The link will direct you to YouTube
http://www.youtube.com/watch?v=NVr34UdLoC0&feature=player_embedded
Tuesday, 23 March 2010
Sunday, 14 March 2010
ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΙΝΗ.ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΜΠΡΙΜΕ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ! ΠΑΣΟΚΙΣΤΑΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ
12/03/2010
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.... ΕΛΛΗΝΕΣ.... ΣΤΟ ΠΑΣΟΚΙΣΤΑΝ
ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΙΝΗ.ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΜΠΡΙΜΕ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ! ΠΑΣΟΚΙΣΤΑΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ
ΤΖΑΜΠΑ ΧΥΣΑΝΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΛΛΑΞΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΖΥΓΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΛΛΑΧ, ΡΕ ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ-ΑΛΗΤΕΣ-ΠΡΟΔΟΤΕΣ-ΞΕΦΤΥΛΙΣΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ!!!
Όλα υπέροχα! Σήμερα γιορτάζουμε το ένα εκατομμύριο "Ελλήνων" που προσθέσαμε στον ημεδαπό πληθυσμό των ιθαγενών μετά την ψήφιση του λαθρονομοσχεδίου από τους Εφιάλτες πατέρες του Έθνους βολευτές μας και ευελπιστούμε ότι θα προσθέσουμε άλλα 578 εκατομμύρια "Ελλήνων" στο εγγύς μέλλον γιατί όσο περισσότεροι είναι οι Έλληνες τόσο το καλύτερο.
Αυξανόμαστε και πληθαίνουμε σαν το ποντίκια και αυτό είναι κάτι που μας ξεχωρίζει από τους άλλους λαούς της Ευρώπης που έχουν τραγικά προβλήματα υπογεννητικότητας και θα χαθούν σύντομα. Εξάλλου η Ελλάς είναι μία χώρα με σούπερ υποδομές, σούπερ οικονομία, σούπερ ντούπερ βαριά βιομηχανία και δουλειές υπάρχουν για όλους με αποτέλεσμα σύντομα να ξεπεράσουμε στις εξαγωγές ακόμα και την Κίνα. Η οικονομία μας θα σπάσει κάθε ρεκόρ ανάπτυξης γιατί πλέον θα δουλεύουμε με μισό ευρώ μεροκάματο ενώ η Κινέζοι δουλεύουν με δύο δολάρια. Θα τους αφανίσουμε σας λέω.
Τα καταφέραμε επιτέλους! Θα γίνουμε η υπερδύναμη του πλανήτη μη πω του γαλαξία και κανείς ύπουλος γείτονας πλέον δε θα μπορεί να μας τρομάζει.
Μπράβο συνέλληνες τα καταφέραμε! Σήμερα γιορτάζουμε την νέα εμπριμέ Ελλάδα μας. Πασοκιστάν Ελλήνων Αλλοδαπών..
Αγαπητέ πρώην ιθαγενή, κοίτα σήμερα να γιορτάσεις με την ψυχή σου την μαλακία που έκανες γιατί αύριο θα μεταναστεύσεις διαγαλαξιακά ... με εγγύηση.
Και σου τα λέω αυτά με εγγύηση γιατί είμαι σίγουρος θολοπροοδευτικέ ιθαγενή ότι δεν θα αντέξεις να τουρλώνεις τον ποπό σου 6 φορές τη μέρα στον Αλλάχ ούτε εσύ θολοπροοδευτική σουσουράδα θα αντέξεις την μπούργκα ειδικά το καλοκαίρι... Πάνε τα μακιγιάζ, πάνε οι κρεμούλες, πάνε τα κομμωτήρια, πάνε και τα ξέκωλα... Παντόφλα και καημός στο εξής.
Το μόνο καλό της υπόθεσης με το λαθρονομοσχέδιο αυτό, είναι ότι πλέον μιας και θα μαυρίσετε από τον πολυπολιτισμό σας, δε θα χρειάζεται να ξοδεύεστε για να αγοράζετε αντηλιακά το καλοκαίρι...
http://www.evrosblogs.gr
http://spyros1000.blogspot.com
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.... ΕΛΛΗΝΕΣ.... ΣΤΟ ΠΑΣΟΚΙΣΤΑΝ
ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΙΝΗ.ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΜΠΡΙΜΕ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ! ΠΑΣΟΚΙΣΤΑΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ
ΤΖΑΜΠΑ ΧΥΣΑΝΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΛΛΑΞΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΖΥΓΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΛΛΑΧ, ΡΕ ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ-ΑΛΗΤΕΣ-ΠΡΟΔΟΤΕΣ-ΞΕΦΤΥΛΙΣΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ!!!
Όλα υπέροχα! Σήμερα γιορτάζουμε το ένα εκατομμύριο "Ελλήνων" που προσθέσαμε στον ημεδαπό πληθυσμό των ιθαγενών μετά την ψήφιση του λαθρονομοσχεδίου από τους Εφιάλτες πατέρες του Έθνους βολευτές μας και ευελπιστούμε ότι θα προσθέσουμε άλλα 578 εκατομμύρια "Ελλήνων" στο εγγύς μέλλον γιατί όσο περισσότεροι είναι οι Έλληνες τόσο το καλύτερο.
Αυξανόμαστε και πληθαίνουμε σαν το ποντίκια και αυτό είναι κάτι που μας ξεχωρίζει από τους άλλους λαούς της Ευρώπης που έχουν τραγικά προβλήματα υπογεννητικότητας και θα χαθούν σύντομα. Εξάλλου η Ελλάς είναι μία χώρα με σούπερ υποδομές, σούπερ οικονομία, σούπερ ντούπερ βαριά βιομηχανία και δουλειές υπάρχουν για όλους με αποτέλεσμα σύντομα να ξεπεράσουμε στις εξαγωγές ακόμα και την Κίνα. Η οικονομία μας θα σπάσει κάθε ρεκόρ ανάπτυξης γιατί πλέον θα δουλεύουμε με μισό ευρώ μεροκάματο ενώ η Κινέζοι δουλεύουν με δύο δολάρια. Θα τους αφανίσουμε σας λέω.
Τα καταφέραμε επιτέλους! Θα γίνουμε η υπερδύναμη του πλανήτη μη πω του γαλαξία και κανείς ύπουλος γείτονας πλέον δε θα μπορεί να μας τρομάζει.
Μπράβο συνέλληνες τα καταφέραμε! Σήμερα γιορτάζουμε την νέα εμπριμέ Ελλάδα μας. Πασοκιστάν Ελλήνων Αλλοδαπών..
Αγαπητέ πρώην ιθαγενή, κοίτα σήμερα να γιορτάσεις με την ψυχή σου την μαλακία που έκανες γιατί αύριο θα μεταναστεύσεις διαγαλαξιακά ... με εγγύηση.
Και σου τα λέω αυτά με εγγύηση γιατί είμαι σίγουρος θολοπροοδευτικέ ιθαγενή ότι δεν θα αντέξεις να τουρλώνεις τον ποπό σου 6 φορές τη μέρα στον Αλλάχ ούτε εσύ θολοπροοδευτική σουσουράδα θα αντέξεις την μπούργκα ειδικά το καλοκαίρι... Πάνε τα μακιγιάζ, πάνε οι κρεμούλες, πάνε τα κομμωτήρια, πάνε και τα ξέκωλα... Παντόφλα και καημός στο εξής.
Το μόνο καλό της υπόθεσης με το λαθρονομοσχέδιο αυτό, είναι ότι πλέον μιας και θα μαυρίσετε από τον πολυπολιτισμό σας, δε θα χρειάζεται να ξοδεύεστε για να αγοράζετε αντηλιακά το καλοκαίρι...
http://www.evrosblogs.gr
http://spyros1000.blogspot.com
Αποφυλακίζουν με ΦΕΚ εμπόρους ναρκωτικών !
ΟΙ ΚΑΤΑΧΡΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΙ, ΥΠΕΡ ΟΛΩΝ ΟΣΩΝ ΔΙΑΛΥΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ!!!
Κοινοποίηση
Χθες στις 8:29 π.μ.
Αποφυλακίζουν με ΦΕΚ εμπόρους ναρκωτικών !
Χαρίζουν ποινές για επικίνδυνη σωματική βλάβη, πώληση, διανομή, αγορά, εμεταφορά, εισαγωγή και κατοχή ναρκωτικών ουσιών ναρκωτικών, παράνομη οπλοφορία, οπλοχρησία, κατοχή πυρομαχικών και ληστεία !
Αυτά μόνο στην Ελλάδα γίνονται...
Σύμφωνα με το άρθρο 47 παρ. 1 του Συντάγματος προβλέπεται ότι "ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει το δικαίωμα, ύστερα από πρόταση του Υπουργού Δικαιοσύνης και γνώμη συμβουλίου που συγκροτείται κατά πλειοψηφία από δικαστές, να χαρίζει, μετατρέπει ή μετριάζει τις ποινές που επιβάλλουν τα δικαστήρια, καθώς και να αίρει τις κάθε είδους νόμιμες συνέπειες ποινών που έχουν επιβληθεί και εκτιθεί".
Και ως συνηθίζεται και είναι πολύ της μόδας στην Ελλάδα των τελευταίων δεκαετιών, η εκτελεστική εξουσία με τη χαρακτηριστική αυθαιρεσία και υπεροψία , που την χαρακτηρίζει, εξαιτίας της ελλείψεως κάθε ουσιαστικής συνέπειας σε περίπτωση κατάχρησής της, πλην του γνωστού παραμυθιού περί ανάληψης της πολιτικής ευθύνης, μπλέκεται στα πόδια και της δικαστικής εξουσίας, ευτελίζοντας το ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ και τις κοινωνικές του προβλέψεις για την απονομή χάριτος, σε εξαιρετικές μόνον περιπτώσεις, κατά τρόπο διαφανή και κοινωνικά παραδεκτό. Έτσι καταργείται για τους ημετέρους, φίλους και οπαδούς κάθε έννοια λειτουργίας της ποινής ως μέσου πρόληψης και διαπαιδαγώγησης του δράστη και μεταφέρεται για άλλη μία φορά το μήνυμα στην κοινωνία ότι όλα είναι πλέον ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΑ και τίποτε δεν αλλάζει . Ο καθένας κάνει ό,τι κυριολεκτικά θέλει!!!
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΤΕΥΧΟΣ ΤΡΙΤΟ Αρ. Φύλλου 100
16 Φεβρουαρίου 2010
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
Με Προεδρικό Διάταγμα που εκδόθηκε στην Αθήνα στις 2−2−2010 σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 παρ.1 του Συντάγματος, ύστερα από πρόταση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και γνωμοδότηση του Συμβουλίου Χαρίτων,
Αποφασίζουμε:
Χαρίζεται:
1 .Το υπόλοιπο της ποινής του Καρακωνσταντή Μιχαήλ του Στέργιου, που του έχει επιβληθεί με την απόφαση αριθμός 47655/14−9−2007 του Τριμελούς Πλημμελειο− δικείου Αθηνών σε ποινή καθείρξεως είκοσι (20) ετών, χρηματική ποινή 154.937 ευρώ και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για δέκα (10) έτη που εκδόθηκε κατά προσαρμογή της υπ’ αριθ. 33/1995 απόφασης του Κακουργιοδικείου Παλέρμο Ιταλίας με την οποία είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη είκοσι (20) ετών, χρηματική ποινή 300.000.000 λιρετών Ιταλίας και σε ισόβια στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων, για πώληση, διανομή, αγορά, εκχώρηση, μεταφορά, εισαγωγή και κατοχή ναρκωτικών ουσιών.
Αίρονται:
1. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΓΑΛΕΡΑΚΗ Θεοδοσίου του Σπυρίδωνα με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 901/6−9−1993 του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης, σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και ενός (1) μηνός για κατοχή, πώληση ινδικής κάνναβης, κατοχή πυρομαχικών β) 140/9−2−1979 του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών για αγορά, πώληση, κατοχή ναρκωτικών ουσιών γ) 87/7− 2−1977 του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) ετών και τεσσάρων (4) μηνών για ληστεία, κλοπή, επικίνδυνη σωματική βλάβη, παράνομη οπλοφορία, οπλοχρησία, ψευδή καταμήνυση, ψευδορκία και δ) 858/23−4−1973 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δέκα (10) ημερών μετατραπείσα για παράβαση υγειονομικού κανονισμού προκειμένου να διοριστεί στην Δήμο Ρεθύμνης.
4. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δημητρίου του Ιωάννη με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 203/17−4−1989 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης δεκαοκτώ (18) μηνών, Χ.Π. 100.000 δρχ., μετατραπείσα για πώληση κοκαΐνης από τοξικομανή β) 7777/24−6−1992 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών μετατραπείσα για παράβαση Ν. 1729/87 (περί ναρκωτικών) γ) 281/4−5−1992 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης εννέα (9) μηνών μετατραπείσα για διάθεση ναρκωτικών ουσιών από τοξικομανή και δ) 2721/6−10−1988 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών μετατραπείσα, Σ.Π.Δ. για έξη (6) μήνες για παράβαση Ν.5422/1932, προκειμένου να προσληφθεί στο Δήμο Κορδελιού ως μόνιμος υπάλληλος.
7. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΚΕΒΡΕΚΙΔΗ Σάββα του Λεωνίδα με την απόφαση αριθμ. 22SKT 2JS 99/94/29−10−1994 του Πρωτοδικείου KREFELD, σε ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών για από κοινού παράνομη εισαγωγή κατά συρροή με αγοραπωλησία ναρκωτικών ουσιών σε μικροποσότητες, κατά συρροή με οδήγηση χωρίς άδεια, προκειμένου να προσληφθεί στο Δήμο Κορδελιού ως μόνιμος υπάλληλος.
8. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΚΥΠΡΙΩΤΗ Παναγιώτη του Σπυρίδωνος με την απόφαση αριθμ.25−26/10−1−2006 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών σε ποινή φυλάκισης έξη (6) μηνών με τριετή αναστολή για πλαστογραφία μετά χρήσεως και απάτη σε βάρος του Δημοσίου, προκειμένου να δύναται να επαναλειτουργήσει το φαρμακείο του στη Γαστούνη Ηλείας.
9. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΜΑΛΑΞΙΑΝΑΚΗ Ιωάννη του Ρούσσου με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 2378/13−10−1995 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών μετατραπείσα για κλοπή και β) 687/26−1−1993 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων σε ποινή φυλάκισης τριάντα (30) ημερών μετατραπείσα για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας (άρθρο 337 Π.Κ.), προκειμένου να προσληφθεί ως χειριστής μηχανημάτων στο Δήμο Ακρωτηρίου Χανίων, στο Δημόσιο, Ο.Τ.Α., Ν.Π.Δ.Δ.
10. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΜΑΝΩΛΑΤΟΥ Χαράλαμπου του Νικολάου με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 1461/28−9−1993 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών μετατραπείσα για κλοπή από κοινού και β) 1462/28−9−1993 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών μετατραπείσα για κλοπή από κοινού. Οι ανωτέρω συγχωνεύτηκαν στην υπ’ αρ. 1462Α/28−9−1993 συγχωνευτική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, σε ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών μετατραπείσα, προκειμένου να μην υφίσταται κώλυμα για την ανανέωση της σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου με την Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης− Αποχέτευσης Αργοστολίου.
11. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΜΕΜΑΚΗ Χαράλαμπου του Εμμανουήλ με την απόφαση αριθμ. 44/24−2−2000 του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και δέκα (10) μηνών με πενταετή αναστολή και Σ.Π.Δ. για τρία (3) έτη για ζωοκλοπή από κοινού, παράνομη κατοχή φυσιγγίων, προκειμένου να μην αποτελεί κώλυμα για τον διορισμό του ή την πρόσληψη του σε Ο.Τ.Α.
12. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ Χαράλαμπου του Χρήστου με την απόφαση αριθμ. 97/30−6−1994 του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) μηνών με τριετή αναστολή για λιποταξία στο εσωτερικό, προκειμένου να ανακτήσει τα πολιτικά του δικαιώματα και να αποκτήσει δίπλωμα θερμικού μηχανήματος.
13. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες της ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ Μπριγκίττας το γένος Μ. ΛΕΒΗ με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 120158/22− 10−2003 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης έξη (6) μηνών μετατραπείσα γιαπαράβαση αγορανομικού κώδικα β) 17999/24−2−2003 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών μετατραπείσα για παράβαση αγορανομικού κώδικα γ) 91066/20−9−1994 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης τριάντα (30) ημερών μετατραπείσα για παράβαση Ν. 614/77 και δ) 42793/10−3−1987 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης τριών (3) μηνών μετατραπείσα, Χ.Π. 10.000 δρχ. για παράβαση Ν.Δ. 9/35, προκειμένου να μην αποτελούν κώλυμα για την συμμετοχή τόσο της ίδιας όσο και των Εταιρειών "ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ Α.Ε." και "ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΒΗΣ Ανώνυμη−Εμπορική−Τεχνική − Εκπαιδευτική και Ναυτιλιακή Εταιρεία" που αυτή εκπροσωπεί σε διαγωνισμούς του Δημοσίουκαι για την ίδρυση από την ίδια Εταιρείας υγειονομικού ενδιαφέροντος καθώς και τις κάθε είδους έννομες συνέπειες αυτών.
14. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΠΑΠΑΔΑΚΗ Μαρίνου του Γεωργίου με την απόφαση αριθμ. 31/27−2−2003 του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και τεσσάρων (4) μηνών με τριετή αναστολή για κατοχή, αγορά αποθήκευση και χρήση ναρκωτικών με ελαφρυντικά, προκειμένου να διορισθεί στο Δήμο Ηρακλείου Κρήτης στον τομέα καθαριότητας.
16. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΠΕΤΣΙΤΗ Δημητρίου του Γεωργίου με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 86/11−1−1996 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών μετατραπείσα για απάτη κατ’ εξακολούθηση β) 1415/15−5−1995 1415/15−5−1995 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνώνμετατραπείσα για απόπειρα κλοπής. Οι ανωτέρω ομού με την 10158/95 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης συγχωνεύθησαν στην υπ’ αριθμ. 2840/14−8−1998 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης σε συνολική ποινή φυλάκισης επτά (7) μηνών και δέκα (10) ημερών, προκειμένου να αποκτήσει ειδική άδεια οδήγησης Ε.Δ.Χ. αυτοκινήτου.
17. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΣΤΑΜΕΛΟΥ Κωνσταντίνου του Βασιλείου με την απόφαση αρ.371/15−3−2001 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας σε ποινή φυλάκισης δεκαοκτώ (18) μηνών με τριετή αναστολή για απόπειρα ληστείας από κοινού, προκειμένου να του εκδοθεί άδεια εργασίας προσωπικού ασφαλείας καθώς και άδεια εγκατάστασης συστημάτων ασφαλείας.
18. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του TARUSHA (ΤΑΡΟΥΣΙΑ)ARJIR (ΑΡΓΥΡΗ) του JORCAO(ΓΕΩΡΓΑΚΗ) με την απόφαση αριθμ. 506/17− 11−2000 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Γαστούνης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών, μετατραπείσα Χ.Π. 50.000 δρχ. για παράβαση άρθρου 3 παρ. 6, 9 και περ. β του Ν.2168/93, προκειμένου να αποκτήσει την Ελληνική Ιθαγένεια και να δύναται να συμμετάσχει σε διαγωνισμούς εργολαβίαςδημοσίων έργων.
21. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη της ΧΑΤΖΑΚΟΥ Μαρίας του Κωνσταντίνου με την απόφαση αριθμ. 8544/6−2−2006 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών με τριετή αναστολή για παράβαση άρθρου 30 Αγορανομικού κώδικα, προκειμένου να μην υφίσταται κώλυμα για την συμμετοχή της Εταιρείας "ΜΕΒΓΑΛ Α.Ε." της οποίας τυγχάνει μέλος του Δ.Σ. σε διαγωνισμούς για την προμήθεια γαλακτοκομικών προϊόντων.
22. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΥ Χρήστου του Ευθυμίου με τις αποφάσεις υπ’ αριθμ.: α) 8751/14−2−1986 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών μετατραπείσα για κλοπή από κοινού και β) 62933/30−9−1994 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης ενός (1) μηνός μετατραπείσα για κλοπή, προκειμένου να του χορηγηθεί άδεια εργασίας παροχής υπηρεσιών ασφαλείας. [...]
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ
Εύγε σας κ. Υπουργέ. Τουλάχιστον δεν μας εξηγείτε γιατί τα συγκεκριμένα άτομα χρήζουν της τόσο ειδικής μεταχείρισης και γιατί σε χιλιάδες άλλων περιπτώσεων, η εξουσία που εκπροσωπείτε δεν ιδρώνει στο ελάχιστο ;
Κοινοποίηση
Χθες στις 8:29 π.μ.
Αποφυλακίζουν με ΦΕΚ εμπόρους ναρκωτικών !
Χαρίζουν ποινές για επικίνδυνη σωματική βλάβη, πώληση, διανομή, αγορά, εμεταφορά, εισαγωγή και κατοχή ναρκωτικών ουσιών ναρκωτικών, παράνομη οπλοφορία, οπλοχρησία, κατοχή πυρομαχικών και ληστεία !
Αυτά μόνο στην Ελλάδα γίνονται...
Σύμφωνα με το άρθρο 47 παρ. 1 του Συντάγματος προβλέπεται ότι "ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει το δικαίωμα, ύστερα από πρόταση του Υπουργού Δικαιοσύνης και γνώμη συμβουλίου που συγκροτείται κατά πλειοψηφία από δικαστές, να χαρίζει, μετατρέπει ή μετριάζει τις ποινές που επιβάλλουν τα δικαστήρια, καθώς και να αίρει τις κάθε είδους νόμιμες συνέπειες ποινών που έχουν επιβληθεί και εκτιθεί".
Και ως συνηθίζεται και είναι πολύ της μόδας στην Ελλάδα των τελευταίων δεκαετιών, η εκτελεστική εξουσία με τη χαρακτηριστική αυθαιρεσία και υπεροψία , που την χαρακτηρίζει, εξαιτίας της ελλείψεως κάθε ουσιαστικής συνέπειας σε περίπτωση κατάχρησής της, πλην του γνωστού παραμυθιού περί ανάληψης της πολιτικής ευθύνης, μπλέκεται στα πόδια και της δικαστικής εξουσίας, ευτελίζοντας το ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ και τις κοινωνικές του προβλέψεις για την απονομή χάριτος, σε εξαιρετικές μόνον περιπτώσεις, κατά τρόπο διαφανή και κοινωνικά παραδεκτό. Έτσι καταργείται για τους ημετέρους, φίλους και οπαδούς κάθε έννοια λειτουργίας της ποινής ως μέσου πρόληψης και διαπαιδαγώγησης του δράστη και μεταφέρεται για άλλη μία φορά το μήνυμα στην κοινωνία ότι όλα είναι πλέον ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΑ και τίποτε δεν αλλάζει . Ο καθένας κάνει ό,τι κυριολεκτικά θέλει!!!
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΤΕΥΧΟΣ ΤΡΙΤΟ Αρ. Φύλλου 100
16 Φεβρουαρίου 2010
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
Με Προεδρικό Διάταγμα που εκδόθηκε στην Αθήνα στις 2−2−2010 σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 παρ.1 του Συντάγματος, ύστερα από πρόταση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και γνωμοδότηση του Συμβουλίου Χαρίτων,
Αποφασίζουμε:
Χαρίζεται:
1 .Το υπόλοιπο της ποινής του Καρακωνσταντή Μιχαήλ του Στέργιου, που του έχει επιβληθεί με την απόφαση αριθμός 47655/14−9−2007 του Τριμελούς Πλημμελειο− δικείου Αθηνών σε ποινή καθείρξεως είκοσι (20) ετών, χρηματική ποινή 154.937 ευρώ και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για δέκα (10) έτη που εκδόθηκε κατά προσαρμογή της υπ’ αριθ. 33/1995 απόφασης του Κακουργιοδικείου Παλέρμο Ιταλίας με την οποία είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη είκοσι (20) ετών, χρηματική ποινή 300.000.000 λιρετών Ιταλίας και σε ισόβια στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων, για πώληση, διανομή, αγορά, εκχώρηση, μεταφορά, εισαγωγή και κατοχή ναρκωτικών ουσιών.
Αίρονται:
1. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΓΑΛΕΡΑΚΗ Θεοδοσίου του Σπυρίδωνα με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 901/6−9−1993 του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης, σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και ενός (1) μηνός για κατοχή, πώληση ινδικής κάνναβης, κατοχή πυρομαχικών β) 140/9−2−1979 του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών για αγορά, πώληση, κατοχή ναρκωτικών ουσιών γ) 87/7− 2−1977 του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) ετών και τεσσάρων (4) μηνών για ληστεία, κλοπή, επικίνδυνη σωματική βλάβη, παράνομη οπλοφορία, οπλοχρησία, ψευδή καταμήνυση, ψευδορκία και δ) 858/23−4−1973 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δέκα (10) ημερών μετατραπείσα για παράβαση υγειονομικού κανονισμού προκειμένου να διοριστεί στην Δήμο Ρεθύμνης.
4. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δημητρίου του Ιωάννη με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 203/17−4−1989 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης δεκαοκτώ (18) μηνών, Χ.Π. 100.000 δρχ., μετατραπείσα για πώληση κοκαΐνης από τοξικομανή β) 7777/24−6−1992 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών μετατραπείσα για παράβαση Ν. 1729/87 (περί ναρκωτικών) γ) 281/4−5−1992 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης εννέα (9) μηνών μετατραπείσα για διάθεση ναρκωτικών ουσιών από τοξικομανή και δ) 2721/6−10−1988 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών μετατραπείσα, Σ.Π.Δ. για έξη (6) μήνες για παράβαση Ν.5422/1932, προκειμένου να προσληφθεί στο Δήμο Κορδελιού ως μόνιμος υπάλληλος.
7. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΚΕΒΡΕΚΙΔΗ Σάββα του Λεωνίδα με την απόφαση αριθμ. 22SKT 2JS 99/94/29−10−1994 του Πρωτοδικείου KREFELD, σε ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών για από κοινού παράνομη εισαγωγή κατά συρροή με αγοραπωλησία ναρκωτικών ουσιών σε μικροποσότητες, κατά συρροή με οδήγηση χωρίς άδεια, προκειμένου να προσληφθεί στο Δήμο Κορδελιού ως μόνιμος υπάλληλος.
8. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΚΥΠΡΙΩΤΗ Παναγιώτη του Σπυρίδωνος με την απόφαση αριθμ.25−26/10−1−2006 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών σε ποινή φυλάκισης έξη (6) μηνών με τριετή αναστολή για πλαστογραφία μετά χρήσεως και απάτη σε βάρος του Δημοσίου, προκειμένου να δύναται να επαναλειτουργήσει το φαρμακείο του στη Γαστούνη Ηλείας.
9. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΜΑΛΑΞΙΑΝΑΚΗ Ιωάννη του Ρούσσου με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 2378/13−10−1995 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών μετατραπείσα για κλοπή και β) 687/26−1−1993 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων σε ποινή φυλάκισης τριάντα (30) ημερών μετατραπείσα για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας (άρθρο 337 Π.Κ.), προκειμένου να προσληφθεί ως χειριστής μηχανημάτων στο Δήμο Ακρωτηρίου Χανίων, στο Δημόσιο, Ο.Τ.Α., Ν.Π.Δ.Δ.
10. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΜΑΝΩΛΑΤΟΥ Χαράλαμπου του Νικολάου με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 1461/28−9−1993 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών μετατραπείσα για κλοπή από κοινού και β) 1462/28−9−1993 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών μετατραπείσα για κλοπή από κοινού. Οι ανωτέρω συγχωνεύτηκαν στην υπ’ αρ. 1462Α/28−9−1993 συγχωνευτική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, σε ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών μετατραπείσα, προκειμένου να μην υφίσταται κώλυμα για την ανανέωση της σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου με την Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης− Αποχέτευσης Αργοστολίου.
11. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΜΕΜΑΚΗ Χαράλαμπου του Εμμανουήλ με την απόφαση αριθμ. 44/24−2−2000 του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και δέκα (10) μηνών με πενταετή αναστολή και Σ.Π.Δ. για τρία (3) έτη για ζωοκλοπή από κοινού, παράνομη κατοχή φυσιγγίων, προκειμένου να μην αποτελεί κώλυμα για τον διορισμό του ή την πρόσληψη του σε Ο.Τ.Α.
12. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ Χαράλαμπου του Χρήστου με την απόφαση αριθμ. 97/30−6−1994 του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) μηνών με τριετή αναστολή για λιποταξία στο εσωτερικό, προκειμένου να ανακτήσει τα πολιτικά του δικαιώματα και να αποκτήσει δίπλωμα θερμικού μηχανήματος.
13. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες της ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ Μπριγκίττας το γένος Μ. ΛΕΒΗ με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 120158/22− 10−2003 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης έξη (6) μηνών μετατραπείσα γιαπαράβαση αγορανομικού κώδικα β) 17999/24−2−2003 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών μετατραπείσα για παράβαση αγορανομικού κώδικα γ) 91066/20−9−1994 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης τριάντα (30) ημερών μετατραπείσα για παράβαση Ν. 614/77 και δ) 42793/10−3−1987 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης τριών (3) μηνών μετατραπείσα, Χ.Π. 10.000 δρχ. για παράβαση Ν.Δ. 9/35, προκειμένου να μην αποτελούν κώλυμα για την συμμετοχή τόσο της ίδιας όσο και των Εταιρειών "ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ Α.Ε." και "ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΒΗΣ Ανώνυμη−Εμπορική−Τεχνική − Εκπαιδευτική και Ναυτιλιακή Εταιρεία" που αυτή εκπροσωπεί σε διαγωνισμούς του Δημοσίουκαι για την ίδρυση από την ίδια Εταιρείας υγειονομικού ενδιαφέροντος καθώς και τις κάθε είδους έννομες συνέπειες αυτών.
14. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΠΑΠΑΔΑΚΗ Μαρίνου του Γεωργίου με την απόφαση αριθμ. 31/27−2−2003 του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και τεσσάρων (4) μηνών με τριετή αναστολή για κατοχή, αγορά αποθήκευση και χρήση ναρκωτικών με ελαφρυντικά, προκειμένου να διορισθεί στο Δήμο Ηρακλείου Κρήτης στον τομέα καθαριότητας.
16. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΠΕΤΣΙΤΗ Δημητρίου του Γεωργίου με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 86/11−1−1996 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών μετατραπείσα για απάτη κατ’ εξακολούθηση β) 1415/15−5−1995 1415/15−5−1995 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνώνμετατραπείσα για απόπειρα κλοπής. Οι ανωτέρω ομού με την 10158/95 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης συγχωνεύθησαν στην υπ’ αριθμ. 2840/14−8−1998 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης σε συνολική ποινή φυλάκισης επτά (7) μηνών και δέκα (10) ημερών, προκειμένου να αποκτήσει ειδική άδεια οδήγησης Ε.Δ.Χ. αυτοκινήτου.
17. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΣΤΑΜΕΛΟΥ Κωνσταντίνου του Βασιλείου με την απόφαση αρ.371/15−3−2001 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας σε ποινή φυλάκισης δεκαοκτώ (18) μηνών με τριετή αναστολή για απόπειρα ληστείας από κοινού, προκειμένου να του εκδοθεί άδεια εργασίας προσωπικού ασφαλείας καθώς και άδεια εγκατάστασης συστημάτων ασφαλείας.
18. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του TARUSHA (ΤΑΡΟΥΣΙΑ)ARJIR (ΑΡΓΥΡΗ) του JORCAO(ΓΕΩΡΓΑΚΗ) με την απόφαση αριθμ. 506/17− 11−2000 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Γαστούνης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών, μετατραπείσα Χ.Π. 50.000 δρχ. για παράβαση άρθρου 3 παρ. 6, 9 και περ. β του Ν.2168/93, προκειμένου να αποκτήσει την Ελληνική Ιθαγένεια και να δύναται να συμμετάσχει σε διαγωνισμούς εργολαβίαςδημοσίων έργων.
21. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη της ΧΑΤΖΑΚΟΥ Μαρίας του Κωνσταντίνου με την απόφαση αριθμ. 8544/6−2−2006 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών με τριετή αναστολή για παράβαση άρθρου 30 Αγορανομικού κώδικα, προκειμένου να μην υφίσταται κώλυμα για την συμμετοχή της Εταιρείας "ΜΕΒΓΑΛ Α.Ε." της οποίας τυγχάνει μέλος του Δ.Σ. σε διαγωνισμούς για την προμήθεια γαλακτοκομικών προϊόντων.
22. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΥ Χρήστου του Ευθυμίου με τις αποφάσεις υπ’ αριθμ.: α) 8751/14−2−1986 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών μετατραπείσα για κλοπή από κοινού και β) 62933/30−9−1994 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης ενός (1) μηνός μετατραπείσα για κλοπή, προκειμένου να του χορηγηθεί άδεια εργασίας παροχής υπηρεσιών ασφαλείας. [...]
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ
Εύγε σας κ. Υπουργέ. Τουλάχιστον δεν μας εξηγείτε γιατί τα συγκεκριμένα άτομα χρήζουν της τόσο ειδικής μεταχείρισης και γιατί σε χιλιάδες άλλων περιπτώσεων, η εξουσία που εκπροσωπείτε δεν ιδρώνει στο ελάχιστο ;
«…Τον προδότη ουδείς...»
Ομιλία του βουλευτή Σερρών του ΛΑ.Ο.Σ. Ηλία Πολατίδη λίγο πριν την ψήφιση του εθνοκτόνου νομοσχεδίου για την ιθαγένεια.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έγινα δέκτης -δεν ξέρω πόσοι από σας έγιναν επίσης δέκτες- ενός γράμματος από έναν Έλληνα μέσο πολίτη. Και αναφέρομαι σε όλους αυτούς που θεωρούν ότι η ιδιότητα του Έλληνα πολίτη δεν έχει καμία σχέση με το αίμα και μάλιστα είναι ρατσιστικό κ.λπ., οι γνωστές ανοησίες που ακούμε τον τελευταίο καιρό.
Θα σας πω τι γράφει αυτός ο άνθρωπος, ο οποίος λέγεται Νίκος Ιορδανίδης και υπογράφει ως μέσος πολίτης.
«Ένα χωριό στην Αρμενία εποικήθηκε από Έλληνες το 801 μ.Χ.. Μετά 1200 χρόνια γεννήθηκα εγώ σε αυτό το χωριό. Είμαι Αρμένιος;
Μήπως είμαι Ρώσος επειδή τρεις γενιές τελευταίων προγόνων μου γεννήθηκαν στην Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών και έχουμε πάει όλοι μας στο Ρωσικό Σχολείο και Πανεπιστήμιο; Όχι, αυτά δεν παίζουν κανένα μα, κανένα ρόλο. Το 1974 όλο το φτωχό κουμουνιστικό χωριό μας μάζευε λεφτά για την Κύπρο μας», κύριοι της Αριστεράς.
«Γιατί μάζευε το φτωχό κομμουνιστικό χωριό της Αρμενίας; Επειδή ήταν πολίτες και αισθάνονταν ότι είχαν κάποια νομική σχέση με την Κύπρο; Γι' αυτό; Πώς θα γίνει το αίμα του Αλβανού, του Πακιστανού ‘νερό'; Γιατί εάν μπορούν να προδώσουν το γένος στο οποίο ανήκουν, δηλαδή να επιτρέψουν να τους αποκαλούμε Έλληνες, δεν θα φτύσουν την Ελλάδα με την πρώτη ευκαιρία; Έλληνας αν δεν γεννηθείς δεν μπορείς να γίνεις.»
Επειδή, δεν έχω σε ιδιαίτερη εκτίμηση αυτά που λέει ο κ. Αλεβιζάτος και η παρέα του, προτιμώ την άποψη του κ. Ιορδανίδη, να μου το επιτρέψετε. Την καταθέτω για τα Πρακτικά την επιστολή και όποιος θέλει ας τη διαβάσει.
[Ηλίος Θεοδωρίδης: Ο Ρήγας Φεραίος λέει άλλα.]
Ο κ. Ιορδανίδης λέει άλλα, τι να κάνουμε τώρα; Διαστρέφεται το τι λέει ο Ρήγας Φεραίος. Θα τα πούμε, εδώ είναι. Βεβαίως, ναι, ο Ρήγας Φεραίος λέει αυτά που λέτε εσείς, όποιος συμπληρώνει πέντε χρόνια να παίρνει υπηκοότητα! Αυτά λέει, εντάξει!
Πραγματικά οι εισηγητικές εκθέσεις έχουν ένα μεγάλο ενδιαφέρον, αγαπητοί συνάδελφοι, τουλάχιστον για όσους εξ ημών και κυρίως του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού έχουμε την κακή συνήθεια να διαβάζουμε τα νομοσχέδια. Εκεί πέρα βλέπουμε συνήθως να είναι -επιτρέψτε μου την έκφραση- πανηγύρια. Η συγκεκριμένη εισηγητική έκθεση τα έχει ξεπεράσει όλα. Οι αντιφατικότητες και τα χάσματα της λογικής, τα οποία περιλαμβάνονται εδώ πέρα, είναι το κάτι άλλο.
Λέει, λοιπόν, ότι οι πολίτες μας εκλέγονται Δήμαρχοι, Βουλευτές και παραλίγο στις Ηνωμένες Πολιτείες πρόεδροι. Μα, τι μας συνδέει με τους ελληνοαμερικάνους; Δεν μας συνδέει το αίμα; Είμαστε πολίτες της ίδιας χώρας; Πολλοί εξ αυτών δεν γνωρίζουν ελληνικά, πολλοί εξ αυτών δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Τι ακριβώς μας συνδέει πέραν του αίματος, το οποίο εσείς αποκηρύσσετε μετά βδελυγμίας; Αυτό δεν μας συνδέει; Γιατί έρχεται εδώ πέρα η εισηγητική έκθεση και μας το επικαλείται;
Μετά βέβαια, λέει το απαράδεκτο, κυρία Υπουργέ και απάντηση επ' αυτού δεν παίρνουμε σχετικά με τους Μικρασιάτες. Εξακολουθεί η Κυβέρνησή σας να πιστεύει στις βλακείες της Ελληνικής υποτίθεται Ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που λέει ότι ενσωμάτωσε ξένους πολιτισμούς το 1922 η Ελλάδα; Δεν μας απαντάτε επ' αυτού. Δεν απάντησε ο Υπουργός.
[Θεοδώρα Τζάκρη: Απάντησε ο Υπουργός.]
