οι ιδιώτες αυτοί συχνά παραβιάζουν το νόμο, αδικούν τους υπηκόους και πλουτίζουν σε βάρος τους» (σελ.30), λες και εκτός από επιτήδειους «ιδιώτες» κατά τα άλλα επρόκειτο για εξευγενισμένη διοίκηση. Η απόπειρα να αθωωθεί το οθωμανικό σύστημα εξουσίας είναι ευδιάκριτη και στο πιο αγύμναστο νου.

Υποβαθμίζεται ο ρόλος της Εκκλησίας και στα χρόνια της δουλείας και κατά την επανάσταση:

  • Αποσιωπάται η σημασία της Ορθοδόξου Παραδόσεως στην διατήρηση της εθνικής συνειδήσεως των Ελλήνων. Ελληνικοί πληθυσμοί που κατοικούσαν στα όρια του ελληνικού κόσμου, ακόμη και όταν έχασαν την γλώσσα έμειναν Ρωμιοί στην ψυχή χάρη στην Ορθόδοξη παράδοση με επίκεντρο το Πατριαρχείο (από τους τουρκόφωνους Καραμανλήδες στα βάθη της Καππαδοκίας μέχρι τους σλαβόφωνους ή δίγλωσσους Μακεδόνες «γραικομάνους» (ένθερμους Έλληνες) του καπετάν Κώττα, αργότερα), ενώ, αντιθέτως, απώλεια της πίστεως σήμαινε και απώλεια της εθνικής ταυτότητας (εξισλαμισμοί, γενιτσαρισμός, Βαλαάδες, Τουρκοκρητικοί κ.ά.). Θρύλοι κάνουν λόγο για πληθυσμούς που προτίμησαν να τούς κοπεί η γλώσσα (για να μην μιλούν Ελληνικά) παρά να χάσουν την πίστη τους. Κεντρικό ρόλο στην στην διατήρηση αυτής της παραδόσεως παίζει η Εκκλησία με κέντρο το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Από την μεγάλη εκστρατεία για την μόρφωση των σκλαβωμένων Ελλήνων που ξεκίνησαν οι Πατριάρχες Ιερεμίας Β' ο Τρανός (16ος αι.) και Κύριλλος Λούκαρης (17ος αι.), μέχρι τις δεκάδες σχολείων που ίδρυσε ο ’γιος Κοσμάς ο Αιτωλός (ο οποίος αναφέρεται στο βιβλίο χωρίς το επίθετο «’γιος»...), από τον ταπεινό ιερέα που δίδασκε κάτω από το γιαταγάνι του δυνάστη σε εποχές διωγμών, μέχρι τις μεγάλες σχολές, όπου και όποτε οι συνθήκες ήταν ευνοϊκότερες: Μεγάλη του Γένους Σχολή, Σχολή Δημητσάνας, Ιωαννίνων, Αθωνιάς κ.ά., η παιδεία των Ελλήνων είναι στα χέρια της Εκκλησίας τους, της οποίας κλήρος και λαός είναι ενεργά μέλη. («Αν και η Υψηλή Πύλη ποτέ δεν ανακατεύτηκε με την Πατριαρχική Ακαδημία στην Κωνσταντινούπολη, οι επαρχιακοί διοικητές μπορούσαν να είναι όσο πιο καταπιεστικοί ήθελαν. Και πολλοί από αυτούς θεωρούσαν την εκπαίδευση των μειονοτήτων ως το περισσότερο ανεπιθύμητο πράγμα.», Steven Runciman, «The Great Church in Captivity»)). Πριν όμως και από τα σχολεία, οι θρύλοι και οι παραδόσεις, τα τραγούδια και οι απόηχοι του ένδοξου βυζαντινού παρελθόντος και του «μαρμαρωμένου βασιλιά», πάνω απ' όλα ο σύνδεσμος των μελών της κοινότητας, συγκροτημένης γύρω από την εκκλησία του χωριού και την κεντρική πλατεία (συνέχεια, μπορούμε να πούμε, της αρχαίας εκκλησίας του Δήμου), είναι αυτά που συντηρούν και θρέφουν την ορθόδοξη παράδοση ως θεμέλιο της εθνικής συνειδήσεως των Ελλήνων.