Θα το βγάλετε, ναι ή όχι; Τι απάντησε; Συγνώμη, δεν το παρακολούθησα. Εντάξει, ξέρουμε ποιος δίνει τις εντολές, αυτό θα πούμε.
Άλλο σημείο στην εισηγητική έκθεση. Ανταποκρίνονται ως επί το πλείστων με τυπικότητα στις φορολογικές υποχρεώσεις, λέει. Εδώ πέρα, στην Οδό Ερμού το παραεμπόριο δεν το γνωρίζετε; Ποιοι το κάνουν το παραεμπόριο; Δεν το κάνουν οι λαθρομετανάστες; Πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές ή κόβουν Φ.Π.Α. αυτοί εδώ πέρα στην Οδό Ερμού και σε όλο το κέντρο της Αθήνας και οπουδήποτε ανά την Ελλάδα; Τι μας λέτε τώρα;
[Ηλίας Θεοδωρίδης: Έλληνες κεφαλαιοκράτες κάνουν παραεμπόριο δισεκατομμυρίων.]
Ναι, οι Κινέζοι είναι Έλληνες κεφαλαιοκράτες. Μπράβο σας, μπράβο σας! Άλλα λένε τα στοιχεία.
Ισχυρίζεται μετά ότι αυτό το οποίο θα συνδέσει με την Ελλάδα τα παιδιά τα οποία θα αποκτήσουν την ιθαγένεια, είναι η παιδεία. Τώρα έχω πει, το σχολείο της Ρεπούση και της Γιαννάκου, της Δραγώνα και της Διαμαντοπούλου, πώς ακριβώς θα κατορθώσει να συνδέσει τα παιδιά με την ελληνική παιδεία, είναι ένα άλλο θέμα. Αλλά εδώ είναι μια διαστροφή του Ισοκράτη. Ο Ισοκράτης αν ήθελε να πει αυτό που λέτε εσείς θα έλεγε: Έλληνες καλούμεν τους της ημετέρας παιδείας μετέχοντες. Εδώ, λέει καλείστε. Αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας. Η Αθηναϊκή δημοκρατία για να γίνει κάποιος Αθηναίος πολίτης απαιτούσε να είναι και οι δύο γονείς αθηναϊκής καταγωγής. Ούτε καν από άλλη περιοχή της Ελλάδας επέτρεπε. Εσείς έρχεστε εδώ και μας επικαλείστε κάτι το οποίο υποτίθεται συνέβαινε στην Αρχαία Ελλάδα για να κάνετε τα εντελώς αντίθετα.
Άλλο πάλι που κάνετε: Λέτε ότι όποιος πιστεύει στο φιλελεύθερο και δημοκρατικό Σύνταγμα, το οποίο έχει η Ελλάδα, αυτός αυτομάτως έχει αποκτήσει και την ιδιότητα του Έλληνα πολίτη, χωρίς να χρειαζόμαστε πλέον το αίμα. Πέραν του θέματος, κατά πόσο διαφέρει τόσο φοβερά -δεν είμαι νομικός, θα μπορούσαν οι συνάδελφοί μου νομικοί να πουν γι' αυτό- το ελληνικό Σύνταγμα από τα άλλα αντίστοιχα ευρωπαϊκά; Δηλαδή, με την ίδια λογική επειδή κάποιος προσυπέγραψε ή υποτίθεται έδωσε όρκο πίστεως στο ελληνικό Σύνταγμα, αν και της Ιταλίας έχει τις ίδιες αρχές, σημαίνει ότι έχει τη δυνατότητα να γίνει και Ιταλός πολίτης;
Και να πάω και σε ένα ερώτημα. ‘Ερχονται εδώ δύο συμπαθείς μουσουλμάνοι, μη ισλαμιστές και παίρνουν με τις διαδικασίες τις οποίες βάζετε την ελληνική υπηκοότητα. Κάνουν ένα παιδί το οποίο λόγω του αίματος παίρνει και αυτό την υπηκοότητα και όταν γίνεται δεκαοκτώ χρονών ή είκοσι πέντε γίνεται ισλαμιστής φονταμενταλιστής, μη πιστεύων στην φιλελεύθερη δημοκρατία. Θα χάνει την υπηκοότητα ή θα συνεχίζει να την έχει λόγω του αίματος; Απαντήστε.
Εφόσον λέτε ότι τα βασικό στοιχείο για να χαρακτηρίζει κάποιον είναι η πίστη στην φιλελεύθερη δημοκρατία, άρα, πρέπει όταν γίνεται ισλαμιστής φονταμενταλιστής, όπως το ΚΚΕ και τινές εκ του ΣΥΡΙΖΑ δεν πιστεύουν στην φιλελεύθερη δημοκρατία και δεν υπάρχει το αίμα, άρα, πρέπει να χάσουν την υπηκοότητα.
Αυτό λέτε; Αυτό ισχυρίζεστε; Αυτά σας έχουν υπαγορεύσει ο Σόρος και οι οργανώσεις του; Γιατί περί αυτού πρόκειται. Και επειδή κάποιοι διαφωνούν θα καταθέσω και στα Πρακτικά από το ‘Open Society Institute and Soros Foundation Network', κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, του ιδεολογικού σας καθοδηγητή. Λοιπόν τι λέει: «Muslims in Europe» και ‘Muslims at Home in Europe', δηλαδή, πώς θα γίνει να ενσωματωθούν οι Μουσουλμάνοι στην Ευρώπη και να γίνει το σπίτι τους η Ευρώπη.
Τα καταθέτω, είναι στο διαδίκτυο, όποιος θέλει ας μπει μέσα και ας δει πού διαφέρουν οι απόψεις του Σόρος από τις δικές σας.
[Βασίλης Μουλόπουλος: Τα διαβάσαμε.]
Το ξέρω ότι τα έχετε διαβάσει, αφού τα ίδια λέτε. Γνωστό είναι ότι τα έχετε διαβάσει.
Κλείνοντας, θα απευθυνθώ στον Υπουργό: Ο κύριος Υπουργός είναι ένας έξυπνος άνθρωπος και δεν πιστεύω φυσικά ότι έχει πειστεί από όλα αυτά τα επιχειρήματα. Υπάρχει, όμως, μια περίπτωση πράγματι να τα πιστεύει. Εφόσον, όμως, δεν τα πιστεύει και θεωρεί ότι με αυτόν τον τρόπο θα τον καλέσουν στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, θα πάρει καλή θέση στον αγώνα διαδοχής για τη μετά Παπανδρέου εποχή του ΠΑ.ΣΟ.Κ., θα του υπενθυμίσω ένα ρητό και αν δει τα Πρακτικά όταν πάει να κοιμηθεί το βράδυ στο σπίτι του, ας το θυμηθεί: «Την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη ουδείς».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έγινα δέκτης -δεν ξέρω πόσοι από σας έγιναν επίσης δέκτες- ενός γράμματος από έναν Έλληνα μέσο πολίτη. Και αναφέρομαι σε όλους αυτούς που θεωρούν ότι η ιδιότητα του Έλληνα πολίτη δεν έχει καμία σχέση με το αίμα και μάλιστα είναι ρατσιστικό κ.λπ., οι γνωστές ανοησίες που ακούμε τον τελευταίο καιρό.
Θα σας πω τι γράφει αυτός ο άνθρωπος, ο οποίος λέγεται Νίκος Ιορδανίδης και υπογράφει ως μέσος πολίτης.
«Ένα χωριό στην Αρμενία εποικήθηκε από Έλληνες το 801 μ.Χ.. Μετά 1200 χρόνια γεννήθηκα εγώ σε αυτό το χωριό. Είμαι Αρμένιος;
Μήπως είμαι Ρώσος επειδή τρεις γενιές τελευταίων προγόνων μου γεννήθηκαν στην Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών και έχουμε πάει όλοι μας στο Ρωσικό Σχολείο και Πανεπιστήμιο; Όχι, αυτά δεν παίζουν κανένα μα, κανένα ρόλο. Το 1974 όλο το φτωχό κουμουνιστικό χωριό μας μάζευε λεφτά για την Κύπρο μας», κύριοι της Αριστεράς.
«Γιατί μάζευε το φτωχό κομμουνιστικό χωριό της Αρμενίας; Επειδή ήταν πολίτες και αισθάνονταν ότι είχαν κάποια νομική σχέση με την Κύπρο; Γι' αυτό; Πώς θα γίνει το αίμα του Αλβανού, του Πακιστανού ‘νερό'; Γιατί εάν μπορούν να προδώσουν το γένος στο οποίο ανήκουν, δηλαδή να επιτρέψουν να τους αποκαλούμε Έλληνες, δεν θα φτύσουν την Ελλάδα με την πρώτη ευκαιρία; Έλληνας αν δεν γεννηθείς δεν μπορείς να γίνεις.»
Επειδή, δεν έχω σε ιδιαίτερη εκτίμηση αυτά που λέει ο κ. Αλεβιζάτος και η παρέα του, προτιμώ την άποψη του κ. Ιορδανίδη, να μου το επιτρέψετε. Την καταθέτω για τα Πρακτικά την επιστολή και όποιος θέλει ας τη διαβάσει.
[Ηλίος Θεοδωρίδης: Ο Ρήγας Φεραίος λέει άλλα.]
Ο κ. Ιορδανίδης λέει άλλα, τι να κάνουμε τώρα; Διαστρέφεται το τι λέει ο Ρήγας Φεραίος. Θα τα πούμε, εδώ είναι. Βεβαίως, ναι, ο Ρήγας Φεραίος λέει αυτά που λέτε εσείς, όποιος συμπληρώνει πέντε χρόνια να παίρνει υπηκοότητα! Αυτά λέει, εντάξει!
Πραγματικά οι εισηγητικές εκθέσεις έχουν ένα μεγάλο ενδιαφέρον, αγαπητοί συνάδελφοι, τουλάχιστον για όσους εξ ημών και κυρίως του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού έχουμε την κακή συνήθεια να διαβάζουμε τα νομοσχέδια. Εκεί πέρα βλέπουμε συνήθως να είναι -επιτρέψτε μου την έκφραση- πανηγύρια. Η συγκεκριμένη εισηγητική έκθεση τα έχει ξεπεράσει όλα. Οι αντιφατικότητες και τα χάσματα της λογικής, τα οποία περιλαμβάνονται εδώ πέρα, είναι το κάτι άλλο.
Λέει, λοιπόν, ότι οι πολίτες μας εκλέγονται Δήμαρχοι, Βουλευτές και παραλίγο στις Ηνωμένες Πολιτείες πρόεδροι. Μα, τι μας συνδέει με τους ελληνοαμερικάνους; Δεν μας συνδέει το αίμα; Είμαστε πολίτες της ίδιας χώρας; Πολλοί εξ αυτών δεν γνωρίζουν ελληνικά, πολλοί εξ αυτών δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Τι ακριβώς μας συνδέει πέραν του αίματος, το οποίο εσείς αποκηρύσσετε μετά βδελυγμίας; Αυτό δεν μας συνδέει; Γιατί έρχεται εδώ πέρα η εισηγητική έκθεση και μας το επικαλείται;
Μετά βέβαια, λέει το απαράδεκτο, κυρία Υπουργέ και απάντηση επ' αυτού δεν παίρνουμε σχετικά με τους Μικρασιάτες. Εξακολουθεί η Κυβέρνησή σας να πιστεύει στις βλακείες της Ελληνικής υποτίθεται Ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που λέει ότι ενσωμάτωσε ξένους πολιτισμούς το 1922 η Ελλάδα; Δεν μας απαντάτε επ' αυτού. Δεν απάντησε ο Υπουργός.
[Θεοδώρα Τζάκρη: Απάντησε ο Υπουργός.]
Θα το βγάλετε, ναι ή όχι; Τι απάντησε; Συγνώμη, δεν το παρακολούθησα. Εντάξει, ξέρουμε ποιος δίνει τις εντολές, αυτό θα πούμε.
Άλλο σημείο στην εισηγητική έκθεση. Ανταποκρίνονται ως επί το πλείστων με τυπικότητα στις φορολογικές υποχρεώσεις, λέει. Εδώ πέρα, στην Οδό Ερμού το παραεμπόριο δεν το γνωρίζετε; Ποιοι το κάνουν το παραεμπόριο; Δεν το κάνουν οι λαθρομετανάστες; Πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές ή κόβουν Φ.Π.Α. αυτοί εδώ πέρα στην Οδό Ερμού και σε όλο το κέντρο της Αθήνας και οπουδήποτε ανά την Ελλάδα; Τι μας λέτε τώρα;
[Ηλίας Θεοδωρίδης: Έλληνες κεφαλαιοκράτες κάνουν παραεμπόριο δισεκατομμυρίων.]
Ναι, οι Κινέζοι είναι Έλληνες κεφαλαιοκράτες. Μπράβο σας, μπράβο σας! Άλλα λένε τα στοιχεία.
Ισχυρίζεται μετά ότι αυτό το οποίο θα συνδέσει με την Ελλάδα τα παιδιά τα οποία θα αποκτήσουν την ιθαγένεια, είναι η παιδεία. Τώρα έχω πει, το σχολείο της Ρεπούση και της Γιαννάκου, της Δραγώνα και της Διαμαντοπούλου, πώς ακριβώς θα κατορθώσει να συνδέσει τα παιδιά με την ελληνική παιδεία, είναι ένα άλλο θέμα. Αλλά εδώ είναι μια διαστροφή του Ισοκράτη. Ο Ισοκράτης αν ήθελε να πει αυτό που λέτε εσείς θα έλεγε: Έλληνες καλούμεν τους της ημετέρας παιδείας μετέχοντες. Εδώ, λέει καλείστε. Αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας. Η Αθηναϊκή δημοκρατία για να γίνει κάποιος Αθηναίος πολίτης απαιτούσε να είναι και οι δύο γονείς αθηναϊκής καταγωγής. Ούτε καν από άλλη περιοχή της Ελλάδας επέτρεπε. Εσείς έρχεστε εδώ και μας επικαλείστε κάτι το οποίο υποτίθεται συνέβαινε στην Αρχαία Ελλάδα για να κάνετε τα εντελώς αντίθετα.
Άλλο πάλι που κάνετε: Λέτε ότι όποιος πιστεύει στο φιλελεύθερο και δημοκρατικό Σύνταγμα, το οποίο έχει η Ελλάδα, αυτός αυτομάτως έχει αποκτήσει και την ιδιότητα του Έλληνα πολίτη, χωρίς να χρειαζόμαστε πλέον το αίμα. Πέραν του θέματος, κατά πόσο διαφέρει τόσο φοβερά -δεν είμαι νομικός, θα μπορούσαν οι συνάδελφοί μου νομικοί να πουν γι' αυτό- το ελληνικό Σύνταγμα από τα άλλα αντίστοιχα ευρωπαϊκά; Δηλαδή, με την ίδια λογική επειδή κάποιος προσυπέγραψε ή υποτίθεται έδωσε όρκο πίστεως στο ελληνικό Σύνταγμα, αν και της Ιταλίας έχει τις ίδιες αρχές, σημαίνει ότι έχει τη δυνατότητα να γίνει και Ιταλός πολίτης;
Και να πάω και σε ένα ερώτημα. ‘Ερχονται εδώ δύο συμπαθείς μουσουλμάνοι, μη ισλαμιστές και παίρνουν με τις διαδικασίες τις οποίες βάζετε την ελληνική υπηκοότητα. Κάνουν ένα παιδί το οποίο λόγω του αίματος παίρνει και αυτό την υπηκοότητα και όταν γίνεται δεκαοκτώ χρονών ή είκοσι πέντε γίνεται ισλαμιστής φονταμενταλιστής, μη πιστεύων στην φιλελεύθερη δημοκρατία. Θα χάνει την υπηκοότητα ή θα συνεχίζει να την έχει λόγω του αίματος; Απαντήστε.
Εφόσον λέτε ότι τα βασικό στοιχείο για να χαρακτηρίζει κάποιον είναι η πίστη στην φιλελεύθερη δημοκρατία, άρα, πρέπει όταν γίνεται ισλαμιστής φονταμενταλιστής, όπως το ΚΚΕ και τινές εκ του ΣΥΡΙΖΑ δεν πιστεύουν στην φιλελεύθερη δημοκρατία και δεν υπάρχει το αίμα, άρα, πρέπει να χάσουν την υπηκοότητα.
Αυτό λέτε; Αυτό ισχυρίζεστε; Αυτά σας έχουν υπαγορεύσει ο Σόρος και οι οργανώσεις του; Γιατί περί αυτού πρόκειται. Και επειδή κάποιοι διαφωνούν θα καταθέσω και στα Πρακτικά από το ‘Open Society Institute and Soros Foundation Network', κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, του ιδεολογικού σας καθοδηγητή. Λοιπόν τι λέει: «Muslims in Europe» και ‘Muslims at Home in Europe', δηλαδή, πώς θα γίνει να ενσωματωθούν οι Μουσουλμάνοι στην Ευρώπη και να γίνει το σπίτι τους η Ευρώπη.
Τα καταθέτω, είναι στο διαδίκτυο, όποιος θέλει ας μπει μέσα και ας δει πού διαφέρουν οι απόψεις του Σόρος από τις δικές σας.
[Βασίλης Μουλόπουλος: Τα διαβάσαμε.]
Το ξέρω ότι τα έχετε διαβάσει, αφού τα ίδια λέτε. Γνωστό είναι ότι τα έχετε διαβάσει.
Κλείνοντας, θα απευθυνθώ στον Υπουργό: Ο κύριος Υπουργός είναι ένας έξυπνος άνθρωπος και δεν πιστεύω φυσικά ότι έχει πειστεί από όλα αυτά τα επιχειρήματα. Υπάρχει, όμως, μια περίπτωση πράγματι να τα πιστεύει. Εφόσον, όμως, δεν τα πιστεύει και θεωρεί ότι με αυτόν τον τρόπο θα τον καλέσουν στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, θα πάρει καλή θέση στον αγώνα διαδοχής για τη μετά Παπανδρέου εποχή του ΠΑ.ΣΟ.Κ., θα του υπενθυμίσω ένα ρητό και αν δει τα Πρακτικά όταν πάει να κοιμηθεί το βράδυ στο σπίτι του, ας το θυμηθεί: «Την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη ουδείς».
Thursday, 11 March 2010
Ο Άδωνις Γεωργιάδης σχολιάζει για τη συγκέντρωση κατά του νομοσχεδίου
--------------------------------------------------------------------------------
Αφού το ΛΑΟΣ και ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης υποβάθμισαν και πούλησαν την υπόθεση της διοργάνωσης ενός συλλαλητηρίου ("για να προστατέψουν λέει την προσπάθεια"), κάνει τώρα και τις ακόλουθες δηλώσεις εναντίον τόσων Ελλήνων που συγκεντρώθηκαν. Τους κατηγορεί μάλιστα γιατί φώναζαν "αλήτες - προδότες" τους πολιτικούς. Δηλαδή δεν θα έπρεπε να βρίζει ο λαός τους πολιτικούς για να μην βρίσκει ευκαιρία να κατηγορήσει ο Πάγκαλος τους βουλευτές του ΛΑΟΣ. Τα σχόλια είναι περιττά. Αντί να απαντήσουν στον Πάγκαλο όπως του αξίζει, κατηγορούν τον λαό. Ο καθένας λοιπόν διαλέγει το στρατόπεδο του...
"Σήμερα έγινε τελικά μία απόπειρα συλλαλητηρίου. Υπενθυμίζω ότι από την αρχή αυτής της Ιστορίας υπήρχαν οι διάφοροι ανεξάρτητοι ή οι Χ.Α και οι άλλοι που ήθελαν ένα ακομμάτιστο συλλαλητήριο την ημέρα της ψηφοφορίας. Εγώ ήθελα πάρα πολύ ένα ογκώδες συλλαλητήριο όπως είχαμε κάνει για το Σκοπιανό στην Θεσ/νίκη. Οι εμπειρότεροι εμού, όμως κατάλαβαν αμέσως ότι τελικά πλην ημών ουδείς άλλος ησχολείτο πια με αυτό. Για να προστατεύσουμε την προσπάθεια από ένα αποτυχημένο και μικρό σε συμμετοχή συλλαλητήριο είπαμε ότι δεν θα διοργανώση το κόμμα και αφήσαμε όλους αυτούς που φώναζαν από την αρχή για το ακομμάτιστο συλλαλητήριο να το κάνουν μόνοι τους.
Αποτέλεσμα;...αφήστε το καλλίτερα! Ήταν δεν ήταν 500-700 άνθρωποι, οι οποίοι μάλιστα με απαράδεκτα και ανόητα συνθήματα κατά των πολτικών και της Βουλής κατάφεραν να δώσουν την ευκαιρία τελικά στον κ. Θόδωρο Πάγκαλο να μας κατηγορήση όλους συλλήβδην. Και η συμμετοχή ήταν ελάχιστη και η εικόνα...άστα να πάνε. Απεδείχθη ότι η επιλογή της μή διοργανώσεως συλλαλητηρίου ήταν σοφή. Φανταστείτε ότι ήταν λιγώτεροι από το προηγούμενο στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη, δηλαδή τί λιγώτεροι; ούτε το 1/5."
Αφού το ΛΑΟΣ και ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης υποβάθμισαν και πούλησαν την υπόθεση της διοργάνωσης ενός συλλαλητηρίου ("για να προστατέψουν λέει την προσπάθεια"), κάνει τώρα και τις ακόλουθες δηλώσεις εναντίον τόσων Ελλήνων που συγκεντρώθηκαν. Τους κατηγορεί μάλιστα γιατί φώναζαν "αλήτες - προδότες" τους πολιτικούς. Δηλαδή δεν θα έπρεπε να βρίζει ο λαός τους πολιτικούς για να μην βρίσκει ευκαιρία να κατηγορήσει ο Πάγκαλος τους βουλευτές του ΛΑΟΣ. Τα σχόλια είναι περιττά. Αντί να απαντήσουν στον Πάγκαλο όπως του αξίζει, κατηγορούν τον λαό. Ο καθένας λοιπόν διαλέγει το στρατόπεδο του...
"Σήμερα έγινε τελικά μία απόπειρα συλλαλητηρίου. Υπενθυμίζω ότι από την αρχή αυτής της Ιστορίας υπήρχαν οι διάφοροι ανεξάρτητοι ή οι Χ.Α και οι άλλοι που ήθελαν ένα ακομμάτιστο συλλαλητήριο την ημέρα της ψηφοφορίας. Εγώ ήθελα πάρα πολύ ένα ογκώδες συλλαλητήριο όπως είχαμε κάνει για το Σκοπιανό στην Θεσ/νίκη. Οι εμπειρότεροι εμού, όμως κατάλαβαν αμέσως ότι τελικά πλην ημών ουδείς άλλος ησχολείτο πια με αυτό. Για να προστατεύσουμε την προσπάθεια από ένα αποτυχημένο και μικρό σε συμμετοχή συλλαλητήριο είπαμε ότι δεν θα διοργανώση το κόμμα και αφήσαμε όλους αυτούς που φώναζαν από την αρχή για το ακομμάτιστο συλλαλητήριο να το κάνουν μόνοι τους.
Αποτέλεσμα;...αφήστε το καλλίτερα! Ήταν δεν ήταν 500-700 άνθρωποι, οι οποίοι μάλιστα με απαράδεκτα και ανόητα συνθήματα κατά των πολτικών και της Βουλής κατάφεραν να δώσουν την ευκαιρία τελικά στον κ. Θόδωρο Πάγκαλο να μας κατηγορήση όλους συλλήβδην. Και η συμμετοχή ήταν ελάχιστη και η εικόνα...άστα να πάνε. Απεδείχθη ότι η επιλογή της μή διοργανώσεως συλλαλητηρίου ήταν σοφή. Φανταστείτε ότι ήταν λιγώτεροι από το προηγούμενο στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη, δηλαδή τί λιγώτεροι; ούτε το 1/5."
Πέρασε το εθνοκτόνο νομοσχέδιο. Η συγκέντρωση ενάντια στη χούντα ήταν η αρχή
--------------------------------------------------------------------------------
Το απόγευμα της Τετάρτης από τις 7 το απόγευμα πάνω από χίλια άτομα κάθε ηλικίας και κάθε πολιτικής απόχρωσης έδωσαν ένα πολύ δυναμικό παρών έξω από τη βουλή με αφορμή την ψήφιση από την χούντα του νομοσχεδίου που παραχωρεί την ελληνική ιθαγένεια σε εκατοντάδες χιλιάδες αλλοδαπούς με ξεκάθαρο στόχο τον αφανισμό του ελληνικού έθνους. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο κόσμος αυτός συγκεντρώθηκε χωρίς να υπάρχει κανένα ευρύ μέσο ενημέρωσης για να κινητοποιηθεί. Η όλη συγκέντρωση ήταν αυθόρμητη και επετεύχθη μέσω κινητών τηλεφώνων, κοινωνικών δικτύων και διαδικτυακών τόπων ενημέρωσης και κυρίως στην μπλογκόσφαιρα. Το αποτέλεσμα ήταν πάνω από χίλιοι Έλληνες με πανώ και σημαίες να κάνουν αφενός την απειλή τους να ληφθεί εντός βουλής για τα καλά υπ' όψιν και αφετέρου να δημιουργήσουν μία συνείδηση για την έναρξη εθνικής και κοινωνικής εξέγερσης από εδώ και μπρος. Στην αρχή της συγκέντρωσης οι διμοιρίες των ΜΑΤ επιτέθηκαν εν ψυχρώ στους συγκεντρωμένους για να ανοίξουν την μία λωρίδα κυκλοφορίας, στριμώχνοντάς τους στην απέναντι πλευρά της βουλής. Την ίδια στιγμή, η οδός Πανεπιστημίου ήταν κλεισμένη με οδόφραγμα από όλους κι όλους 20 χρυσοπληρωμένους δημόσιους υπαλλήλους και τα κόμματα της Αριστεράς απαγόρευσαν ουσιαστικά από τη βουλή να τους πλησιάσουν αστυνομικές δυνάμεις. Στο οδόφραγμα υπήρχε μόνο τροχαία...