  • Το φρόνημα αυτό από το οποίο ετράφη και επήγασε η Επανάσταση μαρτυρείται από όλες σχεδόν τις προκηρύξεις και τα απομνημονεύματα των αγωνιστών και τα δημοτικά τραγούδια του επαναστατημένου λαού. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά: «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος», ο τίτλος και το μέγα κάλεσμα της προκηρύξεως του Αλεξάνδρου Υψηλάντου (Ιάσιον, 24 Φεβ. 1821) («να υψώσωμεν το σημείον δι' ού πάντοτε νικώμεν, τον Σταυρόν», στην συνέχεια της ιδίας) και «Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να τη στερεώσετε, διότι όταν επιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως κι ύστερα υπέρ Πατρίδος. Όλα τα έθνη του κόσμου έχουν και φυλάνε μία θρησκεία» όπως λέγει ο Γέρος του Μοριά, απευθυνόμενος στα Ελληνικά νιάτα από το βήμα της Πνύκας (8 Οκτ. 1838). «Ελάτε μ' έναν ζήλον σε τούτον τον καιρόν να κάμωμεν τον όρκον επάνω στον Σταυρόν», γράφει ο Ρήγας στο Θούριο, και λίγο παρακάτω συμπληρώνει «Ψηλά στα μπαϊράκια σηκώστε τον Σταυρόν Και σαν αστροπελέκια κτυπάτε τον εχθρόν». «Ο βασιλιάς μας [Παλαιολόγος] ποτέ δεν παραδόθηκε» λέγει ο Κολοκοτρώνης, «και η φρουρά του πολεμά ακόμη, το Σούλι, οι κλέφτες, τα βουνά». Το αγωνιστικό αυτό φρόνημα γίνεται δημοτικό τραγούδι, γίνεται σημαία [ο σταυρός στις επαναστατικές σημαίες Φιλικών, Ρήγα, Υψηλάντους, Λόντου, Ύδρας, Σπετσών, Ψαρρών κ.λπ., και φυσικά η γαλανόλευκη (Επίδαυρος, Ιαν. 1822)], γίνεται σπάθα και τουφέκι (τα άρματά του ο Μακρυγιάννης τα παίρνει, όπως νιώθει, από τον ίδιο τον αη Γιάννη, ενώ ο λαός μας τραγουδά στο περίφημο δημοτικό ότι «Τ' αντρειωμένου τ' άρματα / δεν πρέπει να πουλιώνται, / μόν' πρέπει τους στην εκκλησιά, / και κει να λειτουργιώνται»), γίνεται μπουρλότο που βάζει φωτιά στις ψυχές και στο μπαρούτι (καλόγερος Σαμουήλ, Ρωγών Ιωσήφ), γίνεται Σύνταγμα («Όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος πιστεύουσιν εις Χριστόν, εισίν Έλληνες» (Α' Εθνοσυνέλευσις Επιδαύρου 1821, Β' ’στρους 1823, και επόμενες· όπου επίσης (’στρος 1823 κ.ά.) κηρύσσεται η συνέχεια πολιτείας και νόμων από τους «αειμνήστους ημών Χριστιανούς αυτοκράτορες».)
  • Τη στάση των Μοναστηριών στον Αγώνα ομολογεί και προσδιορίζει με το δικό του μοναδικό τρόπο και ο Στρατηγός Μακρυγιάννης, στα Οράματα και Θάματα: «Και εις τον αγώνα της πατρίδος σ'αυτά τα μοναστήρια γινόταν τα μυστικοσυμβούλια, συναζόταν τα ολίγα αναγκαία του πολέμου, και εις τον πόλεμον θυσίαζαν και σκοτωνόταν αυτείνοι, οι 'περέτες των μοναστηριών και των εκκλησιών. Τριάντα είναι μόνον με μένα σκοτωμένοι έξω εις τους πολέμους και εις το Κάστρο, το Νιόκαστρο και εις την Αθήνα»
  • Ενώ αναφέρονται γενικά και αόριστα «εξεγέρσεις» (σελ. 32), κατά την Τουρκοκρατία, αποσιωπάται ότι έχουν καταγραφεί περισσότερες από 70 εξεγέρσεις και επαναστατικά κινήματα σε όλη την περίοδο της Τουρκοκρατίας (χωρίς να λαμβάνονται υπ' όψιν ανάλογες κινήσεις σε βενετοκρατούμενες περιοχές) και σε όλα πρωτοστατούν κληρικοί κάθε βαθμού και μοναχοί. Ο Γάλλος ιστορικός Φραγκίσκος Πουκεβίλ απαριθμεί τις θυσίες Ελλήνων κληρικών σε 11 Πατριάρχες, περίπου 100 επισκόπους και περίπου 6.000 ιερείς και καλογέρους. Τέλος, οι στρατιές των Νεομαρτύρων προέβαλλαν τη συνεπέστερη για την Ορθοδοξία και αποτελεσματικότερη αντίσταση ξαναζωντανεύοντας την αρχαία Χριστιανική παράδοση του μαρτυρίου. Ο βίος και τα μαρτύριά τους κυκλοφορούν και διαβάζονται από τους πιστούς εμψυχώνοντάς τους.