Κατά τα άλλα η συγκέντρωση όσων αγωνίζονταν για το έθνος, κράτησε για ώρες με πολύ παλμό και οργή. Αρκετά παιδιά μοίρασαν εκατοντάδες φυλλάδια και αντίτυπα της εφημερίδας του Antistasi.Info. Ο Πάγκαλος όταν πήγε να εισέλθει στη Βουλή γιουχαΐστηκε έντονα και δέχτηκε κάποιες έξυπνες φραστικές "παρατηρήσεις" , αλλά επίθεση δεν δέχτηκε φυσικά. Βεβαίως πήγε από αλλού στην αίθουσα της συνεδρίασης της βουλής και πούλησε παραμύθι στους βουλευτές του ΛΑΟΣ ότι οι απ' έξω του επιτέθηκαν και του εκτόξευσαν αντικείμενα. ο Καρατζαφέρης από την σφοδρή του επιθυμία να λαμβάνει "αντιφασιστικά" παράσημα από τον Πάγκαλο και τους ομοίους του, υιοθέτησε και αναπαρήγαγε τα αισχρά ψεύδη του Υπουργού Εξωτερικών των Υμίων, που σημειωτέον και "αλήτης" είναι και "προδότης" και "πολιτικός".
Συμπερασματικά ο κόσμος ήταν αρκετός για τις συνθήκες διεξαγωγής του αγώνα, όμως λίγος για ένα τέτοιο ζήτημα. Ο πόλεμος από σύσσωμο το καθεστώς ήταν πολύ σφοδρός και ο αποκλεισμός από τα ΜΜΕ απόλυτος. Αναλύσεις θα γίνουν πολλές όμως από εδώ και μπρος, συνειδήσεις ξύπνησαν και σηματοδοτείται η αρχή επαναστατικών εξελίξεων.
Το απόγευμα της Τετάρτης από τις 7 το απόγευμα πάνω από χίλια άτομα κάθε ηλικίας και κάθε πολιτικής απόχρωσης έδωσαν ένα πολύ δυναμικό παρών έξω από τη βουλή με αφορμή την ψήφιση από την χούντα του νομοσχεδίου που παραχωρεί την ελληνική ιθαγένεια σε εκατοντάδες χιλιάδες αλλοδαπούς με ξεκάθαρο στόχο τον αφανισμό του ελληνικού έθνους. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο κόσμος αυτός συγκεντρώθηκε χωρίς να υπάρχει κανένα ευρύ μέσο ενημέρωσης για να κινητοποιηθεί. Η όλη συγκέντρωση ήταν αυθόρμητη και επετεύχθη μέσω κινητών τηλεφώνων, κοινωνικών δικτύων και διαδικτυακών τόπων ενημέρωσης και κυρίως στην μπλογκόσφαιρα. Το αποτέλεσμα ήταν πάνω από χίλιοι Έλληνες με πανώ και σημαίες να κάνουν αφενός την απειλή τους να ληφθεί εντός βουλής για τα καλά υπ' όψιν και αφετέρου να δημιουργήσουν μία συνείδηση για την έναρξη εθνικής και κοινωνικής εξέγερσης από εδώ και μπρος. Στην αρχή της συγκέντρωσης οι διμοιρίες των ΜΑΤ επιτέθηκαν εν ψυχρώ στους συγκεντρωμένους για να ανοίξουν την μία λωρίδα κυκλοφορίας, στριμώχνοντάς τους στην απέναντι πλευρά της βουλής. Την ίδια στιγμή, η οδός Πανεπιστημίου ήταν κλεισμένη με οδόφραγμα από όλους κι όλους 20 χρυσοπληρωμένους δημόσιους υπαλλήλους και τα κόμματα της Αριστεράς απαγόρευσαν ουσιαστικά από τη βουλή να τους πλησιάσουν αστυνομικές δυνάμεις. Στο οδόφραγμα υπήρχε μόνο τροχαία...
Κατά τα άλλα η συγκέντρωση όσων αγωνίζονταν για το έθνος, κράτησε για ώρες με πολύ παλμό και οργή. Αρκετά παιδιά μοίρασαν εκατοντάδες φυλλάδια και αντίτυπα της εφημερίδας του Antistasi.Info. Ο Πάγκαλος όταν πήγε να εισέλθει στη Βουλή γιουχαΐστηκε έντονα και δέχτηκε κάποιες έξυπνες φραστικές "παρατηρήσεις" , αλλά επίθεση δεν δέχτηκε φυσικά. Βεβαίως πήγε από αλλού στην αίθουσα της συνεδρίασης της βουλής και πούλησε παραμύθι στους βουλευτές του ΛΑΟΣ ότι οι απ' έξω του επιτέθηκαν και του εκτόξευσαν αντικείμενα. ο Καρατζαφέρης από την σφοδρή του επιθυμία να λαμβάνει "αντιφασιστικά" παράσημα από τον Πάγκαλο και τους ομοίους του, υιοθέτησε και αναπαρήγαγε τα αισχρά ψεύδη του Υπουργού Εξωτερικών των Υμίων, που σημειωτέον και "αλήτης" είναι και "προδότης" και "πολιτικός".
Συμπερασματικά ο κόσμος ήταν αρκετός για τις συνθήκες διεξαγωγής του αγώνα, όμως λίγος για ένα τέτοιο ζήτημα. Ο πόλεμος από σύσσωμο το καθεστώς ήταν πολύ σφοδρός και ο αποκλεισμός από τα ΜΜΕ απόλυτος. Αναλύσεις θα γίνουν πολλές όμως από εδώ και μπρος, συνειδήσεις ξύπνησαν και σηματοδοτείται η αρχή επαναστατικών εξελίξεων.
Sunday, 31 January 2010
COMMENTS ON STATEMENT BY DIRECTOR-GENERAL OF ICOM THAT PARTHENON/ELGIN MARBLES SHOULD STAY IN THE BRITISH MUSEUM
Those who have been following discussions on questions of restitution and preservation of cultural objects know the high esteem in which the International Council of Museums (ICOM) is held by many. (1) Most of us believe that this non-governmental organization has rendered extremely useful service to the world of museums by its activities and standard-setting instruments such as the Code of Ethics for Museums and the ICOM Red List. (2).The organization has demonstrated its will to maintain a fair balance between the interests of the museums in countries where looted artefacts are found and those countries that strive for the restitution of their national heritage. This delicate balance in an area of political, economic, cultural and psychological complexities runs the risk of being upset if the recent statement attributed to Julien Anfruns, Director-General of ICOM, is an indication of thinking in the organization.
A statement on the Parthenon Marbles attributed to the Director-General of ICOM, appears to put in great danger all the efforts achieved so far by ICOM in maintaining equality and fairness towards its members from different countries. According to the Spanish journal, La Nueva España, Julien Anfruns declared that the Parthenon/Elgin Marbles should stay in London:
“Julien Anfruns, director general of the International Council of Museums (ICOM), explained that “these pieces still give rise to misunderstandings”, and in this regard that, “had the transfer never happened who knows if we would be able to see these pieces today at all.”
“Greece formed part of the Ottoman Empire, it was not an independent country, there did not exist a consciousness that art encompassed the roots of a nation.”Anfruns concluded “that at least one thing is sure: Elgin’s bequest can be seen in the British Museum today”. (3) Anfruns has conveniently forgotten the damage done to the Parthenon Marbles by the use of wrong cleaning chemicals. A disaster which even the British Museum has admitted. (4)
Regarding the possibility of returning cultural objects to their countries of origin, the Director-General of ICOM, giving as examples of cultural objects found outside their countries of origin, the Venus de Milo or Samothrace’s Winged Victory, now in the Louvre, concluded that the idea was absurd. He questioned if the idea of return was “to bring together all the Velasquez to Spain, to do the same thing with all the heritage of Egypt?”
Anfruns is reported as saying that: “Tony Blair’s government promoted a law according to which the Elgin pieces cannot leave the United Kingdom”.
Some of these statements are, to put it very mildly, irresponsible. Should a Director-General of ICOM even express publicly his own views on such a controversial question as the legality and legitimacy of the Parthenon/Elgin Marbles in the British Museum, independently of the views of his organization?
When Anfruns was appointed, the Press Release stated, inter alia: “Along with his managerial and administrative duties at the International Council of Museums, Julian Anfruns will act as its operational and intellectual head through four fundamental missions:
•To act as the spokesperson of ICOM, and to promote the Organisation’s position as a reference for members of the museum community.
•To strengthen the network of museum professionals with the aim of building up the reputation, scope and visibility of ICOM within the museum community.
•To seek financial support from private sponsors and public partners.
•To strengthen the efficiency of ICOM in order to consolidate and improve all services and programmes carried out by the Organisation.”(5) Can the Director-General of ICOM, a non-governmental organisation (NGO) maintaining formal relations with UNESCO and having a consultative status with the United Nations’ Economic and Social Council (ECOSOC), totally ignore the positions of the United Nations, UNESCO and the international community as expressed in several resolutions and at the recent Athens Conference on restitution of cultural items to their countries of origin? (6)
How far are the views of Anfruns compatible with Article 4.5 of the Rules of Procedure of the Intergovernmental Committee of UNESCO
this provides that:
“Representatives of the International Council of Museums (ICOM) and the Organization for Museums, Monuments and Sites of Africa (OMMSA) shall also take part in meetings of the Committee, in an advisory capacity.” (7)
Can ICOM provide unbiased advice to the Committee when its Director-General has publicly taken position in favour of the so-called universal museum? It is well-known that the dispute between Greece and Great Britain on the Parthenon Marbles has been for a long time before the Intergovernmental Committee which seeks ways and means of facilitating bilateral negotiations for the restitution or return of cultural property.
How far are the views of Anfruns compatible with the following ICOM declaration issued in connection with recent Athens Conference?
”There is a need to retrieve consideration of the historical movement since the eighteenth century of an articulation of ‘universal’ values; to trace the important trajectories in political and social philosophy arising from the concept of the dignity of all humankind. Seen in this light, the whole scenography of cultural heritage disputes and property claims brought to the door of museums may be re-cast in different terms from those staked out by the self-styled ‘universal museum’. The claims of those seeking to regain access, control or possession of their cultural heritage may no longer be projected as irritant or aberrant voices speaking from far outside the discourse of universal values, but rather as the extension and fulfilment of these values in today’s world.” (8)
Is the Director-General of ICOM at all conscious of the fact that the Greeks are also members of ICOM and as such should be treated equally in a dispute with the British which has been placed before the United Nations, UNESCO and ICOM? Can ICOM play any useful role when its Director-General declares publicly that he is in favour of one party? Is this compatible with his status as such and in accordance with the statutes of his organization? What role did the ICOM Secretariat, which consists of fairly experienced officials, play in this matter? Could they not restrain their D-G from making such absurd statements which only betray partiality and ignorance in the matter? It is possible that the Director-General did not consult either his Secretariat or the Executive Council of ICOM with regard to his unfortunate statement, even though as the Chief Executive Officer he is responsible to the Council.
However, if the statement of Anfruns is indicative of current thinking in the higher circles of ICOM, its wider implications for restitution cases should be carefully examined. Many institutions and persons will feel that they can no longer rely on the impartiality of ICOM since the current Director-General seems to espouse the discredited and self-serving arguments of museum directors such as Montebello (Metropolitan Museum of Art, New York), Cuno (Art Institute of Chicago) and MacGregor (British Museum, London) that the so-called “universal museums” have a right and duty to retain looted artefacts or artefacts acquired under dubious circumstances.
It is probably not very useful to examine in detail the absurd statements attributed to the Director-General. However, some one in the ICOM Secretariat should explain to him the untenable explanation presented by the British Museum why the Parthenon/Elgin Marbles cannot be returned to Greece. The statement that: “Tony Blair’s government promoted a law according to which the Elgin pieces cannot leave the United Kingdom” is surely misleading. The D-G should also be informed that public opinion polls in Britain have always indicated that the majority of the British people are overwhelmingly spoken in favour of returning the Parthenon/Elgin Marbles to Athens.
The Director’s statements on the new museums in Abu Dhabi are not very helpful in dealing with the question of the Parthenon Marbles. These museums pose different questions and are better left out of discussions on the Parthenon Marbles. (9)
In trying to explain the historical circumstances under which the Parthenon Marbles were taken from Athens, Anfruns declared that: “Greece formed part of the Ottoman Empire, it was not an independent country, there did not exist a consciousness that art constituted the roots of a nation.” Is the Director-General trying to argue that previous ages were not conscious or aware that art of a particular people or nation belonged to that group? Such an argument can be used to justify the deprivation of many groups of their arts if such a level of consciousness, presumably attributed only to modern European nations, were applied to many demands for restitution.
As regards the diversionary argument, now bereft of any force, about what would have happened, if Elgin had not removed the marbles from Athens, Anfruns is reported as saying that we can at least see these pieces in the British Museum. The vandalism involved in forcibly removing these marbles from their original location and the destruction involved in the process, as well as the ensuing dispersion of parts of a unity are ignored. (10) We do not want to indulge in speculations but it is probable that if these Parthenon Marbles had not been removed by Elgin they would not now be in London and most probably would be with rest of the friezes in Athens.