Εξιστορείται τηλεγραφικά, άνευρα και απόμακρα η Ελληνική Επανάσταση του 1821:

( Κεφάλαιο: Η Μεγάλη Επανάσταση, σελ. 37 -53)

  • Δεν αναφέρεται πουθενά η ημερομηνία που επελέγη συμβολικά (από τους ίδιους τους αγωνιστές) για την εκκίνηση και τον εορτασμό της Επανάστασης, δηλαδή η 25η Μαρτίου, ώστε να συμπέσει ο Αγώνας με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.
  • Ο ηρωισμός, η αυτοθυσία, το μαρτύριο και η εθνική αγωνιστικότητα, που χαρακτήριζαν την επανάσταση, αντικαταστάθηκαν από ξερή παράθεση αριθμών και γεγονότων με έμφαση στα κοινωνικο-οικονομικά αιτήματα διαφόρων ομάδων. Έτσι λείπουν σημαντικά ιστορικά γεγονότα: η μάχη της Αλαμάνας και το σούβλισμα του Αθανασίου Διάκου, η κατάληψη της Τριπολιτσάς, η Γραβιά, τα Δερβενάκια, το Σούλι, η Έξοδος του Μεσολογγίου κλπ. Τα περισσότερα λείπουν εντελώς, ενώ ελάχιστα από αυτά παρατίθενται μονάχα μονολεκτικά, π.χ. η Έξοδος ορίζεται απλώς ως «η κίνηση των πολιορκημένων Ελλήνων να βγουν από το φρούριο»!
  • Η ιστορία της Μαντούς Μαυρογένους και της Δόμνας Βισβίζη (σελ. 50-51) κατέχει μεγαλύτερη έκταση απ΄ ό,τι εκείνη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και του Γεωργίου Καραϊσκάκη. Βέβαια, η θυσία της Αγίας Φιλοθέης και του Χορού του Ζαλόγγου λάμπουν δια της απουσίας τους στο βιβλίο, επειδή ίσως πρόκειται πάλι για ηρωικά μαρτύρια που δεν εξυπηρετούν μια ουδέτερη και απονευρωμένη διδαχή της ιστορίας.

Αποσιωπάται η γενοκτονία των Χριστιανικών πληθυσμών και εκμηδενίζεται η ιστορική διάσταση της Μικρασιατικής Καταστροφής:

( Κεφάλαιο: Μικρασία: Εκστρατεία και καταστροφή, σελ. 100-105)

  • Δεν υπάρχει καμιά αναφορά στην - πρωτοφανή για τη σύγχρονη Ιστορία - καταστροφή της Σμύρνης και στη σφαγή του χριστιανικού της πληθυσμού (ελληνικού και αρμενικού), ούτε φυσικά στις επίσημες αποφάσεις του 1911 των Νεότουρκων εθνικιστών για εξόντωση των χριστιανικών κοινοτήτων. Φυσικά δεν υπάρχει και καμιά αναφορά στις γενοκτονίες των χριστιανικών λαών (Ελλήνων της Ανατολής, Αρμενίων και Ασυροχαλδαίων) που άρχισαν το 1914, ούτε στο ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο που σχετίζεται με τις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις των Νεότουρκων εθνικιστών και των Γερμανών συμμάχων τους. Καμιά επίσης αναφορά δεν υπάρχει για τα Σεπτεμβριανά κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης ή για τις σταλινικές διώξεις κατά των πολυάριθμων Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης.
  • Η μοναδική αναφορά του βιβλίου στη Μικρασιατική Καταστροφή είναι επί λέξει η εξής: «Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στην Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα» (σελ. 104), ωσάν να πρόκειται για μάχη εύρεσης εισιτηρίου αντί για βίαιη φυγή εν μέσω ανηλεών σφαγών. Ενάμιση εκατομμύριο Έλληνες δεν ξεριζώνονται από τον τόπο που γεννήθηκαν και έδρασαν, αλλά απλώς «συνωστίζονται στο λιμάνι»! Αυτή η εντυπωσιακή υποβάθμιση της εικόνας των θλιβερών γεγονότων του 1922 ακρωτηριάζει την ιστορία των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας και αποτελεί προσβολή για όλους τους πρόσφυγες της περιόδου.
  • Ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ όχι μόνο εξαγνίζεται για τα εγκλήματά του, αλλά εξιδανικεύεται ο ιστορικός του ρόλος μέχρι του σημείου να παρουσιάζεται στο βιβλίο ως «ο ηγέτης του απελευθερωτικού αγώνα(!!) των Τούρκων και μετέπειτα πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας» (σελ. 100).