We can hardly believe that a Director-General of ICOM would make such statements. If he has been wrongly cited or quoted out of context, we urge him to make available to the public the complete text of his statement in Spanish and English since the views attributed to him will in the long run only do damage to ICOM. The Director-General could have looked at Article 6 of the ICOM Code of Ethics which would have cautioned him from making such statements. (11)
It could of course be that this is part of a long-term strategy by supporters of the so-called universal museums to trivialize the discussions on restitution so that the public loses interest and thus fails to appreciate important implications of the issue. We have had recently the absurd spectacle of a director of a respectable museum on the other side of the Atlantic persistently refusing to recognize the difference between “unification” and “reunification” and thus avoiding examining the question of the reunification of the Parthenon Marbles at Athens. After the New Acropolis Museum was opened, a director of a famous museum in London who did not attend the opening simply declared that the question of the location of the Parthenon/Elgin Marbles is a question of the past. He added that the most important issue now was how the British and Greeks could enable the Africans and the Chinese to see these Marbles. About the same time, a famous former director of a well-known museum in New York wondered what kind of world it would be if those interested in Greek art had to go to Athens, instead of London or New York.
All this may remind readers of the infamous Declaration on the Importance and Value of Universal Museums (1982) by which the big Western museums declared that the looted artefacts from Africa, Asia and elsewhere now in their museums had become part of the culture of the countries where they are located; they also affirmed their intention not to return the looted objects except in limited cases. At that time senior officials at ICOM vigorously rejected the claims of the large museums. (12) Now it appears the Director-General of ICOM has adopted the discredited claims of the “universal museums”.
Could all the absurd statements from intelligent and well-educated museum directors be by accident? Have we entered the age of the absurdity when some persons feel they can say anything which suits their interests and ignore history and public opinion? Or are we in the age of duplicity where the same person takes different positions on a subject depending on the audience he is talking to?
Kwame Opoku, 28 September, 2009
NOTES
1. K. Opoku, “Let others loot for you,” http://www.modernghana.com
2. http://icom.museum/ethics
http://icom.museum/redlist
3. El Partenón está en Londres, La Nueva España, Aviles edition, 18 September 2009 http://www.lne.es/aviles/2009/09/18/aviles-partenon-londres/809714.html
http://www.museum-security.org
A request to the ICOM Secretariat for copy of the text of the statement by the D-G has so far not even been acknowledged.
4. See the Annex below.
5. ICOM Press Release – Appointment of Julien Anfruns as New Director General of ICOM, 29 September, 2008, http://icom.museum/release_DG
6. See UN resolution of 2006 the “Return or restitution of cultural property to the countries of origin” http://unbisnet.un.org . Athens Conference http://www.unesco.org
7. INTERGOVERNMENTAL COMMITTEE FOR PROMOTING THE RETURN OF CULTURAL PROPERTY TO ITS COUNTRIES OF ORIGIN OR ITS RESTITUTION IN CASE OF ILLICIT APPROPRIATION, http://portal.unesco.org
8. http://tom-flynn.blogspot.com
9. K. Opoku, “ Stolen Art Objects from one “Universal Museum” – Louvre Paris to another – Louvre Abu Dhabi?” http://www.modernghana.com
10. Readers may find it useful to read the following books on the Parthenon Marbles: Mary Beard, The Parthenon, Profile Books, London, 2004;
Christopher Hitchens, The Parthenon Marbles, Verso, London, 2008;
Jenifer Neils, The Parthenon Frieze, Cambridge University Press, Cambridge, 2001.
11. Article 6 of the ICOM Code of Ethics for Museums provides as follows:
Museums work in close collaboration with the communities from which their collections originate as well as those they serve
Principle: Museum collections reflect the cultural and natural heritage of the communities from which they have been derived. As such they have a character beyond that of ordinary property which may include strong affinities with national, regional, local, ethnic, religious or political identity. It is important therefore that museum policy is responsive to this possibility.
ORIGIN OF COLLECTIONS
6.1 Co-operation
Museums should promote the sharing of knowledge, documentation and collections with museums and cultural organisations in the countries and communities of origin. The possibility of developing partnerships with museums in countries or areas that have lost a significant part of their heritage should be explored.
6.2 Return of Cultural Property
Museums should be prepared to initiate dialogues for the return of cultural property to a country or people of origin. This should be undertaken in an impartial manner, based on scientific, professional and humanitarian principles as well as applicable local, national and international legislation, in preference to action at a governmental or political level.
6.3 Restitution of Cultural Property
When a country or people of origin seeks the restitution of an object or specimen that can be demonstrated to have been exported or otherwise transferred in violation of the principles of international and national conventions, and shown to be part of that country’s or people’s cultural or natural heritage, the museum concerned should, if legally free to do so, take prompt and responsible steps to co-operate in its return.
6.4 Cultural Objects From an Occupied Country
Museums should abstain from purchasing or acquiring cultural objects from an occupied territory and respect fully all laws and conventions that regulate the import, export and transfer of cultural or natural materials.
RESPECT FOR COMMUNITIES SERVED
6.5 Contemporary Communities
Where museum activities involve a contemporary community or its heritage, acquisitions should only be made based on informed and mutual consent without exploitation of the owner or informants. Respect for the wishes of the community involved should be paramount.
6.6 Funding of Community Facilities
When seeking funds for activities involving contemporary communities, their interests should not be compromised.
6.7 Use of Collections from Contemporary Communities
Museum usage of collections from contemporary communities requires respect for human dignity and the traditions and cultures that use such material. Such collections should be used to promote human well-being, social development, tolerance, and respect by advocating multisocial, multicultural and multilingual expression.
6.8 Supporting Organisations in the Community
Museums should create a favourable environment for community support (e.g., Friends of Museums and other supporting organisations), recognise their contribution and promote a harmonious relationship between the community and museum personnel.
http://icom.museum/ethics
12. K. Opoku, “ From Universal Museums to Universal Heritage Museums: Is the ICOM (Iinternational Council of Museums) seeking to Legitimize and Legalize Stolen African Art Objects in European and American Museums?” http://marystevens.wordpress.com K. Opoku, Benin and Other African Art Works to be Declared Universal?World Heritage? http://www.museum-security.org
ANNEX
Since much of the justification advanced by the by the British Museum for keeping the Parthenon/Elgin Marbles is based on its ability to protect and preserve the friezes in London, it may interest the reader to read a little more about the damages the sculptures have suffered under British protection.
High Beam Research
AP Online
06-08-1998
LONDON (AP) _ The British Museum, which has acknowledged “over-cleaning” the Elgin Marbles, said Monday it is inviting international experts to inspect the damage to the 2,500-year-old sculptures.
In a book _ “Lord Elgin and the Marbles,” _ published Monday, historian William St. Clair wrote that the ancient Greek sculptures had been cleaned with metal scrapers in an effort to whiten them, irreparably damaging the patina in places.
The museum, which admits some of the marbles were cleaned too zealously with copper scrapers and caustic agents in the 1930s, denies St. Clair’s charge that it covered up the damage.
http://www.highbeam.com
New World Encyclopedia
To facilitate transport, the column capital of the Parthenon and many metopes and slabs were sawn and sliced into smaller sections. One shipload of marbles on board the British brig Mentor was caught in a storm off Cape Matapan and sank near Kythera, but was salvaged at the Earl’s personal expense; it took two years to bring them to the surface.
While the artifacts were held in London, unlike those remaining on the Parthenon, have been saved from the hazards of pollution, neglect, and war, they have also been irrevocably damaged by the unauthorized “cleaning” methods employed by British Museum staff in the 1930s, who were dismissed
when this was discovered. Acting under the erroneous belief that the marbles were originally bright white, the marbles were cleaned with copper tools and caustics, causing serious damage and altering the marbles’ coloring. (The Pentelicon marble on which the carvings were made naturally acquires a tan color similar to honey when exposed to air.) In addition, the process scraped away all traces of surface coloring that the marbles originally held, but more regrettably, the detailed tone of many carvings were lost forever. The British Museum held an internal inquiry and the officers responsible ceased museum employment. However, the extent of any possible damage soon became exaggerated in heated controversy. http://www.newworldencyclopedia.org
British Museum
The cleaning of the Parthenon Sculptures in 1938
In early 1939 there was press interest in rumours that unauthorized methods were used during the process of cleaning the Parthenon sculptures for display in the newly constructed Duveen Gallery (Room 18).
Contemporary reports, both official and unofficial, indicate that copper chisels and carborundum (silicon carbide) were used in addition to the recommended water and soap on some of the sculptures. As a result, the British Museum held an internal enquiry and the officers responsible ceased Museum employment.
An official statement was issued to the press on 18 May 1939 and questions were asked in Parliament. The Trustees resolved to publish a full report on the effects of the cleaning, but the outbreak of World War II intervened. The issue was for the most part forgotten within the academic community until the 1980s and 1990s. On 30 November and 1 December 1999 the British Museum held a scholarly conference as part of its series of Classical Colloquia. This addressed the visual and documentary evidence for the cleaning with the aim of determining how and to what extent the surface of the sculpture may have been changed. It also looked at wider issues concerning the history and theory of conservation. http://www.britishmuseum.org Ian Jenkins, Cleaning and Controversy: The Parthenon Sculptures 1811-1939 http://www.britishmuseum.org
Other Sources
Museum admits ’scandal’ of Elgin Marbles http://news.bbc.co.uk
Revealed: how rowdy schoolboys knocked a leg off one of the Elgin Marbleshttp://www.telegraph.co.uk
British damage to Elgin marbles ‘irreparable’
http://www.guardian.co.uk
Daily Telegraph exposes extent of damage to Elgin Marbles in British Museum
http://www.elginism.com
A statement on the Parthenon Marbles attributed to the Director-General of ICOM, appears to put in great danger all the efforts achieved so far by ICOM in maintaining equality and fairness towards its members from different countries. According to the Spanish journal, La Nueva España, Julien Anfruns declared that the Parthenon/Elgin Marbles should stay in London:
“Julien Anfruns, director general of the International Council of Museums (ICOM), explained that “these pieces still give rise to misunderstandings”, and in this regard that, “had the transfer never happened who knows if we would be able to see these pieces today at all.”
“Greece formed part of the Ottoman Empire, it was not an independent country, there did not exist a consciousness that art encompassed the roots of a nation.”Anfruns concluded “that at least one thing is sure: Elgin’s bequest can be seen in the British Museum today”. (3) Anfruns has conveniently forgotten the damage done to the Parthenon Marbles by the use of wrong cleaning chemicals. A disaster which even the British Museum has admitted. (4)
Regarding the possibility of returning cultural objects to their countries of origin, the Director-General of ICOM, giving as examples of cultural objects found outside their countries of origin, the Venus de Milo or Samothrace’s Winged Victory, now in the Louvre, concluded that the idea was absurd. He questioned if the idea of return was “to bring together all the Velasquez to Spain, to do the same thing with all the heritage of Egypt?”
Anfruns is reported as saying that: “Tony Blair’s government promoted a law according to which the Elgin pieces cannot leave the United Kingdom”.
Some of these statements are, to put it very mildly, irresponsible. Should a Director-General of ICOM even express publicly his own views on such a controversial question as the legality and legitimacy of the Parthenon/Elgin Marbles in the British Museum, independently of the views of his organization?
When Anfruns was appointed, the Press Release stated, inter alia: “Along with his managerial and administrative duties at the International Council of Museums, Julian Anfruns will act as its operational and intellectual head through four fundamental missions:
•To act as the spokesperson of ICOM, and to promote the Organisation’s position as a reference for members of the museum community.
•To strengthen the network of museum professionals with the aim of building up the reputation, scope and visibility of ICOM within the museum community.
•To seek financial support from private sponsors and public partners.
•To strengthen the efficiency of ICOM in order to consolidate and improve all services and programmes carried out by the Organisation.”(5) Can the Director-General of ICOM, a non-governmental organisation (NGO) maintaining formal relations with UNESCO and having a consultative status with the United Nations’ Economic and Social Council (ECOSOC), totally ignore the positions of the United Nations, UNESCO and the international community as expressed in several resolutions and at the recent Athens Conference on restitution of cultural items to their countries of origin? (6)
How far are the views of Anfruns compatible with Article 4.5 of the Rules of Procedure of the Intergovernmental Committee of UNESCO
this provides that:
“Representatives of the International Council of Museums (ICOM) and the Organization for Museums, Monuments and Sites of Africa (OMMSA) shall also take part in meetings of the Committee, in an advisory capacity.” (7)
Can ICOM provide unbiased advice to the Committee when its Director-General has publicly taken position in favour of the so-called universal museum? It is well-known that the dispute between Greece and Great Britain on the Parthenon Marbles has been for a long time before the Intergovernmental Committee which seeks ways and means of facilitating bilateral negotiations for the restitution or return of cultural property.
How far are the views of Anfruns compatible with the following ICOM declaration issued in connection with recent Athens Conference?