Η σημειολογία του είναι έντεχνα και κεκαλυμμένα προκλητική:

  • Το χρώμα της Οθωμανικής κατοχής στους χάρτες είναι ουδέτερο (σαν να μην πρόκειται για κατοχή) αντίθετα με το έντονο των Λατινοκρατουμένων περιοχών ( σελ. 16).
  • Μετά τη Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή (σελ. 20) αναφέρεται ότι τα ελληνικά πλοία κινούνται «με περισσότερη άνεση» γενικώς και αορίστως ξεχνώντας ότι η «άνεση» οφείλεται στην ήττα της οθωμανικής αυτοκρατορίας.
  • Η δράση των κλεφτών «θεωρείται» και δεν «είναι» μορφή αντίστασης ( σελ. 32).
  • Οι Έλληνες «διεκδικούν» εδάφη της Οθ. Αυτοκρατορίας, και τελικά απλώς «καταλαμβάνουν εδάφη της Μακεδονίας και της Ηπείρου», και λίγο αργότερα επίσης «καταλαμβάνουν τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου» («κατάληψη» αντί «απελευθέρωση»). Οι «διεκδικήσεις» των Ελλήνων και Βουλγάρων έναντι της Μακεδονίας εμφανίζονται ως ισότιμες, απαλείφοντας την ελληνικότητα της περιοχής ( σελ. 94).
  • Η ιστορία του αυτοκινήτου, του ποδοσφαίρου, της τηλεόρασης, του θεάτρου και του ελληνικού κινηματογράφου κατά τον 20ο αι. κατέχουν έκταση διπλάσια από την περιγραφή των Βαλκανικών Πολέμων, του Έπους του 1940 και των Α΄ και Β΄ Παγκοσμίων Πολέμων μαζί!
  • Η αναφορά στο έπος του 1940 (σελ. 109) περιορίζεται στην εξής φράση: «Η Ελλάδα μπαίνει στον πόλεμο στις 28 Οκτωβρίου 1940, όταν απαντά αρνητικά στο τελεσίγραφο του Μουσολίνι. Οι Έλληνες, το 1940-41, απομακρύνουν τα ιταλικά στρατεύματα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα σημειώνοντας σημαντικές νίκες». Με αυτόν τον τρόπο η συγγραφέας αναφέρεται στο "ΟΧΙ", που μετά το "Μολών λαβέ" του Λεωνίδα και το «το δε την Πόλιν σοι δούναι ούτ' εμόν εστίν ... και ου φεισόμεθα της ζωής ημών» του Παλαιολόγου, ήταν το ΟΧΙ που ανύψωσε τους Έλληνες στο πλάι των αρχαίων και βυζαντινών προγόνων. Τέλος, οι Έλληνες δεν "απομάκρυναν", απλώς, τους Ιταλούς από τα "ελληνοαλβανικά σύνορα", αλλά απελευθέρωσαν την Ελληνική Βόρειο Ήπειρο (για τρίτη φορά). Οι Ελληνικές σημαίες υποδέχονταν τον Στρατό μας, βγαλμένες από τα μπαούλα μετά από δεκαετίες

Παρότι δεν θεωρούμε ότι το Αναλυτικό πρόγραμμα που συντάχθηκε από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο ήταν το καλύτερο δυνατό, όμως ούτε κι αυτό τηρήθηκε, που ήταν ελάχιστη υποχρέωση των συγγραφέων, σύμφωνα με τη σύμβαση που υπέγραψαν. Ειδικότερα δεν περιλαμβάνονται μαθήματα όπως: «Θράκη, Μικρά Ασία και Πόντος, κέντρα ακμαίου ελληνισμού» (σελίδα 3938 του ΦΕΚ όπου περιλαμβάνεται το σχετικό ΠΔ 303/ 2003), «Οι Έλληνες εκφράζουν τους καημούς και τις ελπίδες τους» (σελίδα 3934), κλπ. Όπως άλλωστε δήλωσε η επικεφαλής της συγγραφικής ομάδας: «διευρύνουμε τα όρια του ελληνοκεντρικού αναλυτικού προγράμματος» (εφημερίδα ΑΥΓΗ, 12-3-2006). Παραδέχεται δηλαδή ότι περιφρόνησε το νόμο και τις αυτoνόητες υποχρεώσεις της.

Σας καλώ λοιπόν να αποσύρετε αμέσως το βιβλίο ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού και να ρυθμίσετε την επανα-συγγραφή του, αλλά και την προσεκτικότερη επεξεργασία των υπολοίπων νέων βιβλίων, στα οποία παρατηρούνται παρόμοια στοιχεία. Γιατί οι Έλληνες έχουν δικαίωμα στην Αλήθεια τους.

[1] Μίλαν Κούντερα