”There is a need to retrieve consideration of the historical movement since the eighteenth century of an articulation of ‘universal’ values; to trace the important trajectories in political and social philosophy arising from the concept of the dignity of all humankind. Seen in this light, the whole scenography of cultural heritage disputes and property claims brought to the door of museums may be re-cast in different terms from those staked out by the self-styled ‘universal museum’. The claims of those seeking to regain access, control or possession of their cultural heritage may no longer be projected as irritant or aberrant voices speaking from far outside the discourse of universal values, but rather as the extension and fulfilment of these values in today’s world.” (8)
Is the Director-General of ICOM at all conscious of the fact that the Greeks are also members of ICOM and as such should be treated equally in a dispute with the British which has been placed before the United Nations, UNESCO and ICOM? Can ICOM play any useful role when its Director-General declares publicly that he is in favour of one party? Is this compatible with his status as such and in accordance with the statutes of his organization? What role did the ICOM Secretariat, which consists of fairly experienced officials, play in this matter? Could they not restrain their D-G from making such absurd statements which only betray partiality and ignorance in the matter? It is possible that the Director-General did not consult either his Secretariat or the Executive Council of ICOM with regard to his unfortunate statement, even though as the Chief Executive Officer he is responsible to the Council.
However, if the statement of Anfruns is indicative of current thinking in the higher circles of ICOM, its wider implications for restitution cases should be carefully examined. Many institutions and persons will feel that they can no longer rely on the impartiality of ICOM since the current Director-General seems to espouse the discredited and self-serving arguments of museum directors such as Montebello (Metropolitan Museum of Art, New York), Cuno (Art Institute of Chicago) and MacGregor (British Museum, London) that the so-called “universal museums” have a right and duty to retain looted artefacts or artefacts acquired under dubious circumstances.
It is probably not very useful to examine in detail the absurd statements attributed to the Director-General. However, some one in the ICOM Secretariat should explain to him the untenable explanation presented by the British Museum why the Parthenon/Elgin Marbles cannot be returned to Greece. The statement that: “Tony Blair’s government promoted a law according to which the Elgin pieces cannot leave the United Kingdom” is surely misleading. The D-G should also be informed that public opinion polls in Britain have always indicated that the majority of the British people are overwhelmingly spoken in favour of returning the Parthenon/Elgin Marbles to Athens.
The Director’s statements on the new museums in Abu Dhabi are not very helpful in dealing with the question of the Parthenon Marbles. These museums pose different questions and are better left out of discussions on the Parthenon Marbles. (9)
In trying to explain the historical circumstances under which the Parthenon Marbles were taken from Athens, Anfruns declared that: “Greece formed part of the Ottoman Empire, it was not an independent country, there did not exist a consciousness that art constituted the roots of a nation.” Is the Director-General trying to argue that previous ages were not conscious or aware that art of a particular people or nation belonged to that group? Such an argument can be used to justify the deprivation of many groups of their arts if such a level of consciousness, presumably attributed only to modern European nations, were applied to many demands for restitution.
As regards the diversionary argument, now bereft of any force, about what would have happened, if Elgin had not removed the marbles from Athens, Anfruns is reported as saying that we can at least see these pieces in the British Museum. The vandalism involved in forcibly removing these marbles from their original location and the destruction involved in the process, as well as the ensuing dispersion of parts of a unity are ignored. (10) We do not want to indulge in speculations but it is probable that if these Parthenon Marbles had not been removed by Elgin they would not now be in London and most probably would be with rest of the friezes in Athens.
We can hardly believe that a Director-General of ICOM would make such statements. If he has been wrongly cited or quoted out of context, we urge him to make available to the public the complete text of his statement in Spanish and English since the views attributed to him will in the long run only do damage to ICOM. The Director-General could have looked at Article 6 of the ICOM Code of Ethics which would have cautioned him from making such statements. (11)
It could of course be that this is part of a long-term strategy by supporters of the so-called universal museums to trivialize the discussions on restitution so that the public loses interest and thus fails to appreciate important implications of the issue. We have had recently the absurd spectacle of a director of a respectable museum on the other side of the Atlantic persistently refusing to recognize the difference between “unification” and “reunification” and thus avoiding examining the question of the reunification of the Parthenon Marbles at Athens. After the New Acropolis Museum was opened, a director of a famous museum in London who did not attend the opening simply declared that the question of the location of the Parthenon/Elgin Marbles is a question of the past. He added that the most important issue now was how the British and Greeks could enable the Africans and the Chinese to see these Marbles. About the same time, a famous former director of a well-known museum in New York wondered what kind of world it would be if those interested in Greek art had to go to Athens, instead of London or New York.
All this may remind readers of the infamous Declaration on the Importance and Value of Universal Museums (1982) by which the big Western museums declared that the looted artefacts from Africa, Asia and elsewhere now in their museums had become part of the culture of the countries where they are located; they also affirmed their intention not to return the looted objects except in limited cases. At that time senior officials at ICOM vigorously rejected the claims of the large museums. (12) Now it appears the Director-General of ICOM has adopted the discredited claims of the “universal museums”.
Could all the absurd statements from intelligent and well-educated museum directors be by accident? Have we entered the age of the absurdity when some persons feel they can say anything which suits their interests and ignore history and public opinion? Or are we in the age of duplicity where the same person takes different positions on a subject depending on the audience he is talking to?
Kwame Opoku, 28 September, 2009
NOTES
1. K. Opoku, “Let others loot for you,” http://www.modernghana.com
2. http://icom.museum/ethics
http://icom.museum/redlist
3. El Partenón está en Londres, La Nueva España, Aviles edition, 18 September 2009 http://www.lne.es/aviles/2009/09/18/aviles-partenon-londres/809714.html
http://www.museum-security.org
A request to the ICOM Secretariat for copy of the text of the statement by the D-G has so far not even been acknowledged.
4. See the Annex below.
5. ICOM Press Release – Appointment of Julien Anfruns as New Director General of ICOM, 29 September, 2008, http://icom.museum/release_DG
6. See UN resolution of 2006 the “Return or restitution of cultural property to the countries of origin” http://unbisnet.un.org . Athens Conference http://www.unesco.org
7. INTERGOVERNMENTAL COMMITTEE FOR PROMOTING THE RETURN OF CULTURAL PROPERTY TO ITS COUNTRIES OF ORIGIN OR ITS RESTITUTION IN CASE OF ILLICIT APPROPRIATION, http://portal.unesco.org
8. http://tom-flynn.blogspot.com
9. K. Opoku, “ Stolen Art Objects from one “Universal Museum” – Louvre Paris to another – Louvre Abu Dhabi?” http://www.modernghana.com
10. Readers may find it useful to read the following books on the Parthenon Marbles: Mary Beard, The Parthenon, Profile Books, London, 2004;
Christopher Hitchens, The Parthenon Marbles, Verso, London, 2008;
Jenifer Neils, The Parthenon Frieze, Cambridge University Press, Cambridge, 2001.
11. Article 6 of the ICOM Code of Ethics for Museums provides as follows:
Museums work in close collaboration with the communities from which their collections originate as well as those they serve
Principle: Museum collections reflect the cultural and natural heritage of the communities from which they have been derived. As such they have a character beyond that of ordinary property which may include strong affinities with national, regional, local, ethnic, religious or political identity. It is important therefore that museum policy is responsive to this possibility.
ORIGIN OF COLLECTIONS
6.1 Co-operation
Museums should promote the sharing of knowledge, documentation and collections with museums and cultural organisations in the countries and communities of origin. The possibility of developing partnerships with museums in countries or areas that have lost a significant part of their heritage should be explored.
6.2 Return of Cultural Property
Museums should be prepared to initiate dialogues for the return of cultural property to a country or people of origin. This should be undertaken in an impartial manner, based on scientific, professional and humanitarian principles as well as applicable local, national and international legislation, in preference to action at a governmental or political level.
6.3 Restitution of Cultural Property
When a country or people of origin seeks the restitution of an object or specimen that can be demonstrated to have been exported or otherwise transferred in violation of the principles of international and national conventions, and shown to be part of that country’s or people’s cultural or natural heritage, the museum concerned should, if legally free to do so, take prompt and responsible steps to co-operate in its return.
6.4 Cultural Objects From an Occupied Country
Museums should abstain from purchasing or acquiring cultural objects from an occupied territory and respect fully all laws and conventions that regulate the import, export and transfer of cultural or natural materials.
RESPECT FOR COMMUNITIES SERVED
6.5 Contemporary Communities
Where museum activities involve a contemporary community or its heritage, acquisitions should only be made based on informed and mutual consent without exploitation of the owner or informants. Respect for the wishes of the community involved should be paramount.
6.6 Funding of Community Facilities
When seeking funds for activities involving contemporary communities, their interests should not be compromised.
6.7 Use of Collections from Contemporary Communities
Museum usage of collections from contemporary communities requires respect for human dignity and the traditions and cultures that use such material. Such collections should be used to promote human well-being, social development, tolerance, and respect by advocating multisocial, multicultural and multilingual expression.
6.8 Supporting Organisations in the Community
Museums should create a favourable environment for community support (e.g., Friends of Museums and other supporting organisations), recognise their contribution and promote a harmonious relationship between the community and museum personnel.
http://icom.museum/ethics
12. K. Opoku, “ From Universal Museums to Universal Heritage Museums: Is the ICOM (Iinternational Council of Museums) seeking to Legitimize and Legalize Stolen African Art Objects in European and American Museums?” http://marystevens.wordpress.com K. Opoku, Benin and Other African Art Works to be Declared Universal?World Heritage? http://www.museum-security.org
ANNEX
Since much of the justification advanced by the by the British Museum for keeping the Parthenon/Elgin Marbles is based on its ability to protect and preserve the friezes in London, it may interest the reader to read a little more about the damages the sculptures have suffered under British protection.
High Beam Research
AP Online
06-08-1998
LONDON (AP) _ The British Museum, which has acknowledged “over-cleaning” the Elgin Marbles, said Monday it is inviting international experts to inspect the damage to the 2,500-year-old sculptures.
In a book _ “Lord Elgin and the Marbles,” _ published Monday, historian William St. Clair wrote that the ancient Greek sculptures had been cleaned with metal scrapers in an effort to whiten them, irreparably damaging the patina in places.
The museum, which admits some of the marbles were cleaned too zealously with copper scrapers and caustic agents in the 1930s, denies St. Clair’s charge that it covered up the damage.
http://www.highbeam.com
New World Encyclopedia
To facilitate transport, the column capital of the Parthenon and many metopes and slabs were sawn and sliced into smaller sections. One shipload of marbles on board the British brig Mentor was caught in a storm off Cape Matapan and sank near Kythera, but was salvaged at the Earl’s personal expense; it took two years to bring them to the surface.
While the artifacts were held in London, unlike those remaining on the Parthenon, have been saved from the hazards of pollution, neglect, and war, they have also been irrevocably damaged by the unauthorized “cleaning” methods employed by British Museum staff in the 1930s, who were dismissed
when this was discovered. Acting under the erroneous belief that the marbles were originally bright white, the marbles were cleaned with copper tools and caustics, causing serious damage and altering the marbles’ coloring. (The Pentelicon marble on which the carvings were made naturally acquires a tan color similar to honey when exposed to air.) In addition, the process scraped away all traces of surface coloring that the marbles originally held, but more regrettably, the detailed tone of many carvings were lost forever. The British Museum held an internal inquiry and the officers responsible ceased museum employment. However, the extent of any possible damage soon became exaggerated in heated controversy. http://www.newworldencyclopedia.org
British Museum
The cleaning of the Parthenon Sculptures in 1938
In early 1939 there was press interest in rumours that unauthorized methods were used during the process of cleaning the Parthenon sculptures for display in the newly constructed Duveen Gallery (Room 18).
Contemporary reports, both official and unofficial, indicate that copper chisels and carborundum (silicon carbide) were used in addition to the recommended water and soap on some of the sculptures. As a result, the British Museum held an internal enquiry and the officers responsible ceased Museum employment.
An official statement was issued to the press on 18 May 1939 and questions were asked in Parliament. The Trustees resolved to publish a full report on the effects of the cleaning, but the outbreak of World War II intervened. The issue was for the most part forgotten within the academic community until the 1980s and 1990s. On 30 November and 1 December 1999 the British Museum held a scholarly conference as part of its series of Classical Colloquia. This addressed the visual and documentary evidence for the cleaning with the aim of determining how and to what extent the surface of the sculpture may have been changed. It also looked at wider issues concerning the history and theory of conservation. http://www.britishmuseum.org Ian Jenkins, Cleaning and Controversy: The Parthenon Sculptures 1811-1939 http://www.britishmuseum.org
Other Sources
Museum admits ’scandal’ of Elgin Marbles http://news.bbc.co.uk
Revealed: how rowdy schoolboys knocked a leg off one of the Elgin Marbleshttp://www.telegraph.co.uk
British damage to Elgin marbles ‘irreparable’
http://www.guardian.co.uk
Daily Telegraph exposes extent of damage to Elgin Marbles in British Museum
http://www.elginism.com
Subscribe to:
Posts (Atom)